دانلود ترجمه مقاله سرعت تنظیم نرخ تامین مالی پایدار خالص بازل سوم

1. مقدمه 2. رابطه بین سرعت تنظیم نرخ تامین مالی پایدار خالص و ریسک سیستمی 3. روش تحقیق و داده ها 4. نتایج تجربی 5. نتیجه گیری

نتیجه گیری: این مقاله براساس تئوری زمان بندی معاملات نقدینگی است که توسط بولتون و همکارانش (2011) بر حسب دو سناریوی منطقی مدل سازی شده است، یعنی موازنه معامله فوری (معامله در شروع شوک نقدینگی) در برابر موازنه معامله با تاخیر (یعنی معامله در آخر). در موازنه معامله فوری، مشکلات بیشتر آینده موجب شتاب در معامله می شود. دیدگاهی متفاوت، که توسط بولتون و همکارانش (2011) مدل سازی شده است، نشان می دهد که اطلاعات نامتقارن منجر به افزایش هزینه نقدینگی بیرونی می شود، در نتیجه موازنه معامله با تاخیر روی می دهد. مدل تنظیم نسبی را همراه با داده های سالانه شرکت هولدینگ بانک از روی گزارشات FRY-9 در دوره از 1991 تا 2012 و داده های قیمت سهام حاصل از مرکز تحقیقات قیمت سهام بکار بردیم. یافته های ما نشان می دهد که بانک ها در پاسخ به اصلاح Basel III در NSFR بیشتر از موازنه معامله فوری استفاده می کنند تا ریسک سیستمیک را کاهش دهند، که با فرضیه اول ما مطابقت دارد. اگر بانک ها ریسک تامین وجه را سریع تنظیم کنند تا زیان های پیش بینی شده خود را کاهش دهند، احتمال مشترک اینکه همه بانک ها با کمبود نقدینگی مواجه شوند همزمان کاهش می یابد، در نتیجه ریسک سیستمی کاهش می یابد.با سطح NSFR برابر، نتایج ما نشان می دهد که فقط سرعت تنظیم تاثیر منفی بر ریسک سیستمی دارد. شواهد ما نشان می دهد که بانک های کوچک اثرات تاثیر منفی سرعت تنظیم NSFR را بر ریسک سیستمی قویتر می سازند. شاخص ریل تایم NSFR به عنوان معیاری معنی دار درباره تاثیر بر ریسک سیستمی در بازنگری Basel III قبل از پیاده سازی آن در سال 2018 توصیه می شود.

Conclusion: Our paper departs from the theory of the timing of liquidity trades modelled by Bolton et al. (2011) in terms of two rational scenarios, namely the immediate-trading equilibrium (trade at the onset of the liquidity shock) versus the delayed-trading equilibrium (trade at the last resort). In the immediate-trading equilibrium, greater future lemon problems cause an acceleration of trade. An opposite view, modelled by Bolton et al. (2011), shows that worsening asymmetric information lead to an increase in the cost of outside liquidity, hence, the delayed-trading equilibrium occurs. We employ a partial adjustment model along with annual bank holding company data from the FRY-9 reports over the period from 1991 to 2012 and stock price data from the Center for Research in Security Prices. Our findings show that banks tend to adopt an immediate-trading equilibrium in response to the Basel III reform on the NSFR, therefore reducing systemic risk, consistent with our first hypothesis. If banks adjust the funding risk quickly to reduce their individual expected losses, the joint probability of all banks experiencing a liquidity shortfall simultaneously will decline, hence, reducing the systemic risk. With the same level of the NSFR, our findings suggest that only the adjustment speed exerts a negative impact on systemic risk. Our evidence shows that small banks strengthen the effects of the negative impact of the NSFR adjustment speed on systemic risk. A real-time indicator of the NSFR is recommended as a meaningful measure of the effect on systemic risk in the revisions of Basel III before its implementation in 2018.