دانلود ترجمه مقاله یک چارچوب مفهومی برای شناسایی ابعاد کلیدی برندینگ کارکنان

1. مقدمه 2. مروری بر مقالات 3. چارچوب مفهومی 4. روش تحقیق 5. تحلیل داده ها و نتایج 6. بحث و بررسی و دلالت های نظری 7. دلالت های عملی 8. محدودیت ها و چشم اندازهایی برای تحقیقات آتی

چکیده – این پژوهش با ایجاد یک چارچوب مفهومی به منظور شناسایی ابعاد کلیدی برند سازی کارکنان در حوزه صنعت هتلداری هند به منابع مربوط به برندسازی کارکنان کمک قابل توجهی خواهد کرد. در این مطالعه، یک رویکرد مبتنی بر نظرسنجی بر روی نمونه ای از 421 کارمند بخش ارتباط با مشتری از دَه هتل زنجیره ای لوکس و برتر که در پنج بُعد توریست در شمال هند مشغول فعالیت بودند، به کار گرفته شد. محور اصلی این مطالعه، ارزیابی دیدگاه های مربوط به مدیریت برند خارجی و داخلی کارکنان در هتل های زنجیره ای لوکس است. بنابراین، مدل مفهومی در این زمینه طراحی شد و آنالیز فاکتور تاییدی با استفاده از آنالیز ساختارهای لحظه ای انجام شد. بعد از بررسی منابع موجود و انجام بررسی تجربی، این مطالعه برندسازی کارکنان را به عنوان یک ساختار مرتبه اول پنج بُعدی یعنی مدیریت منابع انسانی برند محور درک شده، روابط برند داخلی درک شده، رهبری تحول گرای خاصِ برند درک شده، حمایت برند محور درک شده و شهرت برند خارجی درک شده مورد تایید قرار داد. در این مقاله مباحث، پیامدها، محدودیت ها و جهت گیری هایی برای تحقیقات آینده ارائه شد. مقدمه: در عصر بازاریابی خدمات امروزی، صنعت رقابتی هتلداری سهم بسزایی در رشد اقتصادی کشور دارد. به عنوان مثال، طبق گزارش آمار گردشگری هند، صنعت هتلداری هند به رشد 13 میلیارد روپیه تا سال 2020 خواهد رسید و علاوه بر این، پیش بینی می شود که طبق گزارش شورای مسافرت و گردشگری جهانی 2018، این صنعت در سرمایه گذاری کشوری تا 6.7 درصد در 10 سال آینده، یعنی تا سال 2028 رشد خواهد کرد. این عملکرد قابل توجه صنعت هتلداری منجر به این مساله شده که این صنعت به یک صنعت خدماتی برجسته تبدیل شود. صنعت هتلداری یک صنعت خدمات محور بوده که بر اساس ملموس بودن (Yang, Wan, & Wu, 2015)، تجزیه ناپذیری (Garas, Mahran, & Mohamed, 2018; Xie, Peng, & Huan, 2014) و ناهمگنی خدمات (Xie et al., 2014) شناخته شده که کارکنان و به ویژه کارکنان بخش تماس با مشتری به عنوان مبنای برند خدمات به خدمت گرفته می شوند (Garas et al., 2018). کارکنان معمولا به عنوان اسپانرهای مرزی شناخته می شوند، (Garas et al., 2018, Miles and Mangold, 2004) چون در مرز سازمان ها کار می کنند. علاوه بر این، آن ها به عنوان رابط کلیدی بین محیط داخلی و خارجی سازمان عمل می کنند، (Terglav, Ruzzier, & Kaše, 2016) چون دارای تعامل مستقیمی با مشتریان خارجی می باشند. این مطالعه بر روی کارکنان بخش خدمات به مشتری به دلیل تاثیر مستقیم آن ها بر دیگر ذینفعان سازمان متمرکز است. (Wallace, de Chernatony, & Buil, 2011) در صنعت هتلداری، تجربه برند مشتری و موفقیت برند هتل در نهایت وابسته به عملکرد کارکنان در ارائه خدمات در زمان انجام خدمات می باشد. در این حوزه، برندسازی کارکنان به عنوان ابزاری به خدمت گرفته شده که نه تنها رفتار برند سازی کارکنان را افزایش داده، بلکه یک تجربه فراموش نشدی از برند را به مشتریان خارجی ارائه می کند.

The current research adds to the employee branding literature by building a conceptual framework to identify key employee branding dimensions in the context of the Indian hospitality industry that has been overlooked by the previous literature. A survey-based approach is employed on a sample of 421 customer-contact employees of the top ten luxury chain hotels, operating in five major tourist destinations of Northern India. The main thrust of the study is to gauge employees' perspectives concerning internal and external brand management efforts pursued by luxury chain hotels. Thus, a conceptual model was designed and tested through confirmatory factor analysis using Analysis of Moment Structures (AMOS v. 20). After reviewing the extant literature and conducting an empirical investigation, the study validates employee branding as a five-dimensional first-order reflective construct namely perceived brand-centred human resource management, perceived internal brand communication, perceived brand-specific transformational leadership, perceived brand-oriented support and perceived external brand prestige. The paper concludes with discussion, implications, provides limitations and directions for further research. Introduction: In today’s era of service marketing, the competitive hospitality industry has done a tremendous job by significantly contributing to the economic growth of the country. For instance, the Indian hotel industry is likely to grow to US$ 13 billion by 2020 as per Indian Tourism Statistics Report, 2018 and moreover, its contribution to country's capital investment is projected to grow to 6.7 percent in next 10 years by 2028 as per World Travel & Tourism Council Report, 2018. This remarkable performance of the hospitality industry has transformed it into a service-dominant industry. Hospitality industry, being a service-dominant industry, is known for its intangibility (Yang, Wan, & Wu, 2015), inseparability (Garas, Mahran, & Mohamed, 2018; Xie, Peng, & Huan, 2014) and heterogeneity of services (Xie et al., 2014), where employees, especially customer-contact employees serve as the foundation of the service brand (Garas et al., 2018). They are generally referred to as boundary spanners (Garas et al., 2018, Miles and Mangold, 2004) since they perform at the organization's boundary. Moreover, they act as a crucial link between internal and external organization’s environment (Terglav, Ruzzier, & Kaše, 2016) since they have direct interaction with external customers. The present study focuses on customer-contact employees as they directly influence the other stakeholders of the organization (Wallace, de Chernatony, & Buil, 2011). In the hospitality industry, customers' brand experience and hotel brand success ultimately depend on employees’ service delivery performance at the time of service encounters. In this context, employee branding serves as a tool that not only enhances employees' brand-building behaviour but also provides an unforgettable brand experience to external customers.