دانلود ترجمه مقاله حاکمیت شرکتی و پیش بینی قصور

1. مقدمه 2. مروری بر مقالات و فرضیه های پژوهش 3. روش پژوهش 4. نتایج تجربی 5. نتیجه گیری و توصیه ها برای پژوهش های بعدی

چکیده – پیش بینی قصور توجه پژوهشگران را به مدت حداقل 50 سال به خود جلب کرده است. این مقاله، چندین فرضیه قابل آزمون در مورد روابط بین حاکمیت شرکتی و پیش بینی قصور را مورد بررسی قرار می دهد. ما از رگرسیون لجستیک متداول برای حصول شواهد تجربی از داده های قصور در مدت 2000 تا 2015 استفاده می کنیم. نتایج تجربی با این مفاهیم، مطابقت دارند: اول اینکه، شرکت های قاصر با تمرکز مالکیت زیاد، حق سهامدار کم، شفافیت مالی و افشاهای کم، و اثربخشی کمتر هیئت مدیره، ارتباط دارند. دوم اینکه، آزمون های درون نمونه و برون نمونه، مشارکت افزایشی اطلاعات حاکمیت شرکتی بر پیش بینی قصور را در مقایسه با مدل های دارای اطلاعات مالی واقعی را تایید می کنند. مقدمه: مدیریت و اندازه گیری ریسک اعتباری، یکی از فعالیت های اصلی بانکها می باشد. پارامتر کلیدی برای سنجش ریسک اعتباری، احتمال قصور در پرداخت بدهی (به اختصار قصور) می باشد. اما، تخمین و برآورد احتمال قصور دشوار است، زیرا قصورها نسبتاً کم رخ می دهند. مشکل پیش بینی قصور شرکتی، مسائل درازمدتی در پژوهش ریسک اعتباری بوجود آورده است. اهمیت اطلاعات مالی برای تخمین احتمال قصور بخوبی در ادبیات موضوعه، مورد اشاره قرار گرفته. مطالعات اخیر به اطلاعات غیرمالی، مانند حاکمیت شرکتی توجه دارند و خاطرنشان می کنند که اطلاعات غیرمالی می توانند صحت و دقت تخمین احتمال قصور را بهبود بخشند. اطلاعات مالی برای تخمین احتمال قصور را می توان به دو دسته گروه بندی نمود: اطلاعات حسابداری توصیه شده توسط مدل آلتمان (1968): و اطلاعات بازاری دخیل در مدل مرتون (1974). اولیه به دنبال تخمین احتمال قصور وام گیرندگان شرکتی براساس اطلاعات مبتنی بر حسابداری آنهاست (برای مثال، بیور، 1966؛ آلتمان، 1968؛ اولسون، 1980). دومی، قصور شرکت را براساس اطلاعات قیمت دارایی ویژه اشان، پیش بینی می کند (برای مثال، واسالو و زینگ، 2004؛ هیلگیست و همکاران، 2004؛ دو و سائو، 2007؛ بهارات و شوموی، 2008؛ کمپبل، هیشچر، و سزیلاگی، 2008). هر نوع از اطلاعات مالی، محدودیت هایی دارد. عملکرد قبلی گزارش شده در گزارش های حسابداری یک شرکت ممکن است برای پیش بینی آینده، مفید و آگاهی بخش نباشند. علاوه بر آن، رفتارهای دستکاری حسابداری توسط مدیران می تواند به کیفیت گزارشگری مالی آسیب بزند (آگراوال و تافلر، 2008). اطلاعات بازار می تواند اطلاعات به روز در مورد شرکت که در نسبت های حسابداری هنوز منعکس نشده اند، نشان دهد، اما تنها به این شرط که بازارهای کارآمد باشند. به این ترتیب، مطالعات اخیر بر اهمیت حاکمیت شرکتی تاکید می کنند و آنرا به عنوان یک منبع اطلاعاتی غیرمالی برای پیش بینی ورشکستگی مدنظر قرار می دهند.

Default prediction has commanded the attention of researchers for at least 50 years. This paper addresses several testable hypotheses regarding the relations between corporate governance and default prediction. We employ the conventional logistic regression to provide empirical evidence from U.S. default data over the period of 2000 to 2015. Empirical results are consistent with the following notions: First, default firms are associated with high ownership concentration, low shareholder rights, low financial transparency and disclosures, and less board effectiveness. Second, in-sample and out-of-sample tests support the incremental contribution of corporate governance information on default prediction, when compared with the models involving just financial information. Introduction: Managing and measuring credit risk is a core activity for banks. The key parameter to quantify credit risk is default probability.1 However, default probability is difficult to estimate because defaults occur relatively infrequently. The difficulty in predicting corporate failure has posed a long-standing problem in credit risk research. The importance of financial information for estimating default probability has been well documented in the literature. Recent studies pay attention to non-financial information, such as corporate governance, and point out non-financial information may improve accuracy of default probability estimation. Financial information for estimating default probability could be grouped into two categories: accounting information suggested by Altman’s (1968) model: and market information involved in Merton’s (1974) model. The former seeks to estimate default probability of corporate borrowers based on their accounting-based information (e.g. Beaver 1966; Altman, 1968; Ohlson 1980). The latter predicts corporate failure based on the information of their equity prices (e.g. Vassalou and Xing 2004; Hillegeist et al. 2004; Du and Suo 2007; Bharath and Shumway 2008; Campbell, Hilscher, and Szilagyi 2008). Each type of financial information has limitations. The past performance reported in a firm’s accounting reports may not be informative for predicting the future. Moreover, accounting manipulation behaviours by managers may damage financial reporting quality (Agarwal and Taffler 2008). Market information may show upto- date information about the company which are not yet reflected in the accounting ratios, but only if markets are efficient. Accordingly, recent studies stress the importance of corporate governance and consider it as an alternative nonfinancial information source for bankruptcy prediction.

بخشی از ترجمه مقاله (صفحه 20 فایل ورد ترجمه)