دانلود ترجمه مقاله روندهای کنونی زورگیری سایبری

1. مقدمه 2. تعریف زورگویی سایبری 3. اشکال زورگویی سایبری 4. آیا زورگویی سایبری بدتر از زورگویی متداول است؟ 5. رواج زورگیری سایبری 6. تفاوت های جنسیتی در رفتار مجازی و زورگویی سایبری 7. جنبه های نظری در مورد زورگویی سایبری 8. پیشگیری و راهنمایی هایی برای تحقیقات و آموزش های آینده

در اینجا، توضیحاتی کلی در مورد روندهای کنونی زورگیری سایبری ارائه می شود، پدیده ای که تقریباً در 15 سال پیش، در ادبیات روانشناسی، نگرانی در مورد آن شروع شد. جنبه های اصلی آن، شامل تعریف زورگویی سایبری، انواع، رواج، تفاوت های جنسیتی، جنبه های نظری و مسائل مدخله و پیشگیری، می باشند. مقدمه: کامپیوتر و دیگر فنآوری های اطلاعات و ارتباطات (ICT ها، برای مثال، گوشی های اندروید، آیفون، آیپد و غیره)، ارتباطات سراسری و تعاملی، و جامعه شبکه های اجتماعی ایجاد کرده اند که از مرزهای شخصی، جغرافیایی، اجتماعی-سیاسی و اجتماعی-اقتصادی، پا را فراتر گذاشته اند. در سال 2005، بیش از یک میلیون کاربر اینترنت و دو میلیارد کاربر گوشی موبایل در سراسر جهان وجود داشته است (پریوترا و کمپبل، 2009). استفاده از این فنآوریها توسط کودکان، نوجوانان و بزرگسالان جهت برقراری ارتباطات، پیامدهای مثبت و همچنین منفی دارد. یکی از پیامدهای منفی جوامع آنلاین، که وجودشان متکی به این فنآوری هاست، زورگویی سایبری می باشد. نگرانی در مورد سوء استفاده و استفاده نادرست از ICT ها و همچنین اثرات مضرش بر قربانیان یک فعالیت آنلاین، بیش از یک دهه است که در ادبیات موضوعه به بحث گذاشته شده است و در جوامع کودک و نوجوان مورد پژوهش قرار گرفته است (برونو، 2004؛ کاوی و کولیتی، 2010؛ کولاک، فینکلهور، میچل و ایبارا، 2010). در 15 سال گذشته، شاهد روند افزایش تعداد افراد زورگو و قربانیان زورگویی از طریق استفاده نادرست از ICT ها بوده ایم و این روند به پدیده ای جهانی تبدیل شده است که در کشورهای سراسر آسیا، اروپا، خاورمیانه و خاور دور، آمریکای جنوبی و شمالی، آفریقا و استرالیا، در حال رخ دادن است. علاوه بر آن، زورگویی سایبری، نسبت به زورگویی متداول/سنتی، اثر بسیار گسترده تری بر سنین مختلف و آنچه که قبلاً در ادبیات موضوعه در مورد زورگویی سایبری گزارش شده، می گذارد. این پدیده اکنون در نوجوانان، دانشجویان و بزرگسالان در محیط کار، رخ می دهد (آریکاک و همکاران، 2008؛ بهات، 2008؛ لیائو خو و آنگ، 2005؛ موئیر، 2005؛ پلگرینی و لانگ، 2002؛ اسلونژه و اسمیت، 2008؛ اسمیت و ویلیامز، 2004؛ والراوه و هیرمان، 2011).

This discussion gives an overview of the current trends in cyberbullying, a phenomenon for which concern began to emerge in the psychological literature approximately 15 years ago. The major foci include definitions of cyberbullying, forms, prevalence, gender differences, theoretical perspectives and issues of intervention and prevention. Introduction: The computer and other information and communication technologies (ICTs, e.g. androids, iPhones, iPads, etc.) have created a global, interactive communication and social networking community which transcend personal, geographical, sociopolitical, and socioeconomic boundaries. In 2005, there were more than one billion Internet users and two billion mobile phone users worldwide (Privetera & Campbell, 2009). The use of these technologies by children, adolescents, and adults for communication has both positive and negative outcomes. One of the negative consequences of online communities whose existence relies on these technologies is cyberbullying. Concerns about the abuse and misuse of ICTs as well as the harmful effects on victims of some online activity have been discussed in the literature and researched within child/adolescent populations for more than a decade (Bruno, 2004; Cowie & Colliety, 2010; Wolak, Finkelhor, Mitchell, & Ybarra, 2010). Over the past 15 years, we have witnessed a trend, in which those who bully and those who are bullied in cyberspace through the misuse of ICTs, has become a global phenomenon occurring in countries throughout Asia, Europe, the Middle and Far East, North and South America, Africa and Australia. Moreover, cyberbullying affects a much broader age demographic than conventional/traditional bullying and what was reported earlier in the literature on cyberbullying. It is now occurring among older adolescents, college students, and older adults in the workplace (Aricak et al., 2008; Bhat, 2008; Liau Khoo & Ang, 2005; Muir, 2005; Pellegrini & Long, 2002; Slonje & Smith, 2008; Smith &Williams, 2004;Walrave & Heirman, 2011).