دانلود ترجمه مقاله آنچه برای بهینه سازی روان درمانی، لازم است

1. مقدمه 2. برخی موانع پیشرفت PER 3. خلاصه

چکیده – ابعاد وضعیت سلامت روان (MHS)، کلیه مواردی است که ممکن است بر وضعیت سلامت روان تاثیر گذاشته و اقداماتی به منظور بیان این ابعاد باید صورت گرفته و همه آن ها در هر مطالعه اثربخشی روان درمانی به منظور دستیابی به این نتایج مطالعات قابل مقایسه، تعیین کننده و تجمعی گنجانده می شود. این کار برای دستیابی نهایی به تحقیقات اثربخش روان درمانی (PER) که برای آگاهی از شیوه روان درمانی افراد به جای تنها گزارش دهی نتایج شیوه روان درمانی کافی است، ضروری می باشد. همکاری میان محققان و متخصصان و همچنین بین این افراد در قالب حاکمیت PER برنامه نویسی، هماهنگی آن ها با عمل و ادغام نتایج آن ها در شیوه موردی افراد امری ضروری است. این مساله ایده آل است که PER باید به جای تداوم در کشورهای با حداقل توسعه اقتصادی و که به لحاظ روانی مشکل دارند و از شیوه کم بهره استفاده می کنند، تلاش هایی را انجام داد. مقدمه: پیشرفت به سمت بهبود وضعیت سلامت روان بشر (MHS) در ابتدا وابسته به آگاهی از ابعادی که MHS را تعریف می کند و ابعادی که بر MHS تاثیر گذار بوده و اندازه گیری استاندارد معتبر برای هر یک از این ابعاد می باشد. به دلیل این که روان درمانی عمدتا ارتباط مستقیمی با بهبود وضعیت سلامت روان ضعیف دارد و توسط متخصصان فرهنگی و قانونی مایل به استانداردهای ضمنی عملکرد ارائه شده، هر آنچه باید با اطمینان یاد گرفت، آگاهی از نحوه تقویت MHS ضعیف از طریق روان درمانی است که در روان درمانی مورد نیاز است. درمان گران در حال انجام تحقیقات اثربخش روان درمانی رسمی علمی و غیررسمی توسط پیشرفت یادگیری در این زمینه هستند. به دلیل بهبود پیشرفت PER، مساله ای که در جامعه از اهمیت بالایی برخوردار است این است که PER باید یک شرکت هماهنگ بین المللی به منظور دستیابی به سریع ترین پیشرفت ها در این زمینه باشد.

The dimensions of mental health status (MHS), all those that may influence MHS, and the measures to represent these dimensions must come to be agreed upon and all of them included in every study of psychotherapy effectiveness in order for these studies’ results to be properly comparable, decisive, and cumulative. This is essential for eventually achieving a psychotherapy effectiveness research (PER) that is adequate for informing individual case psychotherapy practice rather than only reporting average case psychotherapy practice results. Cooperation among researchers and practitioners as well as between these is necessary in the form of their democratic central governance of programmatic PER, its coordination with practice, and its results’ integration into individual case practice. This is the ideal that PER should strive for rather than continue in its present wastefully fragmented, least economically developed countries’ mentally ill neglected, and practitioner experience underutilized manner. Progress toward optimizing humanity’s mental health status (MHS) distribution depends first upon knowing the dimensions that define MHS and the dimensions causally influential on MHS, and upon having a valid standard measure for each of these dimensions. Because psychotherapy is most directly concerned with improving poor MHS and is provided by culturally and legally recognized professionals properly amenable to explicit standards of performance, whatever is securely learned about how to enhance poor MHS through psychotherapy can properly be required from psychotherapists. Therapists ongoing informal and scientists formal psychotherapy effectiveness research (PER) are the means by which this enhancing may be learned. Because optimizing PER’s progress is a matter of great societal importance, PER should be a coordinated international public enterprise in order to progress as soundly and rapidly as possible.