دانلود ترجمه مقاله افشای ریسک در گزارش‏ های سالانه و بازده سرمایه ‏گذاری شرکت‏ ها

1. مقدمه 2. مروری بر مقالات 3. توسعه فرضیات 4. انتخاب نمونه و آمار توصیفی 5. نتایج تجربی 6. تحلیل های بیشتر 7. نتیجه گیری

چکیده – در این مقاله ما شاخص افشاء ریسک (RDI) را در گزارش ‏های سالانه با استفاده از تجزیه و تحلیل متنی و مطالعه نحوه تاثیر آن بر روی بازده سرمایه ‏گذاری در شرکت ‏های بزرگ تجاری بررسی کردیم. نتایج به دست آمده نشان می‏ دهند که هرچه میزان افشاء ریسک در بخش‏های «عوامل ریسک مهم و MD&A» بیشتر باشد؛ کارایی سرمایه‏ گذاری در شرکت نیز بیشتر خواهد شد. با تجزیه و تحلیل بیشتر به این نکته پی بردیم که تاثیر افشاء ریسک بر روی کارایی سرمایه‏ گذاری شرکت بیشتر به شکل افشاء مثبت؛ افزایش کلمات کلیدی مربوط به دسته سرمایه‏ گذاری؛ افزایش تقاضای اطلاعات و افزایش توانایی پردازش اطلاعات توسط سرمایه‏ گذاران نمود پیدا می‏کند. نتایج ما از استدلال همگرایی افشاء ریسک پشتیبانی می‏ کنند. در این مقاله از نتایج تحقیقات افشاء ریسک و کارایی سرمایه ‏گذاری نیز استفاده شده است. مقدمه: انتظار ریسک بر رفتار مدیران سرمایه ‏گذاری تاثیر می‏گذارد (اسلوویچ؛ 1981). بنابراین؛ هرگونه اطلاعات مربوط به ریسک یک شرکت برای سرمایه‏ گذاران سودمند است. ما عقیده داریم افشاء اطلاعات موجب بهبود کارایی سرمایه ‏گذاری شرکت تجاری از طریق کاهش عدم تقارن اطلاعاتی و مشکلات نمایندگی بین سرمایه‏ گذاران و شرکت و همچنین مهم بودن موضوع‏ های افشاء ریسک می ‏شود. این مسئله از اهمیت بالایی برخوردار است زیرا افشاء ریسک خاص بر کارایی سرمایه‏ گذاری شرکت تاثیر می ‏گذارد و این امر با استفاده از دو روش انجام می ‏شود: 1- جمع ‏آوری اطلاعات کلی ریسک 2- نشان دادن عوامل ریسک خاص ناشناخته قبلی. فرضیه همگرایی همگنی یا یکنواختی اطلاعات ریسک را در مقایسه با سایر اطلاعات موجود در گزارش‏ های سالانه، در نظر می ‏گیرد و این امر موجب بهبود بازده سرمایه‏ گذاری شرکتی از طریق افزایش اطلاعات عمومی دردسترس سرمایه ‏گذارها؛ تفسیر عوامل ریسک شناخته شده و رویدادهای غیرمنتظره و کاهش درک ریسک سرمایه ‏گذارها می‏ شود (هوپ و همکاران؛ 2014). بالعکس؛ فرضیه واگرایی از ناهمگنی و عدم یکنواختی اطلاعات ریسک پشتیبانی می‏ کند که کارایی سرمایه‏ گذاری شرکت را از طریق نشان دادن عوامل ریسک ناشناخته قبلی؛ رویدادهای غیر منتظره و افزایش درک ریسک سرمایه‏ گذارها کاهش می دهد (لی؛ 2006؛ کریوت و ماسلو؛ 2013؛ کمپ‏بِل و همکاران؛ 2014). هرچند هنوز مشخص نیست که کدامیک از فرضیه ‏های همگرایی و واگرایی بهتر می‏ توانند تاثیر افشاء ریسک را بر روی رفتار سرمایه ‏گذاری شرکت تجاری توصیف کنند.

We calculate a risk disclosure index (RDI) from annual reports by applying textual analysis and study how it affects investment efficiency in firms. The results show that the higher the frequency of risk disclosure in sections of MD&A is, the higher the corporate investment efficiency will be. In further analysis, we find that the effect of risk disclosure on corporate investment efficiency is more prominent when the tone of MD&A is more positive, when there are more keywords about investment in MD&A and when investors have more demand of information or better ability of information processing. Our results support the convergence argument on risk disclosure, and our findings advance the literature of both risk disclosure and investment efficiency. Introduction: Risk expectation influences investing managers’ behavior (Slovic, 1981). Therefore, any information regarding the risk of a firm is useful for investors. We contend that while information disclosure improves corporate investment efficiency by reducing information asymmetry and agency problems between investors and firms, the specificity of risk disclosure matters. This is because the specific risk disclosure affects corporate investment efficiency of a firm through two channels: providing overall risk information and revealing previous unknown specific risk factors. The convergence hypothesis considers the homogeneity of risk information compared to other information in annual reports, which improves corporate investment efficiency by increasing public information available to investors, interpreting known risk factors and unexpected events, and reducing investors’ risk perception (Hope et al., 2014). In contrast, the divergence hypothesis supports the heterogeneity of risk information, which reduces corporate investment efficiency by revealing previous unknown risk factors and unexpected events and raises investors’ risk perception (Li, 2006; Kravet and Muslu, 2013; Campbell et al., 2014). However, it is not clear if the convergence or divergence hypothesis is more consistent in describing the impact of the risk disclosure on corporate investment behavior.