دانلود ترجمه مقاله مطالعه ای بر اخلاق تجاری و مسئولیت اجتماعی شرکت

1. مقدمه 2. مروری بر مقالات 3. چارچوب نظری 4. ارائه فرضیات 5. تحلیل و نتایج 6. یافته ها و بحث و بررسی

مقدمه: رابطه بین اخلاق و مسئولیت اجتماعی در روابط مشتری- نام تجاری در درک نگرش های برند مهم است (کومار و رینارتز 2016). بسیاری از انواع برند ها و روابط نام تجاری با شناسایی مشتری- شرکت مرتبط است (باتاچاریا و سن، 2003). نتایج تحقیق اغلب در مورد چگونگی تعریف مصرف کنندگان از اخلاق تجارت و مسئولیت اجتماعی شرکتی (CSR) متناقض و ناقص است. اخلاق اغلب به عنوان "عملکرد خوب" و ارتباط با CSR تعریف می شود (چوارتز و کارول، 2008). علاوه بر این، محققان نگرش های متفاوتی نسبت به اخلاق تجارت و CSR، مخصوصا در توسعه مقیاس ها برای اندازه گیری این دو ساختار، ندارند. بیشتر تحقیقات مربوط به مصرف کننده، اخلاق تجارت و CSR را با هم ترکیب می کنند (برونک، 2012)، در حالی که مقیاس های اخلاق مصرف کننده، معمولا دیدگاه های اخلاقی شخصی را در مورد رفتار شرکت ها در ارتباط با اخلاق تجارت و CSR می سنجند ( ویتل و مانسی2017). در حالی که پژوهش علمی اغلب اخلاق تجارت و CSR را به عنوان یک مفهوم همپوشانی ترکیب می کند، ولر (2017) کشف کرد که در عمل مفاهیم به طور اجتماعی متنی با معانی و روابط مختلف مذاکره می شوند. در حالی که پژوهش ولر (2017) شامل مدیران ارشد بود، مطالعاتی در این زمینه انجام نشده است تا مشخص شود آیا CSR و اخلاق تجاری به عنوان ساختارهای مختلف توسط مشتریان در نظر گرفته می شوند یا خیر. این تحقیق به بررسی این شکاف در دانش با بررسی نگرش های نام تجاری مشتری مربوط به اخلاق تجاری و CSR می پردازد. ظاهرا تعدادی از چارچوب های مکمل برای برتری مسئولیت اجتماعی شرکت (CSR) و اخلاق تجارت و مدیریت ذینفعان (اسچووارت و کارول، 2008) رقابت می کنند. مسئولیت اجتماعی به عنوان عملکرد اجتماعی شرکت، نظریه ذینفعان و حتی نظریه اخلاق تجارت (کارول، 1999) تعریف شده است. بنابراین، جامعه دانشگاهی اغلب ساختارهای اخلاق تجاری و CSR را ترکیب کرده اند. اخلاق تجارت اغلب به نظریه های فلسفی مربوط به تصمیمات درست یا غلط محدود می شود. یک نظرسنجی از تعاریف، قوانین، استانداردها و اصول اخلاقی را اغلب برای اخلاق تجاری مورد توجه قرار داد (لوئیس، 1985). برند های اخلاقی از دیدگاه مسائل مسئولیت اجتماعی مانند پایداری، تجارت عادلانه یا کمک به بهبود رفاه مشتری مورد بررسی قرار گرفته اند. مطالعات، برندهایی را با استفاده از ویژگی های اخلاقی مورد بررسی قرار داده اند (پلوزا، وایت، شانگ، 2013، وایت، و مک دانل & الارد، 2012). علاوه بر این، مطالعات به طور خاص به اثرات CSR در مورد اعتبار شرکت ها و ارزش ویژه برند پرداخته اند (سو، 2012). با این حال، تحقیق به طور آشکارا تفاوت بین اخلاق کاری و CSR را تعریف نکرده است. به عنوان مثال، وایت و همکاران (2012) برندهای اخلاقی را به عنوان تجارت منصفانه تعریف می کند در حالیکه سیرا، ایگلسیاس، مارکوویچ و سینگ (2017) تصویر برند تجاری اخلاقی را با استفاده از شاخص های اجتماعی ارزیابی می کنند. به عنوان مثال، اظهاراتی مانند مسئول محیط زیست، سودمند برای رفاه جامعه، نام تجاری مسئول اجتماعی و ایجاد مشاغل جدید استفاده می شود. این ناسازگاری ها نوعی از مطالعات فراوانی است که اخلاق تجاری و CSR را یکسان به کار می گیرند.

Introduction: The relationship between ethics and social responsibility in customer- brand relationships is important in understanding brand attitudes (Kumar & Reinartz, 2016). Many types of brands and brand relationships have been associated with customer-company identification (Bhattacharya & Sen, 2003). Research results are often conflicting and incomplete on how consumers define business ethics and corporate social responsibility (CSR). Ethics is often defined as “doing good” and interrelated with CSR (Schwartz & Carroll, 2008). Moreover, researchers have not differentiated attitudes toward business ethics and CSR, especially in the development of scales to measure these two constructs. Most consumer research blends business ethics and CSR together (Brunk, 2012), whereas consumer ethics scales typically measure personal ethical perspectives about firm behavior related to both business ethics and CSR (Vitell & Muncy, 2005). While academic research often combines business ethics and CSR as one overlapping concept, Weller (2017) discovered that in practice the concepts are socially negotiated, contextual with different meanings and relationships. While Weller's (2017) research involved senior managers, there have been no studies to determine if CSR and business ethics are viewed as different constructs by customers. This research addresses this gap in knowledge by investigating customer brand attitudes related to business ethics and CSR. A number of complementary frameworks appear to be in competition for preeminence including corporate social responsibility (CSR) and business ethics and stakeholder management (Schwartz & Carroll, 2008). Social responsibility has been defined as corporate social performance, stakeholder theory and even business ethics theory (Carroll, 1999). Therefore, the academic community has often combined the constructs of business ethics and CSR. Business ethics is often limited to philosophical theories related to right or wrong decisions. A survey of definitions found rules, standards and moral principles were mentioned most often for business ethics (Lewis, 1985). Ethical brands have been explored from the perspective of social responsibility issues such as sustainability, fair trade, or helping to improve customer welfare. Studies have explored brands being positioned using ethical attributes (Peloza, White, & Shang, 2013; White, MacDonnell, & Ellard, 2012). In addition, studies have specifically addressed the effects of CSR on corporate reputation and brand equity (Hsu, 2012). However, research has not clearly defined the difference between business ethics and CSR. For example, White et al. (2012) defines ethical brands as fair trade while Sierra, Iglesias, Markovic, and Singh (2017) assess ethical brand image using social responsibility indicators. For example, statements such as environmentally responsible, beneficial to the welfare of society, socially responsible brand, and creates new jobs are used. These inconsistencies are typical of many studies that treat business ethics and CSR as one and the same.

بخشی از ترجمه مقاله (صفحه 15 فایل ورد ترجمه)