دانلود ترجمه مقاله درمان شناختی رفتاری همراه با مواجهه و جلوگیری از پاسخ، در درمان اختلال وسواسی- جبری

1. مقدمه 2. اهداف 3. روش 4. نتایج 5. بحث و بررسی 6. نتیجه گیری

چکیده – پیشینه: درمان شناختی رفتاری، با بهره گیری از مواجهه و جلوگیری از پاسخ، بطور گسترده ای به عنوان درمان روانی منتخَب برای اختلال وسواسی- جبری شناخته می شود. با اینحال، نااطمینانی درباره بزرگی اثر درمان شناختی رفتاری همراه با مواجهه و جلوگیری از پاسخ و اثر عامل های تعدیل کننده در بیماران مبتلا به اختلال وسواسی- جبری، پابرجاست. روش: این مرور نظام مند و فراتحلیل، کارآزمایی های تصادفی کنترل شده درمان رفتاری شناختی همراه با مواجهه و جلوگیری از پاسخ را روی بیماران مبتلا به اختلال وسواسی- جبری در تمام سنین، ارزیابی می کند. این مطالعه، پیشاپیش در پایگاه اطلاعاتی پروسپرو به ثبت رسیده است ( کد ثبت : CRD42019122311) . دستیابی به امتیازات علائم اختلال وسواسی- جبری در پایان کارآزمایی، نتیجه اولیه{مطالعه} بود. اثرات تعدیل کننده عوامل مرتبط با بیمار و مرتبط با مطالعه، شامل نوع مداخله کنترلی و ریسک سوگیری، بررسی گردید. اثرات وفاداری به یک روش درمانی و اثر بیعت{درمانی} پژوهشگر، در تحلیل های اکتشافی مضاعف تحلیل گردید. نتایج: سی و شش مطالعه روی 2020 بیمار ( 537 کودک/ نوجوان و 1483 بزرگسال) که 1005 نفر در وضعیت درمان شناختی رفتاری همراه با مواجهه و جلوگیری از پاسخ و 1015 نفر از آنها در وضعیت کنترل قرار گرفتند، انجام شد. هنگام مقایسه با تمام شرایط کنترل، یک اندازه اثر کلّی بزرگ به نفع درمان شناختی رفتاری همراه با مواجهه و جلوگیری از پاسخ، پدیدار گردید (0.74=g بازه معناداری 95% = 0.51 تا 0.97 36= k) ، که بنظر می رسید همراه با افزایش یافتن سن، کاهش می یابد. درحالیکه درمان شناختی رفتاری همراه با مواجهه و جلوگیری از پاسخ، اثربخش تر از دارونمای روانشناختی بود (1.13=g بازه معناداری95% : 0.71 تا 1.55، 10=k) ، امّا از سایر اَشکال فعّالانه درمان روانشناختی اثربخش تر نبود (0.05- =g بازه معناداری95% : 0.27- تا 0.16، 8 =k) . به همین ترتیب، درحالیکه درمان شناختی رفتاری همراه با مواجهه و جلوگیری از پاسخ، در مقایسه با تمام اَشکال درمان های دارویی، برتری داشت (0.36 =g بازه معناداری95% : 0.7 تا 0.64، 7=k) ، هنگام مقایسه با دُزهای کافی دارودرمانی اختلال وسواسی- جبری، اثر آن به حداقل رسید (0.32 بازه معناداری 95%: 0.00- تا 0.64، 6 =k) . تعداد قلیلی از مطالعات ( 8 = k)، دارای ریسک پائین در برابر سوگیری تلقّی می شدند. علاوه بر این، سه چهارم مطالعات ( 28=k) ظن بیعت{درمانی} پژوهشگر را نشان داده و یک اندازه اثر بزرگ را گزارش کردند (0.95=g بازه معناداری 95% : 0.69 تا 1.2) ، درحالیکه مطالعات عاری از ظن بیعت{درمانی} پژوهشگر ( 8 =k) نشان دادند که درمان رفتاری شناختی همراه با مواجهه و جلوگیری از پاسخ، اثربخش نبوده است ( 0.02 =g بازه معناداری : 95% 0.29- تا 0.33) . نتیجه گیری: یک اثر اندازه بزرگ برای درمان شناختی رفتاری همراه با مواجهه و جلوگیری از پاسخ، در کاهش دادن علائم اختلال وسواسی- جبری بدست آمد، اما این اثر به انتخاب شدن گروه کنترل مقایسه کننده بستگی دارد. همچنین، این فراتحلیل، نگرانی ها درباره دقت روشن شناختی و گزارش دهی مطالعات منتشر شده درباره درمان رفتاری شناختی همراه با مواجهه و جلوگیری از پاسخ در مورد اختلال وسواسی- جبری را برجسته می سازد. مشخّصاً، اثربخشی با بیعت{درمانی} پژوهشگر، ارتباط نیرومندی داشت که این امر مستلزم تحقیقات بیشتر در آینده است.

Background: Cognitive behavioural therapy (CBT), incorporating exposure and response prevention (ERP) is widely recognised as the psychological treatment of choice for obsessive-compulsive disorder (OCD). Uncertainty remains however about the magnitude of the effect of CBT with ERP and the impact of moderating factors in patients with OCD. Method: This systematic review and meta-analysis assessed randomised-controlled trials of CBT with ERP in patients of all ages with OCD. The study was preregistered in PROSPERO (CRD42019122311). The primary outcome was end-of-trial OCD symptom scores. The moderating effects of patient-related and study-related factors including type of control intervention and risk of bias were examined. Additional exploratory analyses assessed the effects of treatment fidelity and impact of researcher allegiance. Results: Thirty-six studies were included, involving 2020 patients (537 children/adolescents and 1483 adults) with 1005 assigned to CBT with ERP and 1015 to control conditions. When compared against all control conditions, a large pooled effect size (ES) emerged in favour of CBT with ERP (g = 0.74: 95% CI = 0.51 to 0.97 k = 36), which appeared to diminish with increasing age. While CBT with ERP was more effective than psychological placebo (g = 1.13 95% CI 0.71 to 1.55, k = 10), it was no more effective than other active forms of psychological therapy (g = −0.05: 95% CI -0.27 to 0.16, k = 8). Similarly, whereas CBT with ERP was significantly superior when compared to all forms of pharmacological treatment (g = 0.36: 95% CI 0.7 to 0.64, k = 7), the effect became marginal when compared with adequate dosages of pharmacotherapy for OCD (g = 0.32: 95% CI -0.00 to 0.64, k = 6).A minority of studies (k = 8) were deemed to be at low risk of bias. Moreover, three quarters of studies (k = 28) demonstrated suspected researcher allegiance and these studies reported a large ES (g = 0.95: 95% CI 0.69 to 1.2), while those without suspected researcher allegiance (k = 8) indicated that CBT with ERP was not efficacious (g = 0.02: 95% CI -0.29 to 0.33). Conclusions: A large effect size was found for CBT with ERP in reducing the symptoms of OCD, but depends upon the choice of comparator control. This meta-analysis also highlights concerns about the methodological rigor and reporting of published studies of CBT with ERP in OCD. In particular, efficacy was strongly linked to researcher allegiance and this requires further future investigation.