دانلود ترجمه مقاله توصیه های اخلاقی و قانونی در مشاوره خانواده و کودکان

1. ترکیب مسائل قانونی و اخلاقی با مشاوره کودک 2. حفظ محرمانگی هنگام کار با کودکان صغیر 3. رضایت آگاهانه در درمان زوجین 4. مسائل اخلاقی خاص هنگام کار با کودکان 5. نتیجه گیری 6. به روز رسانی و تفسیر نویسنده

اظهارات نویسنده و بروز رسانی: این مقاله در ابتدا به صورت یک فصل در کتاب سوری و هکر (2006)، منتشر شد. مسائل پیش روی مشاورانی که با کودکان و خانواده هایشان سروکار دارند، یکسان هستند، اگرچه خانواده ها و مسائل همچنان با تغییر جامعه، تکامل و تحول پیدا می کنند. اکنون بیشتر شاهد مشکلات رشد بیشتر از کودکان طلاق طولانی را ، بخصوص هنگام سروکار داشتن با مسائل از خود بیگانگی یا ناهمبستگی در کودکان، مشاهده می کنیم. کودکان هنگامی که مشاوران خانوادگی خواهان از بین بردن این تعارض هستند، و مسائل فردی، رابطه ای و سیستمیک موجود، که شامل دادگاه ها به عنوان قسمتی از نظام خانواده بزرگتر است را رفع می کنند، از این امر سود می برند. میانجیگری طلاق می تواند یک گزینه قانونی برای کاهش تعارض والدین متمرکز بر کودک و اثرات مضرش بر کودکان باشند. مشاورانی که در مورد تکرارهای احتمالی و بالقوه پویایی های تلاق و ناهمبستگی والدین، آموزش ندیده اند، باعث بوجود آوردن خطر عملکرد اشتباه در درمان با تبعات فاجعه آمیز بالقوه می شوند. مشاوران بسیاری در مورد بهزیستی یک کودک، داوری و اظهار نظر کرده اند، درحالی که به آنها اطلاعات ناقص و اشتباه در مورد پویایی ها و دینامیک های فردی یا سیستمیک موجود، داده شده است. علاوه بر آن، والدینی که مجدداً ازدوج کرده اند، همچنان ناخانواده و نقش های اضافه ایجاد می کند که به تدریج این امر معمول می شود؛ هر مشاور باید مدیریت کردن ابهام در مورد نقش های خانواده در ناخانواده ها هنگام ایجاد و تکامل آنها را یاد بگیرند. کامپیوتر و رسانه های اجتماعی می تواند روابط را برای کودکان بهبود بخشد یا منبع استرس یا آسیب باشد. در حالی که رسانه های اجتماعی می توانند به پر کردن «شکاف نسلی» بین مشاوران و کودکان کمک کند، اما نگرانی های بیشتری در مورد تصمیم پزشکان در مورد در میان گذاشتن هرگونه نگرانی بوجود آمده به صورت آنلاین با والدین، بوجود آید. افراد کمتر ازدواج می کنند و شاهد تک همسری سریالی تر هستیم، جایی که کودکان یک خانواده می تواند تنها یک پدر یا مادر اصلی مشترک داشته باشند. مشاوران نیاز است این موضوع را درک کنند که چگونه این بر کودکان از نظر نقش ها، فقدان های چند باره و توانایی اعتماد به پایداری روابط تاثیر بگذارد. تلاش های ویژه ای باید برای تامین رضایت برای کودکان از جانب همه والدین اصلی صورت گیرد، و در صورت مناسب بودن، آنها را در درمان شامل کنند. متخصص مسئول از نظر قومیتی، از اعتقادات و شیوه های فرهنگی آگاه است و از این دانش برای جلوگیری از خانواده های مشکل دار از زمینه های اجتماعی اقلیتی، می کند. همچنین اخیراً به نیازهای و دغدغه های منحصربفرد خانواده های نظامی در حین و بعد از اعزام، توجه شده. مشاورانی که تصمیم گرفتند اعضای نیروهای نظامی را از نظر PTSD مورد مشاوره قرار دهند، آموزش های بیشتری دیده اند، که این بخصوص بخاطر نرخ خودکشی زیاد در زنان و مردان نظامی بازگشته می باشد. در ایالات متحده، افزایش هشدار دهنده نرخ خودکشی و ایده سازی برای خودکشی در کودکان و نوجوانان، بوجود آمده است (کش و بریج، 2009). خودکشی علت سوم مرگ و میر در افراد جوان 10 تا 19 سال است. مشاوران باید از عوامل ریسک که شامل اختلالات خلق (بخصوص افسردگی) مصرف مواد، عوامل خانوادگی (روانشناسی والدین، سابقه خانوادگی رفتار خودکشی، فقدان والدین بخاطر مرگ یا طلاق، تعارض خانواده، روابط ضعیف والدین-کودک)، سوء استفاده جنسی و جسمی، جابجایی زیاد منزل و گرایش به هم جنس، می باشند، آگاه باشند. زورگیری، شامل زورگیری اینترنتی، شایع و زیاد است و باعث وقوع وقایع بسیار تبلیغ شده در خودکشی نوجوانان شده است. همچنین، صدها سایت اینترنتی وجود دارد که اطلاعاتی در مورد نحوه انجام خودکشی ارائه می دهند (کش و بریج، 2009). دریافته ایم که نوجوانان در آشکار سازی ایده سازی برای خودکشی در جلسات فردی با یک مشاور دقیق و قابل اعتماد، بیشتر آینده نگر می شوند و سپس بیشتر مشتاق به در میان گذاشتن این اطلاعات با والدین و روان پزشکان می شوند. مدیریت ایده پردازی یا قصد خودکشی می تواند یک میدان مین اخلاقی باشد و نیاز به آموزش ویژه و مشاورانی دارد که در مورد این موضوع آپدیت و بروز باقی مانده باشند (به سوری، هکر و باچنبرگ، 2015 برای درمان مسائل بالا مراجعه نمایید). به عنوان یک زمینه و رشته، نیاز به ادامه دادن تکامل برای پشتیبانی و حمایت از همه نوع خانواده ها در جامعه جهانی و تقویت و پیشرفت در یک مسیل از ایده های هنجار ناهمگون در مورد ازدواج داریم تا بهتر بتوانیم از کودکانی از تعداد زیادی زمینه و فرهنگ، حمایت کنیم. درمان اخلاقی کودکان به معنای احترام گذاشتن و حمایت از ساختار خانواده هایشان، یعنی، والدین می باشد.

Author Commentary and Update: This article was originally published as a book chapter in Sori and Hecker (2006). The issues facing counsellors working with children and their families remain the same, though families and issues continue to evolve as society changes. We are now seeing more developmental fallout from children from prolonged divorce conflict, especially when dealing with child alienation issues (see Hecker & Murphy, this issue). Children benefit when family counsellors are willing to wade into this conflict, and examine individual, relational, and systemic issues involved, which includes the courts as part of the family’s larger system. Divorce mediation may be a legal option to reduce child-centered parental conflict and its deleterious effects on children. Counsellors who are not trained in potential iterations of divorce dynamics and parental alienation, risk mis-stepping in therapy with potentially disastrous consequences. Too many counsellors have made a pronouncement about the wellbeing of a child while being ill-informed concerning individual or systemic dynamics at play. Additionally, remarried parents continue to create step-families, and step-roles are gradually becoming commonplace; every counsellor must learn to manage ambiguity about family roles in stepfamilies as they form and evolve. The role of computing and social media can enhance relationships for children, or be sources of stress or trauma. While social media can help bridge the ‘generation gap’ between counsellors and minors, additional concerns may arise regarding clinicians’ decisions to share any concerns gleaned online with parents. People are marrying less often, and we are seeing more serial monogamy, where children in a family may have just one common biological parent. Counsellors need to be cognisant of how this affects children in terms of roles, multiple losses, and ability to trust the stability of relationships. Special efforts should be made to procure consent to treat minors from all biological parents and, when appropriate, involve them in treatment. The ethically responsible practitioner also is aware of cultural beliefs and practices, and uses this knowledge to avoid pathologising families from non-majority backgrounds. There has also been recent attention to the unique needs and concerns of military families both during and after deployment. Counsellors who elect to treat members of the armed forces for PTSD should have additional training and supervision, especially due to the high suicide rate among returning servicemen and women. In the US, there has been an alarming increase in the suicide rate and suicidal ideation among children and adolescents (Cash & Bridge, 2009). Suicide is the third leading cause of death in youth aged 10–19 years. Counsellors must be aware of risk factors that include mood disorders (especially depression), substance abuse, family factors (parental psychopathology, family history of suicidal behaviour, parental loss due to death or divorce, family conflict, poor parent–child relationships), sexual and physical abuse, frequent moves, and same-sex orientation. Bullying, including cyber bullying, is prevalent and has led to well-publicised incidents of adolescent suicide. Also, there are hundreds of Internet sites that provide information on how to commit suicide (Cash & Bridge, 2009). We have found that adolescents are more forthcoming in revealing suicidal ideation in individual sessions with a caring and trustworthy counsellor, and then subsequently become amenable to sharing this information with parents and psychiatrists. Managing suicide ideation or intent can be an ethical minefield, and requires special training and counsellors who stay current on this topic (see Sori, Hecker, & Bachenberg, 2015 for treating the above issues). As a field, we need to continue to evolve to support all types of families in our global society, and nurture a move away from heteronormative ideas about marriage in order to best support children from myriad backgrounds. Ethical treatment of children means respecting and supporting the structure of their families, that is, parents.