دانلود ترجمه مقاله مشکلات خواب و رشد زبانی در کودکان مبتلا به سندرم ویلیامز

1. مقدمه 2. روش 3. نتایج 4. بحث و بررسی

چکیده – خواب و باورهای مادرانه مربوط به آنها در یک محدوده سنی کم با 18 کودک که دچار سندرم ویلیامز (WS) هستند و 18 کودک دارای رشد عادی (TD) مورد ارزیابی قرار گرفت. WS یک اختلال ژنتیکی نادر است که علائم آن فنوتیپ های فیزیکی، شناختی و رفتاری پیچیده می باشند. شیوع زیاد مشکلات خواب در کودکان بزرگتر و بزرگسالان دچار WS گزارش شده است. والدین 6 پرسشنامه تکمیل کردند: پرسشنامه مختصر خواب نوزاد، مقیاس تفسیر ویگنت خواب نوزاد، شاخص کیفیت خواب پیتسبورگ بزرگسالان، چک لیست رفتاری کودکان، لیست رشد ارتباطاتی مک آرتور برای کودکان- کلمات و اداها، و لیست افسردگی ماژول (IDC-10). طبق گزارش والدین در مقایسه با کودکان TD، کودکان دچار WS خواب شبانه کمتر، بیدار شدن شبانه بیشتر و بیداری بیشتر داشتند. تحلیل رگرسیون آشکار کرد که قسمتی از واریانس نمره های رشد زبانی یا کلامی در کودکان WS را می توان با مدت خواب شبانه توجیه کرد. در مقایسه با والدین شاهد، مادران گروه WS ، بیشتر مشکلات خواب کودکان و درگیری بیشتر با خواب آنها را توصیف کردند، اما تمایل کمتر به تفسیر مسائل خواب به عنوان علائم رنجش و تمایل بیشتر بر تاکید بر ایجاد محدودیت داشتند. تقریباً نیمی از دو گروه مادران، کیفیت خواب ضعیف را تجربه کرده اند. همچنین این با خلق مادری و بیداری شبانه در کودکان دچار WS، ارتباط داده شد. این اولین تحقیقی است که مشکلات خواب در کودکان جوان دچار WS در محدوده سنی کم با استفاده از گزارش مادر را مورد ارزیابی قرار می دهد. اثرات منفی احتمالی بر خواب و خلق و خوی مادر و ارتباط بین خواب شبانه و رشد کلامی در کودکان کوچک دچار WS، نیاز به بررسی مفصل بیشتر دارد.

Sleep and related maternal beliefs were assessed in a narrow age range of 18 children with Williams syndrome (WS) and 18 typically developing (TD) children. WS is a rare genetic disorder characterised by a complex physical, cognitive and behavioural phenotype. High prevalence of sleep difficulties in older children and adults with WS have been reported. Parents completed 6 questionnaires: the Brief Infant Sleep Questionnaire, Infant Sleep Vignettes Interpretation Scale, Pittsburgh Sleep Quality Index of Parents, Child Behaviour Checklist, MacArthur Communicative Development Inventory for Infants – Words and Gestures, and the Major (ICD-10) Depression Inventory. Compared to TD children, those with WS had shorter night sleep, more night wakings and wakefulness according to parental report. Regression analyses revealed that a proportion of the variance in language development scores in WS children could be explained by night sleep duration. Compared to control parents, the mothers of the WS group were more likely to describe their child's sleep as problematic and had higher rates of involvement with child sleep, yet they had a lesser tendency to interpret sleep problems as signs of distress and a greater tendency to emphasise limit setting. Approximately half of both groups of mothers experienced poor sleep quality. This was also related to maternal mood, and night wakefulness in the children with WS. This is the first study to quantify sleep difficulties in young children with WS in a narrow age range using maternal report. The possible negative effects on maternal sleep and mood, and the link between night sleep and language development in young children with WS, requires further detailed investigation.