دانلود ترجمه مقاله مسیرهای اخلاقی گزارشگری حسابرسی داخلی

1. مقدمه 2. مدل تفکر فرآیند اخلاقی 3. چرا از مدل تفکر فرآیند اخلاقی استفاده می شود؟ 4. مروری بر مقالات 5. بررسی بیشتر مسیرها 6. نتیجه گیری

این مطالعه، مسیرهای اخلاقی خطوط گزارشگری اجرایی حسابرسی اصلی که توصیف کننده روابط حسابرسی داخلی با مقامات مختلف سازمان (برای مثال، هیئت مدیره، کمیته حسابرسی، مامور اجرایی اصلی و مامور مالی اصلی) هستند را مشخص می کند. این ادبیات این خطوط را به عنوان تعیین کننده های بی طرفی و استقلال حسابرسی داخلی، مورد تاکید قرار داده است. مطالعات اخیر، یافته های ناهماهنگی در مورد این گزارش داده اند که آیا گزارشگری به مقامات بالا، خط گزارشگری بهینه ای در مقایسه با گزارشدهی به مقامات پایین می باشد یا خیر. به این دلیل، نیاز به بررسی بیشتر وجود دارد. بنابراین، این مطالعه از نقاط قوت و نقاط ضعف سه مسیر اخلاقی در مدل تصمیم گیری استفاده کرده است (که به صورت مدل تفکر فرایند اخلاقی توصیف شده است). به این صورت، توضیحاتی در مورد وضعیت های پیچیده خط گزارشگری حسابرسی داخلی در واقعیت ارائه می دهیم. یافت ها خاطر نشان می کنند که ادراکات و قضاوت های مختلف افراد، و همچنین سیگنالهای اطلاعاتی می توانند باعث بوجود آمدن خطوط گزارشگری (گزینه های تصمیم گیری) مختلف شوند. این سه مسیر اخلاقی غالب (یعنی، مبتنی بر ترجیح، مبتنی بر قانون و مبتنی بر اصول) این ادبیات را گسترش داده اند و این کار را با فراهم کردن تصویری شفافتر برای مجریان، پژوهشگران و قانون گذاران برای تسهیل الزامات استقلال و بی طرفی، انجام می دهد. مقدمه: هدف این مقاله، شناسایی مسیرهای اخلاقی پیاده سازی شده توسط مدیران اجرایی حسابرسی اصلی (CAE ها) هنگام گزارش دهی به مقامات مختلف سازمان می باشد. یکی از چالش های اصلی پیش روی CAEs1، تضمین مستقلانه این است که یک قلب واقعیت عمدی مادی در اطلاعات مالی و هیچگونه نامتناسب سازی دارایی ها وجود ندارد (کاگرمن، ویلیام، کارلهاینز و کلاوس-پیتر، 2008). معمولاً، CAE ها مسئول تضمین این هستند که موارد ذکر شده با موفقیت برای بدست آوردن موثرترین واکنش از جانب مدیران سازمان و بنابراین دستیابی به اهداف شرکتی، انجام می شوند (ارنست و یانگ، 2012). این از طریق گزارش دهی نتیجه کارشان به یک سطح سازمانی که اجازه می دهد فعالیت حسابرسی داخلی مسئولیتهایش را برآورده کند، قابل حصول است (انستیتوی حسابرسان داخلی (IIA) (2016 ب)). به عقیده «انستیتو حسابرسان داخلی»(IIA)، استانداردهای بین المللی برای اجرای تخصصی حسابرسی داخلی، CAE، باید به نحو کارآمد (برای مثال، تایید منشور، برنامه ریزی، اجرا و نتایج فعالیت های حسابرسی) را به هیئت مدیره گزارش دهند و به صورت اداری، به رئیس اجرایی اصلی (CEO) سازمان (برای مثال، در مورد بودجه بندی، ارزیابی و امور مدیریتی)، گزارشدهی داشته باشند (انستیتو حسابرسان داخلی (IIA) (2016 ب)). چنین خطوط گزارشدهی ، استاندارد استقلال سازمانی است که در شیوه نامه IIA به شماره 1110-1 برای ترویج خطوط گزارشگری دوگانه، تبیین شده است.

This study identifies the ethical pathways of chief audit executive reporting lines that describe internal auditing relationships with different authorities in the organisation (e.g., the board of directors, audit committee, chief executive officer, and chief financial officer). The literature has placed importance of these lines as determinants for the objectivity and independence of internal auditing. Recent studies have reported inconsistent findings regarding whether reporting to high authority is the optimal reporting line compared to reporting to low authority. For this reason, there is a need for further investigation. Thus, this study harnesses the strengths and weaknesses of three ethical pathways in a decision-making model (described as the Ethical Process Thinking Model). In this way, we provide an explanation of the complex situations of internal audit reporting line in reality. The findings highlight that individuals’ different perceptions and judgments, as well as information signals can lead to different reporting lines (decision choices). The three dominant ethical pathways (i.e., preference-based, rule-based and principle-based) advance the literature by providing a clearer picture for practitioners, researchers and regulators to facilitate independence and objectivity requirements. Introduction: The aim of this paper is to identify the ethical pathways implemented by chief audit executives (CAEs) when reporting to different authorities in the organisation. A major challenge faced by CAEs1 is to independently ensure that there is neither a material misstatement in the financial information nor any misappropriation of assets (Kagermann, William, Karlheinz, & Claus-Peter, 2008). Typically, CAEs are responsible for guaranteeing that the aforementioned are carried out successfully to obtain the most effective reaction from organisation managers and thus achieve corporate objectives (Ernst & Young, 2012). This can be achieved by reporting the result of their work to a level within the organisation that allows the internal audit activity to fulfil its responsibilities (Institute of Internal Auditors (IIA) (2016b)). According to the Institute of Internal Auditors (IIA) International Standards for the Professional Practice of Internal Auditing, the CAE should report to the board in a functional manner (e.g., charter approval, planning, execution and results of audit activities) and report to the organisation’s chief executive officer (CEO) administratively (e.g., on budgeting, evaluations and administration matters) (Institute of Internal Auditors (IIA) (2016b)). Such reporting lines represent the standard of organisational independence that has been explained in the IIA practice advisories No. 1110-1 to promote dual reporting lines.

بخشی از ترجمه مقاله (صفحه 22 فایل ورد ترجمه)