دانلود ترجمه مقاله اثر گرایش بازار، گرایش کارآفرینانه و سرمایه انسانی بر مزیت موقعیتی

1. مقدمه 2. چارچوب نظری 3. روش تحقیق 4. نتایج 5. بحث و بررسی و مفاهیم مدیریتی 6. نتیجه گیری، محدودیت های مطالعه و تحقیقات آینده

از دیدگاه عملی، پژوهش ما کارکنان صنایع را از اهمیت اتخاذ قابلیت ها یا منابع در تلاش جهت تاثیر بر عملکرد سازمانی، آگاه می سازد. صاحبان و مدیران رستوران ها می توانند مزیت موقعیتی را در بازارهای خود توسط نشان دادن همزمان برخی سطوح مهارت در ترکیب با قابلیت های سازمانی از جمله گرایش کارآفرینانه، گرایش بازار و سرمایه انسانی به دست آورند. تمرکز دقیق در رابطه با جهت گیری واحد یا منابع، یا زیرمجموعه ای از قابلیت ها، نه تنها ممکن است ارزیابی محدودی از فاکتورهای موثر بر مزیت موقعیتی را ارائه دهد (لونیال و کارتر، 2015)، بلکه منجر به عملکرد بهتر نیز می گردد. علاوه بر این، نتایج ما از این موضوع حمایت می کند که ارتباط بین منابع سازمانی و عملکرد پیچیده تر از یک ارتباط مستقیم و خطی می باشد (لونیا و کارتر، 2015، هالت و کتچن، 2001). در عوض، به نظر می رسد که ترکیبی از منابع از طریق یک ساختار نهفته ارائه دهنده مزیت موقعیتی عمل می کنند. به این ترتیب، رستوران ها باید توانایی خود را از طریق استفاده، بهره برداری و گسترش موثر قابلیت ها و منابع به منظور دستیابی به مزیت موقعیتی توسعه دهند، بنابراین به این شیوه به درک وسیع تری از محیط کاری خود دست پیدا خواهند کرد. این نوع دیدگاه گسترده باید توانایی عملیاتی را به منظور افزایش ممانعت از توانایی ورود رقبا به بازار و ممانعت از تلاش های رقبا در تقلید از آن ها گسترش داده و بنابراین به توسعه مزیت رقابتی پایدار کمک می کند.

From a practical viewpoint, our research informs industry practitioners regarding the importance of adopting multiple capabilities or resources in an effort to influence organizational performance. Restaurant owners and managers can obtain positional advantage in their marketplaces by simultaneously demonstrating some level of proficiency in a combination of organizational capabilities including EO, MO and HC. Focusing narrowly on a single orientation or resource, or a subset of capabilities, may only serve to provide a limited assessment of factors affecting PA (Lonialand Carter, 2015), thus resulting in inferior performance. More-over, our results support the contention that the nexus between organizational resources and performance is more complex than might be indicated by a direct, linear linkage (Lonial and Carter,2015; Hult and Ketchen, 2001). Instead, it appears that a combination of resources function through an intervening latent construct representing positional advantage. As such, restaurateurs should develop the ability to effectively leverage, exploit, and deploy a bundle of capabilities and resources in order to achieve positional advantage, thereby obtaining a more wide-ranging appreciation of their operating environment. This type of broad perspective should heighten the operation’s ability to raise entry barriers and hinder competitor efforts at imitation, thus helping develop sustainable competitive advantage.