دانلود ترجمه مقاله سیاست مبتنی بر شواهد به عنوان کارآفرینی دولتی

1. مقدمه 2. سیاست مبتنی بر شواهد از جنبه نظری و عملی 3. کارآفرینی دولتی: مبناهای نظری 4. سیاست مبتنی بر شواهد به عنوان کارآفرینی دولتی 5. سیاست مبتنی بر شواهد و فرآیند سیاست 6. رویکردهای جایگزین سیاست مبتنی بر شواهد 7. سیاست بی خانمان فدرال به عنوان کارآفرینی دولتی 8. نتیجه گیری

چکیده – در قرن 21 ، سیاست مبتنی بر شواهد، توجه زیادی را در هر دو زمینه نظری و عملی به خود جلب کرده است. محققان از انتقادهای مختلفی از سیاست گذاری مبتنی بر شواهد بهره گرفته اند و به این وسیله نیاز به یک چارچوب تحلیلی جدید را بیان کرده اند. استنباط می کنم که سیاست مبتنی بر شواهد را می توان به عنوان کارآفرینی دولتی در نظر گرفت: یک فرآیند نظامند که در آن بازیگران قضاوت و همکاری در مورد تغییر سیاست را اجرا می کنند. خبرگان (متخصصان)، کارآفرینان سیاستی و سیاست گذاران، در این فرآیند، کارکردهایی دارند. شواهد به عنوان منبعی در نظر گرفته می شوند که می توانند طرح های کارآفرینی را گسترش دهند و محیط سازمانی، بازبینی طرح را شکل دهند. برای توضیح با مثال، سیاست بی خانمان «خانه اول» در ایالات متحده را تحلیل می کنم. مقدمه: درحالی که تعاریف شفافی هنوز ارائه نشده است، اما سیاست مبتنی بر شواهد (EBP) به میزان زیادی به صورت شیوه پیاده سازی، ارزیابی و بازبینی سیاست دولتی براساس پژوهش ها و داده های تجربی، تعریف و درک شده است. در قرن 21، EBP توجه زیادی را به خود جلب کرده است و در نتیجه بر توصیه های سیاستی اجتماعی و سلامت در انگلستان، استرالیا ، آمریکا و جاهای دیگر تاثیر گذاشته است. حامیان آن بر معیارهای قابل سنجش تاکید می کنند و استدلال می کنند که نتایج مبتنی بر داده ها به پیشبرد نافع دولتی، کمک می کنند. این استدلال در این توضیح EBP اغلب نقل شده بیان می شود «آنچه که بخوبی کار می کند، مهم است». پژوهش مبتنی بر داده ها ، برای توصیه و ارزیابی پیامدهای سیاستی عمل می کند، بنابراین مهم است.

In the 21st century, evidence-based policy has garnered significant attention in both theory and practice. Scholars have levied various criticisms of evidence-based policy making, suggesting the need for a new analytical framework. I argue that evidence-based policy can be understood as public entrepreneurship: a systemic process in which actors exercise judgment and collaborate regarding policy change. Experts, policy entrepreneurs, and policymakers have functions in this process. Evidence is viewed as a resource that may or may not further entrepreneurial plans, and the institutional environment shapes plan revision. To illustrate, I analyse ‘Housing First’ homelessness policy in the United States. Introduction: While a clear definition remains elusive, evidence-based policy (EBP) is broadly understood as the practice of implementing, evaluating, and revising public policy based on empirical research and data. In the 21st century, EBP has gained significant traction, influencing social and health policy prescriptions in the UK, Australia, the US, and elsewhere. Supporters emphasize quantifiable benchmarks, arguing that data-driven results help to advance the public interest. This sentiment is captured in the oft-quoted EBP mantra, ‘what matters is what works.’ Data-driven research ‘works’ to prescribe and evaluate policy outcomes, so it ‘matters.’

بخشی از ترجمه مقاله (صفحه 23 فایل ورد ترجمه)