دانلود ترجمه مقاله عوامل موثر بر ساختار سرمایه و عملکرد مالی شرکت – یک رویکرد PLS-SEM

1. مقدمه 2. مقالات و فرضیات 3. روش تحقیق 4. نتایج مدل ساختاری و بحث و بررسی 5. نتیجه گیری

نتیجه گیری: این مطالعه به صورت تجربی رابطه بین تعیین کنندگان ساختار سرمایه و عملکرد مالی شرکت در مالزی و اندونزی را در دوره 1990 تا 2010، آزمون می کند. تاکید اساسی این مطالعه بر بررسی همزمان تاثیر تعیین کنندگان ساختار سرمایه بر عملکرد مالی شرکت همراه با اثر میانجی گر اهرم مالی شرکت، می باشد. نتایج آزمون های بوت استرپ و سوبل (Sobel)، نشان دادند که اهرم مالی شرکت، نقش میانجی گر در مالزی ایفا می کند، اما در اندونزی اینگونه نیست. نتایج نشان می دهند که در مالزی، اثر ساختار دارایی، فرصت های رشد، حفاظ یا سپر مالیات بدون بدهی و نرخ بهره بر عملکرد مالی شرکت، به واسطه و میانجیگری اهرم مالی شرکت می باشد. دریافتیم که یک شرکت مالزی عادی از بدهی به عنوان مکانیزم کنتر برای بیشینه سازی عملکرد خود استفاده می کند، همانگونه که توسط AT و TOT مطرح شده است. در می یابیم که مشخصات شرکت و کشور، به صورت مستقیم بر عملکرد مالی شرکت تاثیر نمی گذارند. نتایج ما، دلالت های مهمی برای تصمیمات مدیریتی دارند، یعنی، تصمیم ساختار سرمایه معمولاً تحت تاثیر مشخصات خود شرکت، یعنی ساختارهای دارایی، فرصت های رشد، سپر مالیاتی غیربدهی و مشخصات کشور ، یعنی نرخ بهره کشورهایی که شرکت فعالیت می کند، قرار می گیرد. مهم است مدیریت «روش» و «نحوه» افزایش (کاهش) ارزش شرکت از مشخصات شرکت و کشور و تصمیم ساختار سرمایه مناسب خود را از مدل میانجیگری متوجه شود. شناسایی اثر میانجیگری برای توسعه نظریه ها در امور مالی شرکتی به دو نحو، بسیار مهم است. اول اینکه، نظریه تعیین کنندگان ساختار سرمایه را می توان به صورت یک مدل سببی فرموله کرد (چانگ و همکاران، 2009؛ جایرو، 2009؛ تیتمن و وسلز، 1988). دوم اینکه، مسیر مستقیم بندرت پیش بینی و شفاف سازی می شود. مسیرهای «مستقیم» توجیه نشده، اغلب نشانه اثرات یک یا چند میانجیگر قلم افتده می باشد. معمول است که متغیرهای مستقل از جنبه نظری بر متغیرهای وابسته از طریق دو (یا چند) میانجی گر تاثیر بگذارند (ژائو و همکاران، 2010). در آن حالت، علامت پیش بینی نشده در این مطالعه اثر مستقیم که در «میانجی گری» رقابتی پدیدار شده است، می تواند دستورالعمل هایی برای نظریه سازی فراهم کند. علامت تبیین نشده اثر مستقیم، می تواند سرنخی برای مطالعات آتی در مورد یک مکانیزم میانجی گری دوم فراهم کند.

Conclusions: This study empirically test the relationship between determinants of capital structure and firm financial performance in Malaysia and Indonesia for the period from 1990 to 2010. The key focus of this study is to simultaneously examine the impact of capital structure determinants on firm financial performance together with the mediation effect of firm leverage. The results of the bootstrap and Sobel tests indicate that firm leverage plays a mediating role in Malaysia but not in Indonesia. The results indicate that, in Malaysia, the effect of asset structure, growth opportunities, non-debt tax shield, and interest rate on firm financial performance are mediated by firm leverage. We find that the average Malaysian firm uses debt as a control mechanism to maximize the performance as stated by AT and TOT. We find that firm and country characteristics do not just directly affect firm financial performance. Our results have important implications for managerial decisions, that is, the capital structure decision tends to be affected by the firm’s own characteristics, i.e., asset structures, growth opportunities, non-debt tax shield and country characteristic, i.e., interest rate of the country(ies) in which the firm operates. It is important that management knows the “way” and “how” its firm value would increase (decrease) from the firm and country characteristics and its appropriate capital structure decision from the mediation model. Identification of the mediation effect is essential for the development of theories in corporate finance in two ways. First, the theory of capital structure determinants can be formulated as a causal model (Chang et al., 2009; Jairo, 2009; Titman & Wessels, 1988). Second, the direct path is rarely expected and clarified. The assertion of unexplained “direct” paths is often evidence of the effects of one or more omitted mediators. It is common for theoretical independent variables to affect the dependent variables through two (or more) mediators (Zhao et al., 2010). In that case, the unexpected sign in this study of the direct effect that emerged in “competitive mediation” can provide guidelines for theory building. The unexplained sign of the direct effect can provide a clue in future work for a second mediation mechanism.