دانلود ترجمه مقاله آیا به حسابرسان برای کیفیت ممیزی پایین، پاداش می دهند؟

1. مقدمه 2. مقالات مرتبط و توسعه فرضیه 3. طرح پژوهش 4. انتخاب نمونه و آمار توصیفی 5. نتایج 6. تعمیم پذیری 7. تحلیل های بیشتر 8. نتیجه گیری ضمیمه ها

چکیده – با استفاده از افشاگری های منحصربفرد صنعت بیمه، نمونه هایی را شناسایی می کنیم که در آن حسابرسان به طور موجه به مراجعان خود اجازه می دهند به طور فرصت طلبانه از صلاحدید خود در ارزیابی حسابداری برای دستکاری زیان ها را در سودهای گزارش شده بکار گیرند (یعنی مجوز حسابرس). استانداردهای حسابرسی و دستورالعمل SEC بیان می کند که حسابرسان باید بررسی کنند که آیا یک اظهار غلط زیان را به سود به عنوان یک عامل کیفی در هنگام ارزیابی وجود و ماهیت اظهارهای غلط منتقل می کند. درمی یابیم که مجوز دفتر حسابرسی رابطه مثبتی با تغییرات متعاقب سهم بازار دارد. این تاثیر ناشی از افزایش احتمال حفظ مراجعان موجود که دستکاری نمی کنند، است. در قابلیت تعمیم آزمون ها، هنگام استفاده از افشاگری های خاص بانک و در همه صنایع در سنجش مجوز حسابرس با استفاده از احتمال تصویب نظرات شرکت موفق، استنباط های مشابهی در صنعت بانک داری پیدا می کنیم. این نتایج زمینه هایی را روشن می کنند که در آنها ممکن است حسابرسان برای مجوز پاداش بگیرند، به ویژه وقتی مدیریت به صلاحدید گزارش دهی مالی ارزش بگذارد و حسابرسان می تواند از خطاهای ممیزی در معرض عموم اجتناب کنند. مقدمه: در این پژوهش از صنعت بیمه به عنوان یک زمینه استفاده می کنیم که بررسی کنیم آیا حسابرسان بخاطر محوز دادن به مراجعان برای استفاده فرصت طلبانه از صلاحدید گزارش دهی مالی پاداش می گیرند یا مجازت می شوند یا نه. به طور خاص بررسی می کنیم آیا دفاتر حسابرسی که به مراجعان اجازه دستکاری زیان ها در سودهای گزارش شده با زیان های اداعایی ارزیابی شده کمتر از اندوخته با تغییرات متعاقب در سهم بازار مراجعانی که دستکاری نمی کنند رابطه دارد یا نه. دستکاری زیان در یک سود یک عامل کیفی است که حسابرسان باید در ارزیابی ماهیت اظهارهای غلط تصحیح نشده در نظر گیرند (AS 2810 و بولتن کارکنان حسابداری 99). بنابرین این مجوزها از طرف حسابرسان به طور موجه نمونه های از ممیزی کیفیت قانون را نمایش می دهند.

Using unique disclosures from the insurance industry, we identify instances where auditors plausibly allow clients to opportunistically utilize discretion in accounting estimates to manipulate losses to reported profits (i.e., auditor lenience). Auditing standards and SEC guidance state that auditors should consider whether a misstatement shifts a loss to a profit as a qualitative factor when evaluating the materiality of misstatements. We find that audit office lenience is positively associated with subsequent market share changes. The effect is driven by increases in the likelihood of keeping existing, non-manipulating clients. In generalizability tests, we find similar inferences in the banking industry when using bank-specific disclosures and across all industries when measuring auditor lenience using likelihood of issuing going-concern opinions. These results highlight settings where auditors may be rewarded for lenience, specifically when management values financial reporting discretion and auditors can avoid publicized audit failures. Introduction: In this study, we utilize the insurance industry as a setting to examine whether auditors are rewarded or punished for allowing clients to use financial reporting discretion opportunistically. Specifically, we examine whether audit offices allowing clients to manipulate losses into reported profits by under-reserving estimated claim losses is associated with subsequent changes in their share of the market of non-manipulating clients. Manipulation of a loss to a profit is a qualitative factor that auditors are required to consider when evaluating the materiality of uncorrected misstatements (AS 2810 and Staff Accounting Bulletin 99). Thus, such allowances by auditors plausibly represent instances of low-quality auditing.

ترجمه این مقاله در 43 صفحه آماده شده و در ادامه نیز صفحه 16 آن به عنوان نمونه قرار داده شده است که با خرید این محصول می توانید، فایل WORD و PDF آن را دریافت نمایید.