دانلود ترجمه مقاله سیستم تامین بودجه بانک و ارائه وام در حضور شوک های مالی

1. مقدمه 2. ساختار تامین مالی بانک و اعطای وام به شرکت ها: فرضیات 3. داده ها و خلاصه آماری 4. تحلیل تجربی 5. نتیجه گیری

نتیجه گیری: این مقاله به بررسی رابطه بین ساختار تامین مالی بانک و وام دهی به شرکتهای کره در زمانیکه شوک های نقدینگی بازار شدید می باشند، می پردازد. با استفاده از داده های سه ماهه هیئت از تمام بانکهای تجاری و همچنین شرکتهای بدهکار آنها به تجزیه و تحلیل این رابطه می پردازیم. از، نظر ما، این تحقیق ابتدا به تجزیه و تحلیل تاثیر ساختار تامین مالی بانک بر شرکتها در طول شوک نقدینگی و بعد از کنترل عوامل موثر بر عرضه و تقاضای وام شرکت با استفاده از داده های هیئت از بانکها و شرکتها می پردازد. یافته های این تحقیق به شرح زیر می باشند. ابتدا، زمانیکه شوک های نقدینگی شدید می باشند، بانکها معمولا وام دهی را کاهش می دهند، ولی بانکهایی با نسبت تامین مالی بالا درمقایسه با سطح معین، وام دهی خود به شرکتها را در طول دوره های شوک های نقدینگی بازار افزایش داده و بدین ترتیب، کاهش وام دهی ناشی از شوک نقدینگی را جبران می سازند. دوما، تمایل به افزایش وام دهی بانکها با نسبت تامین مالی بالا در بانکهایی اصلی که رابطه بانکداری با شرکتهای مشتری خود را حفظ می کنند، قوی تر است. بعبارت دیگر، حتی اگر بانکهای اصلی نسبت تامین مالی کمتری درمقایسه با سطح معین داشته باشند، تمایل به افزایش وام دهی به شرکتهای مشتری خود در طول شوک نقدینگی دارند. با این حال، این یافته ها تنها برای بانکهای اصلی و بزرگ کره معتبر می باشند ولی برای بانکهای کوچک اصلی کره اینگونه نیست. نتایج ما، توجیه اتخاذ سیاست های مقرراتی مربوط به نقدینگی همچون سیاست های Basel III ارائه می دهند. بعبارت دیگر، مسئولیت نظارت مالی باید دارای معیارهای ارزیابی مقرراتی مربوط به نقدینگی باشد که بانکها را به تغییر ساختار تامین مالی خود از طریق کاهش تامین مالی عمده ترغیب کنند، برای شرایط بازار ارزشمند باشند، تامین مالی پایدار را تضمین کنند، و در نهایت وام دهی به شرکتها بویژه در طول دوره های شوک نقدینگی شدید را افزایش دهند. این تحقیق باید به درک مکانیسم میانجیگری بانک در زمینه وام ها و پیش بینی تاثیر معرفی مقررات نقدینگی بر شیوه های وام دهی بانکها به شرکتها کمک کند.

Conclusions: This paper examines the relation between bank funding structure and lending to firms in Korea when market-wide liquidity shocks are severe. We analyze this relation by using quarterly panel data of all commercial banks as well as their borrowing firms. To the best of our knowledge, our study is the first to analyze the effect of bank funding structure on lending to firms during periods of liquidity shocks after controlling for factors that may affect the demand and supply of corporate lending by using the panel data of both banks and firms. The findings of this study are as follows. First, when liquidity shocks are severe, banks generally reduce their lending, but banks with a core funding ratio higher than a certain level tend to increase their lending to firms during periods of market-wide liquidity shocks, thereby offsetting the reduction in lending due to liquidity shocks. Second, the tendency toward an increase in lending by banks with a higher core funding ratio is stronger in main banks that maintain relationship banking with their client firms. In other words, even though main banks have a core funding ratio below a certain level, they tend to increase lending to their client firms during periods of liquidity shocks. However, these findings are valid only for large-sized main banks, not for small-sized main banks in Korea. Our results provide justification for the adoption of regulatory policies on liquidity such as those of Basel III. In other words, financial supervisory authorities should have regulatory measures on liquidity in force that encourage banks to change their funding structure by reducing wholesale funding, which is vulnerable to market conditions, and securing stable core funding, and to eventually increase their lending to firms especially during the periods of severe liquidity shocks. This study should help an understanding of the mechanism of bank intermediation in loans and the prediction of the effect of the introduction of liquidity regulations on banks' practices in lending to firms.