دانلود ترجمه مقاله روکش های خوراکی با استفاده از عصاره پوست انار و مخمرهای بیوکنترل

1. مقدمه 2. مواد و روش ها 3. نتایج و بحث و بررسی 4. نتیجه گیری

مقدمه: میوه ها و سبزیجات ، قسمت مهمی از رژیم سالم می باشند که این بخاطر میزان زیاد ویتامین ها، کانی ها و ترکیبات آنتی اکسیدان می باشد. متاسفانه، اینها بسیار فساد پذیر هستند و در طی مراحل پس از برداشت، تا 25 و 50 درصد از تولید کل بترتیب در کشورهای صنعتی و در حال توسعه بخاطر پاتوژن های قارچی از بین بروند (لی دستری نیکوسیا و همکاران، 2016). علاوه بر آن، تکثیر قارچی می تواند باعث آلودگی محصولات با میکوتوکسین ها به عنوان متابولیت های ثانویه باشند (وو و همکاران، 2014). بررسی رویکردهای سازگار با محیط زیست جدید، مانند کاربرد میکروارگانیزم های آنتاگونیست (لیو و همکاران، 2013؛ پانبیانکو و همکاران، 2015؛ رستوچیا و همکاران، 2006؛ روئیز-مویانو و همکاران، 2016؛ اسکودری و همکاران، 2009) و یا مواد آنتی میکروبال طبیعی (آلوئی و همکاران، 2014؛ پالوئو و همکاران، 2016) جهت کنترل فساد قالب پس از برداشت، نسبت به قارچ کش های سنتزی برای پیشگیری از اثرات منفی و مضر بر سلامت انسان و تعادل طبیعی، ترجیح داده می شود. چنین راهکارهای جایگزین بخاطر منشاء طبیعی شان، تجزیه پذیری و سمیت کم آنها برای محیط زیست، نسبتاً سالم محسوب می شوند (دا کروز کابرال و همکاران، 2013). بخصوص اینکه، یک کنترل بیولوژیکی که بر مخمرهای آنتاگونیستی متکی است گزارش داده شده که در مدیریت فساد پس از برداشت یک گونه از میوه موثر است (لیو و همکاران، 2013). بسیاری از مخمرهای متعلق به گونه های «کاندیدا، متشنیکوویا، ویکرهامومیسز و آیورباسیدیوم» به عنوان عامل های بیوکنترل موثر (BCA ها) بر بیماری های پس از برداشت مرکبات، سی، هلو، انگور، انگور میزی و توت فرنگی گزارش داده اند (آلوئیی و همکاران، 2015؛ لوتز و همکاران، 2013؛ اورو و همکاران، 2014؛ پارافاتی و همکاران، 2015؛ پلاتانیا و همکاران، 2012). در حیطه ترکیبات استخراج شده از گیاه با پتانسیل آنتی میکروبیال، PPE بطور گسترده ای از نظر اثر شکار کننده رادیکال آزاد و ظرفیت آنتی اکسیدان قوی ناشی از غلظت زیاد ترکیبات فعال از نظر بیولوژیک، مانند اسیدهای پونیکالاژین، الاژین، گالیک و کلروژنیک، مورد بررسی قرار گرفته اند (الشربینی و همکاران، 2016؛ کاظمی و همکاران، 2016؛ کارچوفی و همکاران، 2018). محققان اندکی عصاره ها از پوست انار به عنوان بازدارنده های طبیعی برای باکتریها و قارچ های پاتوژنی (الشربین و همکاران، 2016؛ اندو و همکاران، 2010؛ رومئو و همکاران، 2015)، شامل «پنیسیلیوم دیجیتاتوم» (کارچوفی و همکاران، 2018؛ لی دیستری و نیکوزیا و همکاران، 2016) را بررسی کرده اند. اما، هنوز وانع عمده ای برای استفاده مقیاس بزرگ از عصاره های گیاه برای کنترل پاتوژن های پس از برداشت وجود دارد. با اینکه عصاره های گیاه ثابت کرده اند که عامل های آنتی میکروبیال خوبی هستند، اما استفاده از آنها برای حفظ کیفیت میوه و کاهش فساد قارچی اغلب بخاطر هزینه های کاربرد، کاهش اثربخشی و اثربخشی نامنتاسب در نتیجه فیزیولوژی و محیط میوه، فعالیت کم پسماند، عدم وجود اثر ترمیمی و دامنه محدود فعالیت در برابر پاتوژن های قارچی مختلف ، محدود است (باتیستا-بانوس، 2014).

Introduction: Fruit and vegetables are an important part of a healthy diet, due to their high content of vitamins, minerals and antioxidant compounds. Unfortunately, they are highly perishable and, during the postharvest stages, up to 25 and 50% of the total production in, respectively, industrialized and developing countries can be lost due to fungal pathogens (Li Destri Nicosia et al., 2016). Furthermore, fungal proliferation may lead to the contamination of products with mycotoxins as secondary metabolites (Wu et al., 2014). The investigation of new eco-friendly approaches, such as the application of antagonistic microorganisms (Liu et al., 2013; Panebianco et al., 2015; Restuccia et al., 2006; Ruiz-Moyano et al., 2016; Scuderi et al., 2009) and/or of natural antimicrobial substances (Aloui et al., 2014; Palou et al., 2016) to control the postharvest mold decay, is preferred to synthetic fungicides to prevent negative or adverse effects on human health and nature balance. Such alternative solutions are considered relatively safe due to their natural origin, biodegradability and low toxicity to the environment (da Cruz Cabral et al., 2013). In particular, a biological control which relies on antagonistic yeasts has been reported to be effective at managing postharvest decay of a variety of fruit (Liu et al., 2013). Many yeasts belonging to the genera Candida, Metschnikowia, Wickerhamomyces and Aureobasidium have been reported as effective biocontrol agents (BCAs) on postharvest diseases of citrus, apple, pear, grapefruit, table grape and sweet cherry (Aloui et al., 2015; Lutz et al., 2013; Oro et al., 2014; Parafati et al., 2015; Platania et al., 2012). In the domain of plant-derived compounds with antimicrobial potential, PPE has been extensively investigated for its free radical scavenging effect and strong antioxidant capacity caused by the high concentration of biologically active components, such as punicalagin, ellagic, gallic and chlorogenic acids (Elsherbiny et al., 2016; Kazemi et al., 2016; Kharchoufi et al., 2018). Few researches investigated extracts from pomegranate peel as natural inhibitors for plant pathogenic bacteria and fungi (Elsherbiny et al., 2016; Endo et al., 2010; Romeo et al., 2015), including Penicillium digitatum (Kharchoufi et al., 2018; Li Destri Nicosia et al., 2016). However, there are still major obstacles to the large-scale use of plant extracts to control postharvest pathogens. Although plant extracts have proved to be good antimicrobial agents, their use for maintaining fruit quality and reducing fungal decay is often limited by application costs, reduced and inconsistent efficacy as a result of fruit physiology and environment, low residual activity, lack of curative effect and limited range of activity against different fungal pathogens (Bautista-Banos et al., 2013).