دانلود ترجمه مقاله تاثیر رفاقت بر تعدیل اثر یک برنامه مبتنی بر وِب برای جلوگیری از مصرف دخانیات

1. مقدمه 2. مواد و روش ها 3. نتایج 4. بحث و بررسی

چکیده – هدف : برنامه های مبتنی بر وِب برای جلوگیری از مصرف تنباکو بین نوجوانان، بر تعامل انسان و رایانه تاکید دارند، اما تاکنون، تعامل پذیری اجتماعی ( یعنی، تعامل با واسطه رایانه یا تعامل چهره به چهره) را ، به طور گسترده، اعمال نکرده اند. این مطالعه، بررسی می کند که آیا گرایش های قبلی به اثرگذاری اجتماعی مثبت، اثرگذاری اجتماعی منفی، و داشتن دوستان سیگاری، موفّقیت یک برنامه مبتنی بر وِب برای جلوگیری از مصرف دخانیات را تعدیل می کند یا خیر؟ روش ها : شرکت کنندگان، 101 نوجوان ( بین سنین 18-12 سال) در مطالعه ی واکنش ها به یک تجربه تعاملی جلوگیری از مصرف دخانیات ( ASPIRE) بودند، که یک کارآزمایی تصادفی کنترل شده برای مقایسه کردن برنامه ای به نام ASPIRE با نسخه متنی آن است. آگاهی از پیامدهای {مصرف} تنباکو و قصد مصرف دخانیات، در{مرحله} پایه و پایان درمان ارزیابی گردید. گرایش به اثرگذاری اجتماعی مثبت ( یعنی، اجتناب از{مصرف} تنباکو هنگام توصیه دوستان) و اثرگذاری اجتماعی منفی ( یعنی، پذیرش{مصرف} تنباکو هنگام پیشنهاد شدن توسّط دوستان) در مرحله پایه اندازه گیری گردید. مدل سازی اندازه گیری های مکرّر اثرات آمیخته، برای آزمون فرضیه استفاده شد. نتایج : هنگام کنترل شدن اثرات مطالعه ASPIRE، اثرات اجتماعی مثبت و منفی، هر دو، قصد کمتر برای مصرف دخانیات را پیش بینی کردند. احتمال بیشتری وجود داشت که نوجوانانی که در معرض اثرپذیری اجتماعی منفی زیاد قرار داشتند، یک تفاضل گروهی را از نظر تغییر قصد مصرف دخانیات، امّا نَه آگاهی از پیامدهای آن، نشان دهند. به رغم معنادار نبودن، این اثر تعدیل کننده در جهت مورد انتظار با اثر اجتماعی مثبت مشاهده گردید، که قصد مصرف دخانیات و آگاهی از پیامدهای آن را پیش بینی می کرد. داشتن دوستان سیگاری، اثر تجربه تعاملی جلوگیری از مصرف دخانیات بر آگاهی را بطور معناداری تعدیل کرد. ارتباطات با افسردگی و استفاده از اینترنت نیز مورد بحث قرار گرفته است. نتیجه گیری : نتایج نشان می دهد که نوجوانان دارای گرایش های بیشتر به اثر اجتماعی منفی، می توانند از مداخلات مبتنی بر وِب، مانند تجربه تعاملی جلوگیری از مصرف دخانیات، بهره خاصی ببرند. همچنین، مدخلات مبتنی بر وِب می تواند از تعاملات همتا به همتا، مستفید گردیده و اثر اجتماعی مثبت را ارتقا دهد. درحالیکه برنامه های فعلی مبتنی بر وِب، تعامل انسان و رایانه را به عنوان ویژگی اصلی خود لحاظ نموده اند، این مطالعه پیشنهاد می کند که تعامل پذیری اجتماعی مورد توجه قرار گیرد.

Purpose: Web-based tobacco prevention programs for adolescents have stressed human-computer interaction, but they have not yet extensively applied social interactivity (i.e., computer-mediated or face-to-face interactions). This study examines if prior tendencies for positive social influence (PSI), negative social influence (NSI), and having friends who smoke (HFS) moderate the success of a web-based program for smoking prevention. Methods: Participants were 101 adolescents (aged 12–18 years) from the ASPIRE-Reactions study, a randomized controlled trial comparing a program called ASPIRE with its text-based version. Knowledge of tobacco consequences and intention to smoke were assessed at baseline and end-of-treatment. Tendency for PSI (i.e., avoid tobacco when advised by friends) and NSI (i.e., accept tobacco when offered by friends) were measured at baseline. Repeated-measures mixed-effect modeling was used for hypothesis-testing. Results: While controlling for ASPIRE effects, both NSI and PSI predicted lower intention to smoke. Adolescents with high NSI were more likely to show a group difference with respect to change in intention to smoke, but not knowledge. Although not significant, this moderation effect was observed in the expected direction with PSI, predicting intention to smoke and knowledge. HFS significantly moderated the effect of ASPIRE on knowledge. Associations with depression and internet use are also described. Conclusion: The results suggest that adolescents with high tendencies for NSI may particularly benefit from web-based interventions such as ASPIRE. Also, web-based interventions may benefit from peer-to-peer interactions, boosting PSI. While current web-based programs include human-computer interaction as their main feature, this study suggests considering social interactivity.