دانلود ترجمه مقاله تنظیم ژن بوسیله ترانویسی آنتی سنس

1. مقدمه 2. مشخصات و بیان 3. شناسایی و تحلیل های عملکردی 4. مکانیزم های تنظیم ژن 5. اهمیت بیولوژیکی 6. تکامل سریع تنظیم به واسطه آنتی سنس 7. نتیجه گیری

چکیده – ترانویسی آنتی سنس، که در ابتدا از دیدگاه بسیاری، نویز ترانویسی محسوب می شد، بیش از پیش به عنوان یک تنظیم کننده مهم بیان ژن، تشخیص داده شده است. در همه قلمروهای زندگی این موضوع گسترده شده و نشان داده شده که – چه از طریق اثر ترانویسی چه از طریق RNA غیررمزنگار که تولید می شود- بر تقریباً همه مراحل بیان ژن، از ترانویسی و ترجمه تا تنزل RNA ، تاثیر می گذارد. ترانویسی آنتی سنس می تواند به عنوان یک کلید تنظیم کننده سریعاً رو به تکامل و یک داربست پیمانه ای (ماژولی) برای کمپلکس های پروتئین عمل کند و می تواند شبکه های تنظیم کننده را «دوباره سیم کشی» کند. ارایش ژنومیک RNA های آنتی سنس مخالف یا مقابل ژن های سنس، نشان می دهد که ممکن است قسمتی از مدارات خودتنظیمی باشند که به ژن ها اجازه می دهند تا بیان خود را تنظیم کنند. مقدمه: در سالهای اخیر، دیدگاه ما در مورد RNA به میزان قابل توجهی تغییر کرده است- از در نظر گرفتن محض این مولکول ها به عنوان واسط های اطلاعات ژنتیک تا در نظر گرفتن انواع کارکردهایشان که مستقل از پتانسیل کدگذاری پروتئین آنها می باشد [1-7]. یکی از شناخته شده ترین RNA های غیرکدگذار (ncRNA ها) که میانجی تنظیم ژن است، ترانوشت مخصوص X غیرفعال (XIST) می باشد که نقشی کلیدی در غیرفعال سازی کرومزوم X پستانداران دارد [2]. جدیدتر اینکه، توسعه رویکردهای دارای نرخ خروجی زیاد، ترانویسی جامع در همه ژنوم های بررسی شده تاکنون را آشکار کرده است. این پدیده، انواع متعددی از ncRNA های قبلاً شناخته شده را تولید می کند و تعریف سنتی ما از ژن ها و مناطق کارکردی یا عاملی ژنوم را به چالش کشیده است [8-11]. چند دسته از ncRNA های کوتاه (نوکلئوتیدهای کمتر از 200 از نظر طول) قبلاً به عنوان بازیگران اساسی در تنظیم ژن شناخته و پذیرفته شده بودند؛ اینها شامل RNA های کوچک مداخله کننده (siRNA ها)، میکرو RNA ها (miRNA ها) و RNA های تعامل کننده با PIWI (piRNA ها) می باشند (مرور شده در مرجع [12]). اما، تنها تازه کارکردهای انواع گسترده ای از ncRNA های طولانی (دارای طول بیشتر از 200 نوکلئوتید) را درک کرده ایم [10،11، 13، 14].

Antisense transcription, which was initially considered by many as transcriptional noise, is increasingly being recognized as an important regulator of gene expression. It is widespread among all kingdoms of life and has been shown to influence — either through the act of transcription or through the non-coding RNA that is produced — almost all stages of gene expression, from transcription and translation to RNA degradation. Antisense transcription can function as a fast evolving regulatory switch and a modular scaffold for protein complexes, and it can ‘rewire’ regulatory networks. The genomic arrangement of antisense RNAs opposite sense genes indicates that they might be part of self-regulatory circuits that allow genes to regulate their own expression. In recent years, our view of RNA has markedly changed — from regarding these molecules solely as intermediates of genetic information to appreciating their variety of functions that are independent of their proteincoding potential1–7. One of the best-characterized non-coding RNAs (ncRNAs) that mediate gene regulation is X-inactive specific transcript (XIST), which has a key role in mammalian X chromosome inactivation2. More recently, the development of high-throughput approaches has revealed pervasive transcription in all genomes that have been investigated so far. This phenomenon produces numerous types of previously unknown ncRNAs and challenges our traditional definitions of genes and functional regions of the genome8–11. Some classes of short ncRNAs (<200 nucleotides in length) are already accepted as fundamental players in gene regulation; these include small interfering RNAs (siRNAs), microRNAs (miRNAs) and PIWI-interacting RNAs (piRNAs) (reviewed in REF. 12). However, we have only begun to understand the functions of the vast majority of long ncRNAs (>200 nucleotides in length)10,11,13,14.

بخشی از ترجمه مقاله (صفحه 12 و 13 فایل ورد ترجمه)