دانلود ترجمه مقاله کاربرد خودکارآمدی کارآفرینانه به عنوان معیار غیرمستقیم آموزش کارآفرینی

1. مقدمه 2. مروری بر مقالات 3. هدف مطالعه 4. روش تحقیق 5. نتایج 6. بحث و نتیجه گیری 7. جهت تحقیقات آتی 8. محدودیت ها

مدارس بازرگانی برای اثبات دستاوردهای آموزشی خود در معرض فشارهای فراوانی قرار دارند. به خصوص اینکه، برخی کاربردپذیری آموزش کارآفرینی را زیر سوال برده اند. از اینرو، ارزیابی و سنجش دانش و مهارت‌های حاصل از آموزش کارآفرینی برای هر دو برنامه‌های کارآفرینی و مدارس بازرگانی حائز اهمیت است. با توجه به اینکه سایر مطالعات تلاش کرده اند تا اهداف کارآفرینی را مورد سنجش و ارزیابی قرار دهند، این مطالعه در پی اعتبار سنجی و استفاده از ابزاری است که توسط گدئون و والیر(2018) توسعه یافته است تا دانشجویانی که دوره کارآفرینی را گذرانده اند را با دانشجویانی که همچنان در حال گذراندن این دوره هستند، مورد مقایسه قرار دهد. بر خلاف معیار مربوط به اهداف کارآفرینی، خودکارآمدی کارآفرینانه، همانطور که توسط گدئون و والیر(2018) توسعه یافته است، بر مبنای یک دیدگاه ارزیابی آموزشی می باشد، از اینرو، در پی افزایش نتایج یادگیری برنامه مربوط به مدرک دانشگاهی است. این معیار با استفاده از نمونه ای متشکل از 560 دانشجو از چهار دانشگاه خصوصی در لبنان مورد تأیید و آزمایش قرار گرفته است. نتایج به‌دست‌آمده با استفاده از تحلیل عاملی تأییدی، سازگاری درونی سنجش را تأیید کرده و همچنین از کاربرد آن به‌عنوان ابزاری برای سنجش تفاوت‌ها بین هر دو گروه از دانشجویان پشتیبانی می‌کند. نتایج بدست آمده حاکی از آن است که در نمونه مربوطه، دوره کارآفرینی به افزایش خودکارآمدی کارآفرینانه منجر شده است.

Business schools are under increasing pressure to demonstrate their educational achievements. In particular, some have questioned the utility of entrepreneurship education. As a result, measuring the knowledge and skills obtained from entrepreneurship education is crucial for both entrepreneurship programs as well as for business schools. While other studies have tried to measure entrepreneurship intent, this study seeks to validate and use a tool developed by Gedeon and Valliere (2018) in order to compare students who have taken an entrepreneurship course with students who have yet to take the course. Unlike the entrepreneurial intent measure, entrepreneurial self-efficacy, as developed by Gedeon and Valliere (2018), is founded on an educational assessment perspective, thereby seeking to augment a university degree program's learning outcomes. The measure is validated and tested using a sample of 560 students from four private universities in Lebanon. The results obtained using confirmatory factor analysis both support the internal consistency of the measure as well as support its utility as a tool to measure differences between both groups of students. The results show that in the sample used, the entrepreneurship course has led to an increase in entrepreneurial self-efficacy.