دانلود ترجمه مقاله شیوه های مدیریت ریسک شرکتی و عملکرد شرکت

1. مقدمه 2. توسعه فرضیات 3. روش تحقیق 4. تحلیل داده ها 5. بحث و بررسی 6. نتیجه گیری

در بازار متلاطم امروزی، شرکت ها منابع ملموس و ناملموس هنگفتی صرف بدست آوردن مزیت رقابتی و عملکرد بهتر صرف می کنند. مطالعات قبلی در مورد چندین تعیین کننده مزیت و عملکرد رقابتی، بخصوص در کشورهای در حال توسعه، بحث کرده اند، درحالی که شرکت های اندازه کوچک و متوسط (SME ها) در اقتصادهای نوظهور، توجه اندکی به خود جلب کرده اند. این مطالعه، نقش میانجی گر مزیت رقابتی بین شیوه های مدیریت ریسک شرکتی و عملکرد SME و نقش متعادل کننده ادبیات مالی بین شیوه های مدیریت ریسک شرکتی و مزیت رقابی را بررسی می کند. یک پرسشنامه ساختارمند برای گردآوری داده ها از 304 شرکت SME فعال در بازار نوظهور پاکستان، استفاده شد. فرضیه های مطالعه پیشنهادی از طریق «مدل سازی معادله ساختاری» (SEM) در نرم افزار «تحلیل ساختارهای گشتاور» (AMOS)، آزمون می شوند. نتایج نشان می دهند که شیوه های مدیریت ریسک شرکتی، تاثیر معناداری بر مزیت رقابتی و عملکرد SME دارند. مزیت رقابتی تاحدی میانجی رابطه بین شیوه های مدیریت ریسک شرکتی و عملکرد SME می باشد. علاوه بر آن، سواد مالی متعادل کننده معنادار رابطه بین شیوه های مدیریت ریسک شرکتی و مزیت رقابتی می باشند. به شرکت ها توصیه می شود تا شیوه های مدیریت ریسک شرکتی رسمی را برای کسب مزیت رقابتی و عملکرد برتر، پیاده سازی کنند. مدیران ارشد لازم است آموزش مالی کافی داشته باشند تا قادر به اجرای شیوه های مدیریت ریسک به نحو کارآمد باشد تا یک موقعیت رقابتی در بازار کسب کنند. دلالت ها مربوط به شیوه ها، به تفصیل به بحث گذاشته شده اند. مقدمه: توجه پژوهشی به «مدیریت ریسک شرکتی» (ERM) از دهه 1990، در حال رشد بوده است، یعنی از زمانی که کسب و کارها با چندین شوک در محیط های رقابتی مواجه شدند (آرنا و همکاران، 2010). در پاسخ به تهدیدهای غیرمنتظره، یکی از مکاتب تفکری به تاثیر مستقیم ERM بر عملکرد شرکت، اعتباد داشته است (کالاهان و سویلیو، 2017؛ فلوریو و لئونی، 2017؛ ژو و حسن، 2017) درحالی که گروه دیگری از محققان ادعا کردند که رابطه ERM و عملکرد شرکتی ممکن است تحت تاثیر تعدادی عوامل داخلی قرار گیرد (خان و علی، 2017؛ وانگ و همکاران، 2010). پژوهش های متعددی در مورد اهمیت شیوه های ERM در کسب و کارها انجام شده اند (اکلس و همکاران، 2014، لفوریو و لتئونی، 2017؛ ایلماز و فلوریس، 2017). در حقیقت، اکثر مطالعات بخصوص در کشورهای توسعه یافته انجام شده اند (فلوریو و لئونی، 2017) درحالی که SME ها در اقتصادهای نوظهور، توجه نسبتاً اندکی را به خود جلب کرده اند. علاوه بر آن، مطالعات تجربی در مورد رابطه بین ERM و عملکرد SEM هنوز کم می باشند (فارل و گالاگر، 2015). بنابراین، هدف این مطالعه بررسی تاثیر شیوه های ERM بر عملکرد SME با نقش میانجی گر مزیت رقابتی (CA)، می باشد.

In the current turbulent market, firms spend lots of tangible and intangible resources to gain competitive advantage and superior performance. Prior studies have discussed several determinants of competitive advantage and performance, particularly in developed economies, whereas small- and medium-sized enterprises (SMEs) in emerging economies have received minor attention. This study examines the mediating role of competitive advantage between enterprise risk management practices and SME performance and the moderating role of financial literacy between enterprise risk management practices and competitive advantage. A structured questionnaire is used to collect data from 304 SMEs operating in the emerging market of Pakistan. The hypotheses of the proposed study are tested through Structural Equation Modeling (SEM) in Analysis of a Moment Structures (AMOS). The results indicate that enterprise risk management practices significantly influence competitive advantage and SME performance. Competitive advantage partially mediates the relationship between enterprise risk management practices and SME performance. Additionally, financial literacy significantly moderates the relationship between enterprise risk management practices and competitive advantage. Firms are advised to implement formal enterprise risk management practices to gain competitive advantage and superior performance. Top managers need to have enough financial education that they will be able to perform risk management practices in an efficient way to gain a competitive position in the market. Implications for practices have been discussed in detail. Introduction: Interest in Enterprise Risk Management (ERM) has been growing since the 1990s as businesses face several shocks in competitive environments (Arena et al. 2010). In response to unexpected threats, one school of thought believed in the direct impact of ERM on firm performance (Callahan and Soileau 2017; Florio and Leoni 2017; Zou and Hassan 2017) while another group of researchers claimed that the relationship of ERM and firm performance could be affected by some internal factors (Khan and Ali 2017; Wang et al. 2010). Much research has discussed the importance of ERM practices among businesses (Eckles et al. 2014; Florio and Leoni 2017; Yilmaz and Flouris 2017). In fact, most of the studies have been conducted particularly in developed economies (Florio and Leoni 2017) while SMEs in emerging economies have received comparatively limited attention. Additionally, empirical studies on the relationship between ERM and SME performance are still lacking (Farrell and Gallagher 2015). Therefore, this study aims to check the impact of ERM practices on SME performance with the mediating role of Competitive Advantage (CA).