دانلود ترجمه مقاله تنظیم RNA آنتی سنس و تداخل RNA

1. تنظیم RNA آنتی سنس 1.1. مشخصات و وقوع RNA آنتی سنس 2. تداخل RNA 2.1. ژنها و آنزیم های لازم برای RNAi/PTGS 2.2. مکانیسم RNAi 2.3. مکانیسم RNAi 2.4. روش، جنبه های عملی و مشکلات مربوط به RNAi

چکیده – RNA برای مدت زمان طولانی بعنوان مولکولی تلقی می شد که می توانست همچون پیام رسان (mRNA) یا بخشی از ماشین آلات ترجمه (tRNA, rRNA) عمل کند. ضمنا، معلوم گردید که RNAها مولکولهای فراری می باشند که نه تنها نقش کلیدی در چندین فرایند بیولوژیکی مهم همچون اتصال، انتقال پروتئین و غیره بازی می کنند، بلکه همچون آنزیم ها، عملکرد کاتالیزوری دارند. دو جنبه مهم عملکرد RNA- کنترل RNA آنتی سنس و تداخل RNA (RNAi)- در این تحقیق مورد تاکید قرار گرفته است. کنترل RNA آنتی سنس در هر سه طبقه موجودات- البته اکثریت مثالها مربوط به باکتریها می باشند- عمل می کند. در مقابل، RNAi، ژن خاموش کننده القائی توسط RNA دو رشته، قدیمی ترین و فراگیرترین سیستم آنتی ویروس، در یوکاریوت ها دیده می شود. دانش فعلی ما درباره نقش بیولوژیکی و مکانیسم های عمل RNA آنتی سنس و همچنین یافته های اخیر درباره آنزیم ها / ژنها و مکانیسم احتمالی RNAi بطور خلاصه ارائه شده اند. تقاطع جالب بین مکانیسم های تنظیمی به اختصار بیان شده است. تنظیم RNA آنتی سنس: اولین RNAs آنتی سنس طبیعی در سال 1981 در آزمایشگاه های تومیزاواس و نورداستروم بطور مستقل کشف شدند. این محققین نشان دادند که تنظیم کننده های RNA کدگذاری شده با پلاسمید، تعداد کپی پلاسمیدهای اشریشیا کولی ColE1 , R1 را کنترل می کنند. امروزه می دانیم که این تنظیم کننده ها نسبتا گسترده می باشند. RNAs آنتی سنس، RNAs کوچک، گسترده و بسیار ساختاریافته ای می باشند که همچون تکمیل متوالی برروی RNAها هدف با نام RNAs سنس عمل می کنند. برخی فرایندها همچون اتصال یا ویرایش در یوکاریوت ها از RNAs کوچک مکمل نیز استفاده می کنند؛ با این حال، این RNAها تنظیم کننده های مستقل نیستند، و بعنوان RNA آنتی سنس تلقی نمی شوند. در مورد قبلی، RNAs آنتی سنس در سیس کدگذاری می شدند، یعنی از پروموتر موجود در رشته متضاد با مولکول DNA مشابه رونویسی می شدند و بنابراین، مکمل RNAs هدف خود بودند. با این حال، طی سال گذشته، تعدادی RNAs آنتی سنس شناسایی شدند که درترانس کدگذاری شده، فقط تکامل جزئی را با RNA هدف خود نشان می دهند و بیش از یک هدف دارند. RNAs سنس اغلب پروتئین های کدگذاری کننده m RNAs با عملکرد مهم/ ضروری می باشند. در اکثریت موارد، عملکرد RNA آنتی سنس مستلزم مهار عملکرد RNA هدف پس از رونویسی می باشد. با این حال، تعدادی RNAs آنتی سنس فعال ساز بدست آمده اند. RNAs آنتی سنس طبیعی به طول 35 تا 150nt بوده و بین یک و چهار حلقه بنیادی را تشکیل می دهند.

For a long time, RNA has been merely regarded as a molecule that can either function as a messenger (mRNA) or as part of the translational machinery (tRNA, rRNA). Meanwhile, it became clear that RNAs are versatile molecules that do not only play key roles in many important biological processes like splicing, editing, protein export and others, but can also—like enzymes—act catalytically. Two important aspects of RNA function—antisense-RNA control and RNA interference (RNAi)—are emphasized in this review. Antisense-RNA control functions in all three kingdoms of life—although the majority of examples are known from bacteria. In contrast, RNAi, gene silencing triggered by double-stranded RNA, the oldest and most ubiquitous antiviral system, is exclusively found in eukaryotes. Our current knowledge about occurrence, biological roles and mechanisms of action of antisense RNAs as well as the recent findings about involved genes/enzymes and the putative mechanism of RNAi are summarized. An interesting intersection between both regulatory mechanisms is briefly discussed. Antisense-RNA regulation: The first natural antisense RNAs were discovered in 1981 independently in Tomizawas and in Nordstro¨ms laboratories. These authors found that small plasmid-encoded RNA regulators control the copy numbers of the Escherichia coli plasmids ColE1 and R1, respectively [1,2]. Today, we know that these regulators are rather widespread. Antisense RNAs are small, diffusible, highly structured RNAs that act via sequence complementarity on target RNAs called sense RNAs. In eukaryotes, some processes like splicing or editing make use also of complementary small RNAs; however, these RNAs are not independent regulators, and are, therefore, not regarded as bona fide antisense RNAs. In the classical case, antisense RNAs are encoded in cis, i.e. they are transcribed from a promoter located on the opposite strand of the same DNA molecule, and are, therefore, fully complementary to their target RNAs. However, over the past years, a number of antisense RNAs were detected that are encoded in trans, reveal only partial complementarity to their target RNA and have more than one target. The sense RNAs are mostly mRNAs encoding proteins of important/essential functions. In the majority of cases, antisense-RNA action entails posttranscriptional inhibition of target RNA function. However, a few activating antisense RNAs have been found, too (see below). Naturally occurring antisense RNAs are between 35 and 150 nt long (one exception see below) and comprise between one and four stem-loops.

بخشی از ترجمه مقاله (صفحه 14 فایل ورد ترجمه)