دانلود ترجمه مقاله کاربرد نظریه تسهیل هدف برای تشریح ارتباط بین بلندهمتی و رفتار شهروندی

1. پیشینه نظری 2. روش 3. نتایج 4. بحث و بررسی

دلالت های نظری: این مطالعه دانش فعلی را گسترش می دهد و دلالت های نظری را از سه جنبه فراهم می سازد. اول اینکه، یک بررسی جامع از رابطه بین بلندهمتی و OCBO را تشکیل می دهد. الانگووان و همکاران (2010) بحث کردند که مفهوم بلندهمتی نوید معناداری برای غنی کردن درکمان از یک محدوده پدیده های سازمانی دارد و در مورد دلالت هایش برای OCB به تفصیل بحث کرده سات. یک مرور ادبی اخیران انجام شده (دافی و دیک، 2013) نیز درخواست پژوهش بیشتر در مورد ارتباط بین بلندهمتی و برآمدهای عملکردی و رفتارهای موافق اجتماع در محیط کار کرده است. اما، تاکنون تنها یک مطالعه در مورد تاثیر بلندهمتی بر OCB وجود داشته است (پارک و همکاران، 2016). برخلاف پارک و همکاران (2016) ، ارتباط بلندهمتی- OCBO را در داده های گرد آوری شده از چندین منبع و در زمان های مختلف را ارزیابی کردیم. این باعث قابل اطمینان تر شدن نتایج ما می شود زیرا این رویکرد گردآوری داده ها اریبی روش مشترک را کاهش می دهد (پودساکوف و همکاران، 2003) و بطور بالقوه اطمینانی که شخص می تواند از استنباط های سببی حاصل کند را افزایش می دهد (متیو و تیلور، 2006). علاوه بر آن، پارک و همکاران (2016)، تمایزی بین انواع مختلف OCB قائل نشدند. آنها ارتباط بین بلندهمتی و یک معیار جهانی OCB را بررسی کردند. بنابراین، تا آنجایی که می دانیم، این مطالعه اولین مطالعه ای است که رابطه بین بلندهمتی و OCBO را بررسی می کند. دوم اینکه، گرچه تعدادی از مطالعات تاثیر بلندهمتی را بر رضایت شغلی بررسی کرده اند، اما تعداد اندکی مکانیزم های نهفته در رابطه بین بلندهمتی و رضایت شغلی را بررسی کرده اند. با استفاده از نظریه تسهیل هدف، نقش میانجی گر وساطت سازمانی در رابطه بین بلندهمتی و رضایت شغلی را بررسی کردیم. این یافته، درک ما از رابطه بین بلندهمتی و رضایت شغلی را افزایش می دهد. سوم اینکه، این مطالعه نگرش های جدیدی در مورد مکانیزم نهفته در رابطه بین بلندهمتی و نگرش ها و رفتارهای مرتبط با کار فراهم می کند. دافی و دیک (2013) بیان کرد که یک چهارچوب نظری مشخصاً تفصیل شده برای هدایت پژوهش های آتی در مورد بلندهمتی لازم است. در پاسخ به دافی و دیک، تعدادی از محققان از نظری خود مختاری (کانوی و همکاران، 2015)، نظریه ساختار شغلی (ژی و همکاران، 2016)، نظریه خود ناهمخوانی (هاگمایر و آبیله، 2015) یا نظریه خود گردانی (پراسکوفا و همکاران، 2015) استفاده کردند تا الگوهای روابط بین بلندهمتی و نگرش های مرتبط با شغل را تبیین و توجیه کنند. اما، تعدادی معدودی مطالعه گسترده هست که در آنها یک چهارچوب نظری مشخصاً به تفصیل بیان شده برای توجیه الگوهای روابط بین بلندهمتی و OCB و رضایت شغلی استفاده شده اند. مطالعه تجربی ما نشان داد که نظریه تسهیل هدف می تواند الگوی مشاهده شده از روابط بین بلندهمتی و OCBO و رضایت شغلی را توجیه کند.

Theoretical implications: This study extends existing knowledge and provides theoretical implications in three ways. First, it constitutes a thorough investigation of the relation between calling and OCBO. Elangovan et al. (2010) argued that the concept of calling held significant promise for enriching our understanding of a range of organizational phenomena and discussed its implications for OCB in detail. A recent review (Duffy & Dik, 2013) also called for more research into the links between calling and performance outcomes and prosocial behaviors at work. However to date there has been only one study of the impact of calling on OCB (Park et al., 2016). Unlike Park et al. (2016), we examined the calling-OCBO association in data collected from multiple sources and at different times. This makes our results more reliable as this approach to data collection reduces common method bias (Podsakoff et al., 2003) and potentially increases the confidence with which one can draw causal inferences (Mathieu & Taylor, 2006). Moreover, Park et al. (2016) did not distinguish among the various types of OCB. They examined the association between calling and a global measure of OCB. Thus, as far as we know, this study is the first to examine the relation between calling and OCBO. Second, although a number of studies have examined the influence of calling on job satisfaction, few have investigated the mechanisms underlying the relation between calling and job satisfaction. Drawing on goal facilitation theory, we examined the mediating role of organizational instrumentality in the relation between calling and job satisfaction. The finding advances our understanding of the relation between calling and job satisfaction. Third, this study provides new insight into the mechanism underlying the relation between calling and work-related attitudes and behaviors. Duffy and Dik (2013) stated that a clearly articulated theoretical framework was needed to guide future research into calling. Responding to Duffy and Dik, some scholars have used self-determination theory (Conway et al., 2015), career construction theory (Xie et al., 2016), self-discrepancy theory (Hagmaier & Abele, 2015) or self-regulation theory (Praskova et al., 2015) to explain the patterns of relations between calling and work-related attitudes. However, there are few extant studies in which a clearly articulated theoretical framework has been used to explain the patterns of relations between calling and OCB and job satisfaction. Our empirical study has demonstrated that goal facilitation theory can account for the observed pattern of associations between calling and OCBO and job satisfaction.

بخشی از ترجمه مقاله (صفحه 12 فایل ورد ترجمه)