دانلود ترجمه مقاله مسئولیت پذیری و پایداری سازمان: خلق ارزش برای کسب و کار

1. پیشینه 2. بررسی مقالات 2.1. مسئولیت پذیری اجتماعی شرکت 3. مورد کسب و کاری برای مسئولیت پذیری اجتماعی شرکت 4. CSR استراتژیک 5. پایداری محیطی و پایداری شرکتی 6. خلق ارزش برای همه: به دنبال نتایجی برد – برد با سهامداران و ذینفعان 7. راهی به جلو: مسئولیت پذیری و پایداری شرکت 8. محدودیت ها و مسیرهای تحقیقاتی آتی

پیشینه: این تحقیق بر مبنای پایه های نظری و تئوریک قبلی در زمینه عامل مسئولیت پذیری اجتماعی شرکت (CSR)، شامل عملکرد اجتماعی (وادوک و گریوز، 1997؛ گریفین و ماهون، 1997، وانگ و چو، 2013)، مدیریت سهامداران و ذینفعان (فریمن، 1984، برمان و همکاران، 1999؛ کارول و بوچهولتز، 2014)، شهروندی شرکت (کارول، 1998، ماگنن و همکاران، 1999؛ فومبرون و همکاران، 2000؛ ماتن و کرین، 2005)، CSR استراتژیک (بورک و لاگشون، 1996، لانتوس، 2001، مک ویلیامز و همکاران، 2006؛ فالک و هبیچ، 2007) و خلق ارزش مشترک (کمیلری، 2017؛ پورتر و کرامر، 2011؛ 2014؛ اتحادیه اروپا، 2011، الکینگتون، 2012، کرین و همکاران، 2014) انجام شده است. علاوه بر این، این مقاله به مرور و بررسی دیدگاه های پایداری و مسئولیت پذیری شرکتی پرداخته است (وان مارک و وری، 2003؛ سلمان و همکاران، 2005؛ مونتل، 2008؛ ویسر، 2011؛ بن و همکاران، 2014). پایداری و مسئولیت پذیری شرکتی به عنوان مفهومی شناخته شده اند که روش تفکر و رفتار را ارائه می دهند. این رویکرد در راستای کسب و کاری پایدار دارای پتانسیل هایی برای ایجاد مزایای چشم گیر برای کسب و کارها، جامعه و محیط نیز می باشد. هدف مسئولیت پذیری اجتماعی شرکت (CSR) همواره توسط کسانی که می خواهند تا شفافیت، رفتار اخلاقی و مشارکت ذینفعان را مانع گردند، به چالش کشیده می شود. امروزه، رفتارهای مسئولانه در مدل های تجاری پایدار تعبیه شده و برای ایجاد مزایای محیطی، اجتماعی و حکومتی طراحی می گردند. اگرچه تئوری ها و تحلیل های تجربی زیادی در ساختارهای CSR وجود دارند و انجام گرفته اند (کارول، 1979؛ مارگولیس و والش، 2001؛ مک ویلیامز و سیگل، 2001؛ فومبرون، 2005؛ وانگ و چو، 2013؛ استراند و همکاران، 2015)، هنوز هم یک سری تحقیقات تئوریک ناقصی وجود دارند که پایداری شرکتی را با مسئولیت پذیری اجتماعی و مدیریت محیطی مرتبط ساخته اند.

Background: This research builds on the previous theoretical underpinnings of the corporate social responsibility (CSR) agenda, including corporate social performance (Waddock and Graves 1997, Griffin and Mahon 1997, Wang and Choi 2013), stakeholder management (Freeman 1984, Berman et al. 1999, Carroll and Buchholtz 2014), corporate citizenship (Carroll 1998, Maignan et al. 1999, Fombrun et al. 2000, Matten and Crane 2005), strategic CSR (Burke and Logsdon 1996, Lantos 2001, McWilliams et al. 2006, Falck and Heblich 2007) and creating shared value (Camilleri 2017, Porter and Kramer 2011, 2014, European Union 2011, Elkington 2012, Crane et al. 2014). Moreover, it reviews the corporate sustainability and responsibility perspectives (Van Marrewijk and Werre 2003, Salzmann et al. 2005, Montiel 2008, Visser 2011, Benn et al. 2014). Corporate sustainability and responsibility is increasingly being recognised as a concept that offers ways of thinking and behaving. This approach toward sustainable business has potential to deliver significant benefits to business, society and the environment. The subject of corporate social responsibility (CSR) has continuously been challenged by those who want corporations to move beyond transparency, ethical behaviour and stakeholder engagement. Today, responsible behaviours are increasingly being embedded into new sustainable business models that are designed to meet environmental, societal and governance deficits. Although there are numerous theories and empirical analyses on CSR constructs (Carroll 1979, Margolis and Walsh 2001, McWilliams and Siegel 2001, Fombrun 2005, Wang and Choi 2013, Strand et al. 2015), there is still scant theoretical research that links corporate sustainability with corporate social responsibility and environmental management.

بخشی از ترجمه مقاله (صفحه 17 فایل ورد ترجمه)