دانلود ترجمه مقاله کارایی شرکت و بازده سهام در طی بحران کووید 19

1. مقدمه 2. داده ها 3. تحلیل تجربی و نتایج 4. نتیجه گیری

چکیده – در مطالعه حاضر به بررسی رابطه بین کارایی شرکت و بازده سهام در طی فراگیری کووید 19 می پردازیم. یافته های بدست آمده حاکی از آن است که در طول فروپاشی بازار، شرکت های بسیار کارآمد، حداقل 9.44 % بازده انباشته بالاتری را نسبت به قبل تجربه کرده اند. همچنین به طور میانگین یک پرتفولیوی بلند مدت متشکل از شرکت های کارآمد و ناکارآمد دارای بازده هفتگی مثبت 3.53 % می باشد. به طور کلی، نتایج بدست آمده حاکی از آن است که در طی دوره بحران کووید 19، کارایی شرکت در زمینه بازده سهام دارای قدرت توضیحی قابل ملاحظه ای می باشد. مقدمه: از لحاظ نظری، در زمینه این موضوع که کارایی شرکت‌ها و استفاده از منابعشان، جریان‌های نقدی آتی و قیمت سهام مرتبط با آنها را مشخص می کند، اجماع/ اتفاق نظر وجود دارد (فاما، 1990؛ سوبراهمانیام و تیتمن، 2001؛ وولتیناهو، 2002). با این وجود، در مورد اینکه چطور کارایی شرکت بر بازده سهام تأثیر گذار می باشد، دو دیدگاه متضاد وجود دارد. از یک سو، شرکت هایی که به صورت ناکارآمدی از منابع خود استفاده می کنند، ممکن است دارای جریان های نقدی آتی پرمخاطره تری باشند. همچنین برای جلب توجه بیشتر سرمایه گذاران (ریسک گریز)، ممکن است این شرکت ها دارای نرخ بازده مورد نیاز بالاتری باشند. همچنین، به دلیل هزینه‌ های تولید پایین ‌تر، شرکت‌های کارآمدتر ممکن است سود بیشتری را بدست آورند و از موقعیت قوی‌تری در بازار برخوردار باشند (دمستز، 1973؛ پلتزمن، 1977). این امر سبب می شود که آنها تا حد کمتری در معرض شوک های جانبی تقاضا و رقابت صنعتی قرار گیرند و سرمایه گذاران به نرخ بازده کمتری نیاز داشته باشند (نگوین و سوانسون، 2009). از طرف دیگر، شرکتی که به طور کارآمدتری از منابع خود استفاده می کند، در زمینه جریان های نقدی، آینده مشخص تری دارد و به مراتب ریسک نکول شرکت نیز به طور قابل ملاحظه ای کمتر است. از اینرو، شرکت باید توسط سرمایه گذاران بیشتری تحت ارزش گذاری قرار گیرد (فرینز و همکاران، 2012). تا به حال، شواهد تجربی در زمینه رابطه بین کارایی یک شرکت و بازده سهام آن نه تنها مبهم و نامعلوم بوده است، بلکه با محدودیت هایی بی شماری نیز همراه بوده است. نگوین و سوانسون (2009) برای تعیین امتیازهای کارایی شرکت از تحلیل مرزی تصادفی (SFA) استفاده کرده و دریافتند که نمونه های متشکل از شرکت های بسیار کارآمد در مقایسه با نمونه های متشکل از شرکت های ناکارآمد به طور قابل ملاحظه ای دارای بازده کمتری است. آنها همچنین در دوره 1980 تا 2003 در برهه ای از زمان، ارتباط منفی معناداری را بین کارایی شرکت و بازده سهام در زمینه شرکت های آمریکایی یافتند. در مقابل، فریجنس و همکاران (2012) برای تعیین امتیازهای کارایی شرکت از تحلیل پوششی داده ها (DEA) استفاده نموده و عنوان کردند که در دوره 1988 تا 2007، پورتفولیوی متشکل از شرکت های کارآمد ایالات متحده در مقایسه با پورتفولیوی متشکل از شرکت های ناکارآمد از عملکرد بهتری برخوردار بوده است.

We investigate the relationship between firm efficiency and stock returns during the COVID-19 pandemic. We find that highly efficient firms experienced at least 9.44 percentage points higher cumulative returns during the market collapse. A long-short portfolio consisting of efficient and inefficient firms would have also yielded a significantly positive weekly return of 3.53% on average. Overall, our results show that firm efficiency has significant explanatory power for stock returns during the crisis period. Introduction: In theory, there is consensus that the efficiency with which firms operate and make use of their resources determines their future cash flows, and thus their respective stock prices (Fama, 1990; Subrahmanyam and Titman, 2001; Vuolteenaho, 2002). However, there are two contrasting views on how firm efficiency affects stock returns. On the one hand, firms using their resources inefficiently may have more risky future cash flows. To be attractive for (risk averse) investors, these firms may therefore have higher required rates of return. Further, more efficient firms may also earn higher profits and have a stronger position in the market due to their lower costs of production (Demsetz, 1973; Peltzman, 1977). This makes them less susceptible to demand side shocks and industry competition; and investors require a lower rate of return (Nguyen and Swanson, 2009). On the other hand, a firm which uses its resources more efficiently has more certain future cash flows and a significantly lower risk of corporate default. Thus, the firm should be valued higher by investors (Frijns et al., 2012). So far, the empirical evidence regarding the relationship between a firm's efficiency and its stock returns is not only ambiguous but also rather limited. Nguyen and Swanson (2009) use Stochastic Frontier Analysis (SFA) to determine firm efficiency scores and find that portfolios consisting of highly efficient firms experience significantly lower returns than those consisting of inefficient firms. They also document a significant negative association in the cross-section between firm efficiency and stock returns for US firms in the period from 1980 to 2003. In contrast, Frijns et al. (2012) use Data Envelopment Analysis (DEA) to determine firm efficiency scores and show that portfolios composed of efficient US firms outperformed those composed of inefficient firms in the period from 1988 to 2007.