دانلود ترجمه مقاله هزینه های نمایندگی جریان نقدی آزاد و محافظه کاری شرطی

1. مقدمه 2. مقالات پیشین و توسعه فرضیات 3. طرح تحقیق و انتخاب نمونه 4. نتایج تجربی 5. نتیجه گیری

مقدمه: این مطالعه بررسی می کند که آیا هزینه های نماینده بالقوه «جریان نقدی آزاد» (FCF) بر سطح محافظه کاری شرطی شرکت تاثیر می گذارد یا خیر. مطالعه قبلی نشان داده اند که زمانی که شرکت ها در معرض اضافه سرمایه گذاری قرار دارند، سرمایه گذاران مقدار پول نقد را کاهش می دهند و در نتیجه، ارزش شرکتی کاهش می یابد. ینسن (1986) این نوع افت ارزش شرکت را هزینه های نمایندگی FCF می نامد، که نوعی هزینه نمایندگی بین یک مدیر و سهامداران است. اکثر مطالعات قبلی بر حاکمیت شرکتی به عنوان یک مکانیزم نظارتی برای تعارض نمایندگی مدیر-سهامدار، تاکید کرده اند (دیتمار و ماهرت-اسمیت، 2007؛ دیتما، ماهرت-اسمیت و سروائس، 2003؛ پینکوویتز و ویلیامسون، 2007). اما، ساختارهای حاکمیتی فی نفسه برای رفع بهینه مسائل نمایندگی طراحی نشده است و آنچنان زیاد پاسخگوی تقاضاهای ذینفعان نیستند (ریچادرسون، 2006). علاوه بر جبران کردن سهامدار، که ماهیت عطف به آینده دارد و بسیار پر هزینه است، اقدامات خاصی وجود ندارند که سهامداران بتوانند علیه سلب مالکیت مدیریتی احتمالی بکار بگیرند. پژوهش های قبلی، شواهد فراوانی از این بیان کرده اند که تشخیص به موقع زیان به صورت نامتقارن، که در غیراینصورت به آن محافظه کاری شرطی گفته می شود، به عنوان یک حمایت کننده به اعتبار پیش بینی بر خلاف فرصت گرایی مدیریتی عطف به گذشته، در عین حال اینکه مبتنی بر تقاضا هستند، عمل می کند (برای مثال، بیتی، وبر و یو، 2008؛ گائو، 2013؛ هولتهاوسن و واتز، 2001؛ لافونت و رویچودهوری، 2008؛ لافوند و واتز، 2008؛ رامالینگگوودا و یو، 2012؛ واتز، 2003 الف). محافظه کاری شرطی ، استانداردهای تایید سخت گیرانه تری برای تشخیص سود نسبت به زیان تحمیل می کند و در نتیجه باعث می شود زیان ها جلوی محقق سازی قرار بگیرند و باعث تاخیر در تشخیص سود تا زمان محقق سازی شوند. الزام گزارشگری محافظه کارانه باعث می شود که تشخیص زیان ها از اضافه سرمایه گذاری به احتمال کمتر به آینده محول شود و دانش برپایه پیش بینی که زیان های آتی در جریان نقدی در درآمد به صورت زودتر، تشخیص داده می شود، موانعی برای مدیرانی بوجود می آورد که می خواهند پروژه های «ارزش فعلی خالص» (NPV) منفی را بر عهده بگیرند (بال و شیواکومار، 2006). از آنجایی که محافظه کاری شرطی می تواند در برابر سلب مالکیت احتمالی مدیریت محافظت فراهم کند، اما تقاضا برای محافظه کاری شرطی باید با هزینه های نمایندگی FCF افزایش یابد.

Introduction: This study investigates whether potential agency costs of free cash flow (FCF) affect a firm's level of conditional conservatism. Previous studies document that when companies are prone to overinvest, investors discount the value of cash and, consequently, the corporate value. Jensen (1986) refers to this type of loss of firm value as the agency costs of FCF, a type of agency costs between a manager and shareholders. Most prior studies focus on corporate governance as amonitoring mechanism for manager–shareholder agency conflict (Dittmar & Mahrt-Smith, 2007; Dittmar, Mahrt-Smith, & Servaes, 2003; Pinkowitz &Williamson, 2007). However, governance structures are not designed ex ante to optimally mitigate agency problems and are not very responsive to demands arising from stakeholders (Richardson, 2006). Other than shareholder litigation, which is ex post in nature and very costly, there is no specific action that shareholders can take against possible managerial expropriation. Prior research provides ample evidence that asymmetrically timely loss recognition, otherwise known as conditional conservatism, serves as an ex ante safeguard against ex post managerial opportunism while at the same time being demand driven (e.g., Beatty, Weber, & Yu, 2008; Gao, 2013; Holthausen &Watts, 2001; LaFond & Roychowdhury, 2008; LaFond & Watts, 2008; Ramalingegowda & Yu, 2012; Watts, 2003a). Conditional conservatism imposes stricter verification standards for recognizing gains than for losses, which results in recognition of losses ahead of realization and a delay in the recognition of gains until realization. The requirement of conservative reporting makes the recognition of losses from overinvestments less likely to be deferred to the future, and ex ante knowledge that future losses in cash flows will be recognized in income in a timelier manner provides disincentives for managers who might otherwise undertake negative net present value (NPV) projects (Ball & Shivakumar, 2006). As conditional conservatism can provide protection from possible managerial expropriation, the demand for conditional conservatism should increase with the agency costs of FCF.