دانلود ترجمه مقاله اثر خشکی بر رنگدانه ها و آنزیم های آنتی اکسیدان در شش گونه گیاه چوبی

1. مقدمه 2. مواد و روش ها 3. نتایج 4. بحث و بررسی 5. نتیجه گیری

چکیده – تنش خشکی، یکی از مهمترین عواملی است که بقا و رشد گیاهان در زیستگاه های کارست خشن جنوب غربی چین را محدود می کند. دانش تفصیلی در مورد پاسخ های اکوفیزیولوژیکی گیاهان بومی با شکل های رشد مختلف برای تنش خشکی می توانند در موفقیت برنامه های پوش گیاهی مجدد، مشارکت داشته باشند. دو درختچه، «Pyracantlia fortunaema» و Rosa cymoso و چهار درخت Broussontia popyrifera، Cinnamomum bodinieri، Platycarya longipes و Pteroceltis tatarinowii به تصادف به چهار تیمار خشکی، یعنی آبیاری شده با آب چاه، تنش خشکی خفیف، تنش خشکی متعادل و تنش خشکی شدید، تقسیم شدند. پتانسیل آب وسط روز، حداکثر بازده کوانتومی فتوشیمیایی PSII (Fv/Fm)، رنگدانه ها، محلول های اسمزی (قندها و پرولین قابل حل)، آسیب های سلولی و آنزیم های آنتی اکسیدان (دیسموتاز سوپراکسید، کاتالاز و پراکسیداز) مورد بررسی قرار گرفتند. تنش خشکی به میزان قابل توجهی میزان رنگدانه ها را کاهش داد، اما نسبت کاروتنوئیدها به کلروفیلس کل در گونه های مطالعه شده را افزایش داد. بعد از تنش خشکی شدید مداوم، دو درختچه Fv/Fm بیشتر، کاهش کمتر پتانسیل آب وسط روز، و افزایش کمتر محتوای مالوندیالدهید و نشتی یون نسبت به چهار درخت را نشان دادند. تنش خشکی شدید مداوم، تجمع محلول های اسمزی و فعالیت های آنزیم های آنتی اکسیدان در چهار درخت را کاهش دادند، اما به میزان معناداری درصد پرولین و فعالیت دیسموتاز سوپراکسید در دو درختچه و فعالیت پراکسیداز در P.fortuneana را افزایش داد. دو رابطه مثبت در فعالیت های آنزیم های آنتی اکسیدان و بین درصد حل شده های اسمزی و فعالیت های آنزیم های آنتی اکسیدان، مشاهده شدند. این یافته ها بیان کردند که دو درختچه تحمل بالاتری در مقابل تنش خشکی شدید نسبت به چهار درخت داشتند که این بخاطر ظرفیت بالاتر تنظیم اسمزی و حفاظت آنتی اکسیدان است.

Drought stress is one of the most important factors limiting the survival and growth of plants in the harsh karst habitats of southwestern China. Detailed knowledge about the ecophysiological responses of native plants with different growth forms to drought stress could contribute to the success of re-vegetation programs. Two shrubs, Pyracantha fortuneana and Rosa cymosa, and four trees, Broussonetia papyrifera, Cinnamomum bodinieri, Platycarya longipes and Pteroceltis tatarinowii, were randomly assigned to four drought treatments, i.e. well-watered, mild drought stress, moderate drought stress, and severe drought stress. Midday water potential, the maximum quantum efficiency of PSII photochemistry (Fv/Fm), pigments, osmotic solutes (soluble sugars and proline), cellular damages, and antioxidant enzymes (superoxide dismutase, catalase and peroxidase) were investigated. Drought stress significantly decreased pigments content, but increased the ratio of carotenoids to total chlorophylls in the studied species. After prolonged severe drought stress, the two shrubs exhibited higher Fv/Fm, less reductions of midday water potential, and lower increases of malondialdehyde content and ion leakage than the four trees. Prolonged severe drought stress largely decreased accumulations of osmotic solutes and activities of antioxidant enzymes in the four trees, but significantly increased proline content and superoxide dismutase activity in the two shrubs and peroxidase activity in P. fortuneana. The positive relationships were observed among activities of antioxidant enzymes, and between contents of osmotic solutes and activities of antioxidant enzymes. These findings suggested that the two shrubs had higher tolerance to severe drought stress than the four trees due to higher capacities of osmotic adjustment and antioxidant protection.