دانلود ترجمه مقاله استفاده از توان مکانیابی برند از طریق پیام های حمایت مالی از برنامه

1. مقدمه 2. بررسی مقالات و فرضیات 3. مطالعه 1 4. مطالعه 2 5. بحث و بررسی و نتیجه گیری 6. مفاهیم مدیریتی 7. محدودیت ها و پیشنهاداتی برای تحقیقات آتی

محدودیت ها و پیشنهاداتی برای تحقیقات آتی تحقیقات گزارش شده در این مقاله یک سری محدودیت ها نیز دارد که می تواند برای محققین علاقه مند به این موضوع بسیار مهم و جالب توجه باشد. محدودیت اول، مقداد محدود مکانیابی ها و معیارهای مرتبط با مخاطبان می باشد. مشخصه های مکانیابی مانند برجسته سازی (یعنی صریح بودن مکان) و ارتباط با طرح (یعنی نحوه ارتباط برند با طرح یک فیلم یا برنامه و غیره) برای تاثیر گذاری روی نگرش و شناخت مشتری نشان داده شده اند (بریسود و همکاران، 2010؛ کاولی و بارون، 2008؛ دنس و همکاران، 2012). با توجه به مشخصه های مخاطبان، به عنوان مثال، تحقیقات قبلی نشان داده اند که نگرش در راستای برنامه می تواند نگرش بازدیدکنندگان از برند را تحت تاثیر قرار داده و در برنامه قرار گیرد (کاولی و براون، 2008). فاکتور تاثیرگذار بالقوه دیگر در این زمینه میزان تماشای ارتباطات در برنامه ها می باشد. همانطوری که توسط راسل، نورمن و هکلر (2004) نشان داده شده است، این فاکتور می تواند فراخوانی برند توسط مشتریان و نگرش برند را تحت تاثیر قرار دهد. محققان باید تلاش کنند تا مشخصه های مکانیابی مخاطب بیشتری را در نظر گرفته و ادراک بازدیدکنندگان در ارتباط با زمینه پژوهشی مدنظر قرار دهند. در یک رشته مرتبط، ما شمول معیارهای دانش مفهومی و پردازش بحرانی یا تردیدات در زمینه تبلیغات را در تحقیقات آینده بررسی خواهیم کرد (آوراموا، 2017؛ بورمن و همکاران، 2014). نتایج ما در زمینه فراخوانی برند و نام تجاری نشان داد که مشتریان می توانند دانش مفهومی بیشتری را توسعه دهند. مشتریان و مصرف کنندگانی که از نگرش متقاعد کننده در راستای اتخاذ تمایلات بیشتر به تبلیغات آگاهی دارند می توانند منعکس کننده نام تجاری باشند (وی و همکاران، 2008). چنین تاثیراتی می تواند نقش مهمی در این مطالعه داشته باشد زیرا ما دانش نگرشی مشتریان را معیار قرار نداده و آنها را اندازه گیری نکرده ایم.

Limitations and suggestions for further research: The research reported in this article holds a few limitations that can be of importance to researchers pursuing further interest in this matter. A first limitation is the limited amount of placement -and audience related measures. Placement characteristics such as prominence (i.e., the explicitness of the placement) and plot connection (i.e., how the brand is related to the plot of a movie, program, etc.) have been shown to influence consumers' cognitive and attitudinal responses (Bressoud et al., 2010; Cowley & Barron, 2008; Dens et al., 2012). With respect to audience characteristics, for instance, previous research has demonstrated that the attitude toward the program influences viewers' attitudes toward brands that are placed in that program (Cowley & Barron, 2008). Another potentially influential factor is viewers' degree of parasocial connectedness to the program. As shown by Russell, Norman, and Heckler (2004), this factor impacts both consumers' brand recall and brand attitude. Future researchers should attempt to include more audience placement characteristics and viewers' perceptions relating to the context they are studying. On a related string, we would argue for the inclusion of measures of both conceptual persuasion knowledge and critical processing or advertising skepticism in future research (cfr. Avramova, 2017; Boerman et al., 2014). Our results on brand recall suggest that consumers indeed develop more conceptual persuasion knowledge. Consumers who are aware of the persuasive attempt tend to adopt a more skeptical attitude toward the advertisement, which can negatively reflect on their brand attitude (Wei et al., 2008). Such effects could be at play in the present study as well, but because we did not measure consumer skepticism or persuasion knowledge, we have no way of quantifying them.