دانلود ترجمه مقاله فرهنگ شرکتی و ارزش شرکت

1. مقدمه 2. ملاحظات نظری 3. ساختار متغیرها و داده ها 4. نتایج تجربی 5. نتیجه گیری

چکیده – در این مقاله، براساس چارچوب ارزش های رقابتی (CVF)، متن 10-K را برای سنجش چهار نوع فرهنگ شرکت (همکارانه، کنترل کننده، رقابتی و خلاق) امتیازبندی می کنیم و نقش آن در پایداری شرکت را بررسی می کنیم. در می یابیم که شرکت های دارای فرهنگ کنترل کننده قوی تر، عملکرد بسیار بهتری در طی بحران 2008 تا 2009 داشته اند. شرکت های دارای فرهنگ کنترل کننده قوی تر، اخراج نیروی کمتر، رشد دارایی منفی کمتر، صدور بدهی بیشتر و دسترسی بیشتر به امکانات خط اعتبار را در طی بحران، تجربه کرده اند. اثر مثبت فرهنگ کنترل کننده در شرکت های دارای محدودیت مالی، قوی تر است. بطور کلی، فرهنگ کنترل کننده، پایداری شرکت را از طریق حمایت بیشتر از فراهم کنندگان سرمایه، بهبود می بخشد. مقدمه: رخداد بحران های مالی در دهه های گذشته هرگز متوقف نشده است و در نتیجه توجه بسزایی به طراحی اقدامات سیاستی و ساختارها/نهادهای حاکمیتی داده شده که می توانند به نحو موثر از چنین بحران هایی جلوگیری کنند و از پایداری بازارها حمایت کنند؛ با این حال، تجربه حاصل شده از بحران مالی 2008-2009 این است که چنین اقدامات/ساختارهایی به ظاهر نتوانسته اند به درستی عمل کنند. اخیراً، سیاست گذاران و محققان توجهشان را به سمت عوامل اجتماعی که ممکن است مکمل موسسات رسمی باشند، متمرکز کرده اند و بیش از پیش در مورد اهمیت فرهنگ سازمانی در حفظ پایداری سیستمی و شرکتی، بحث کرده اند (برای مثال به مقاله های دودلی، 2014؛ هیئت پایداری مالی، 2014؛ گروه سی، 2015؛ چالی و همکاران، 2017، مراجعه نمایید). برای نمونه، در بخش بانکداری، تاکور (2016) استدلال می کند که فرهنگ بانک، مکمل قوانین و مقررات سرمایه است و ریسک پذیری احتیاطی، التزام به استانداردهای اخلاقی، خلق ارزش و بنابراین پایداری بانک را ارتقا می دهد. برای مثال، شواهد تجربی ارائه شده توسط فابلنبراخ و همکاران (2012)، ایلول و یرامیلی (2013) و نیوگن و همکاران (2019) نشان می دهند که فرهنگ بانک، شکل دهنده میزان ریسک پذیری و شیوه های وام دهی آن است و در نتیجه، تاثیرات زیادی برای پایداری دارد. خارج از بخش بانکداری، چندین مطالعه استدلال می کنند که موسسات غیررسمی مانند یک فرهنگ اعتماد یا انسجام به شرکت ها کمک می کنند تا رابطه با نیروهای کار را تقویت کنند و پشتیبانی از ذینفعان در زمان رکود بازار را افزایش دهند و در نتیجه تاثیرات منفی مشکلات بازار را برطرف کنند (برای مثال، گویسو و همکاران، 2015؛ لینز و همکاران، 2017).

Based on the Competing Values Framework (CVF), we score 10-K text to measure company culture in four types (collaborative, controlling, competitive, and creative) and examine its role in firm stability. We find that firms with higher controlling culture fared significantly better during the 2008–09 crisis. Firms with stronger controlling culture experienced fewer layoffs, less negative asset growth, greater debt issuance, and increased access to credit-line facilities during the crisis. The positive effect of the controlling culture is stronger among the financially-constrained firms. Overall, the controlling culture improves firm stability through greater support from capital providers. Introduction: Financial crises had never ceased to happen over the past decades; significant attention has been paid to the design of policy measures and governance institutions/structures that can effectively prevent such episodes and safeguard the stability of markets; however, the lesson from the 2008–09 financial crisis is that such measures/structures had seemingly failed to work. Recently, policymakers and scholars have turned their attention to social factors that may complement formal institutions, and they have increasingly discussed the importance of corporate culture in maintaining systemic and firm stability (see, e.g., Dudley, 2014; Financial Stability Board, 2014; Group of Thirty, 2015; Chaly et al., 2017). For instance, in the banking sector, Thakor (2016) argues that bank culture complements capital regulations and promotes prudent risk-taking, adherence to ethical standards, value creation, and thus bank stability. Empirical evidence by, for example, Fahlenbrach et al. (2012), Ellul and Yerramilli (2013), and Nyugen et al. (2019) shows that bank culture shapes its risk-taking functions and lending practices, thereby having important implications for stability. Outside the banking sector, several studies argue and document that informal institutions such as a culture of trust or integrity help firms to foster an improved relationship with the labor forces and garner support from stakeholders during market downturns, thereby mitigating the negative impacts of market failures (e.g., Guiso et al., 2015; Lins et al., 2017).