دانلود ترجمه مقاله درمان گلوکوکورتیکوئید در بیماران دچار شوک عفونی

1. مقدمه 2. روش ها 3. نتایج 4. بحث و بررسی

چکیده – پیشینه: آیا هیدروکورتیزون، مرگ و میر را در بیماران دچار شوک عفونی کاهش می دهد یا خیر، مشخص نیست. روش ها: ما به تصادف بیماران دچار شوک عفونی که تحت تنفس مکانیکی قرار گرفته اند را به گروه های دریافت کننده هیدروکورتیزون (در دوز 200 میلی گرم در روز) یا دارونما به مدت 7 روز یا تا زمان فوت یا مرخص شدن از واحد مراقبت ویژه (ICU)، هرکدام که زودتر اتفاق افتاد، تقسیم می کنیم. پیامد اولیه، مرگ از هر گونه علت در 90 روز بود. نتایج: از مارس 2013 تا آوریل 2017، در مجموع 3800 بیمار تحت انتخاب تصادفی قرار گرفتند. وضعیت با توجه به پیامد اولیه در 3658 بیمار تایید شد (که 1832 نفر از آنها به گروه هیدروکورتیزون تقسیم شدند و 1826 به گروه دارونما). در 90 روز، 511 بیمار (27.9%) در گروه هیدروکورتیزون و 526 نفر (28.8%) در گروه دارونما فوت کردند (کسر برتری، 0.95 بازه اطمینان 95% [CI]، 0.82 تا 1.10؛ P=0.50). اثر رژیم کارآزمایی در شش گروه فرعی از پیش مشخص شده، مشابه بود. بیمارانی که به دریافت هیدروکورتیزون تقسیم شده بودند، رفع شوک سریعتر نسبت به گروه دارونما داشتند (مدت میانه، 3 روز [بازه بین چهارک، 2 تا 5] در مقایسه با 4 روز [دامنه بین چهارک، 2 تا 9]؛ نسبت خطر، 1.32؛ 95% CI: 1.23 تا 1.41؛ P<0.001). بیماران گروه هیدروکورتیزون، مدت اپیزود اولیه تنفس مکانیکی کمتری نسبت به گروه دارونما داشتند (میانه، 6 روز [بازه بین چهارک، 3 تا 18] در مقایسه با 7 روز [بازه بین چهارک، 3 تا 24]؛ نسبت خطر= 1.13؛ 95% CI= 1.05 تا 1.22؛ P<0.001)، اما با در نظر گرفتن اپیزودهای رخداد مجدد تنفس، تفاوت معناداری در تعداد روز های زنده ماندن و بدون نیاز به تنفس مکانیکی، وجود نداشت. بیماران کمتری در گروه هیدروکورتیزون نسبت به گروه دارونما، انتقال خون دریافت کردند (37.0% در مقایسه با 41.7%؛ نسبت برتری= 0.82؛ 95% CI= 0.72 تا 0.94؛ P=0.004). تفاوت بین گروهی معناداری با توجه به مرگ و میر در 28 روز، نرخ رخداد مجدد شوک، تعداد روزهای زنده ماندن و خارج از ICU، تعداد روزهای زنده ماندن و خارج از بیمارستان، رخداد مجدد تنفس مکانیکی، نرخ درمان تعویض کلیه و رخداد باکتریمیا یا فونگمیای شروع جدید، وجود نداشت. نتیجه گیری: در میان بیماران دچار شوک عفونی که تحت تنفس مکانیکی قرار گرفتند، تزریق پیوسته هیدروکورتیزون باعث مرگ و میر 90 روزه کمتر نسبت به دارونما نشد.

BACKGROUND: Whether hydrocortisone reduces mortality among patients with septic shock is unclear. METHODS: We randomly assigned patients with septic shock who were undergoing mechanical ventilation to receive hydrocortisone (at a dose of 200 mg per day) or placebo for 7 days or until death or discharge from the intensive care unit (ICU), whichever came first. The primary outcome was death from any cause at 90 days. RESULTS: From March 2013 through April 2017, a total of 3800 patients underwent randomization. Status with respect to the primary outcome was ascertained in 3658 patients (1832 of whom had been assigned to the hydrocortisone group and 1826 to the placebo group). At 90 days, 511 patients (27.9%) in the hydrocortisone group and 526 (28.8%) in the placebo group had died (odds ratio, 0.95; 95% confidence interval [CI], 0.82 to 1.10; P=0.50). The effect of the trial regimen was similar in six prespecified subgroups. Patients who had been assigned to receive hydrocortisone had faster resolution of shock than those assigned to the placebo group (median duration, 3 days [interquartile range, 2 to 5] vs. 4 days [interquartile range, 2 to 9]; hazard ratio, 1.32; 95% CI, 1.23 to 1.41; P<0.001). Patients in the hydrocortisone group had a shorter duration of the initial episode of mechanical ventilation than those in the placebo group (median, 6 days [interquartile range, 3 to 18] vs. 7 days [interquartile range, 3 to 24]; hazard ratio, 1.13; 95% CI, 1.05 to 1.22; P<0.001), but taking into account episodes of recurrence of ventilation, there were no significant differences in the number of days alive and free from mechanical ventilation. Fewer patients in the hydrocortisone group than in the placebo group received a blood transfusion (37.0% vs. 41.7%; odds ratio, 0.82; 95% CI, 0.72 to 0.94; P=0.004). There were no significant between-group differences with respect to mortality at 28 days, the rate of recurrence of shock, the number of days alive and out of the ICU, the number of days alive and out of the hospital, the recurrence of mechanical ventilation, the rate of renal-replacement therapy, and the incidence of new-onset bacteremia or fungemia. CONCLUSIONS: Among patients with septic shock undergoing mechanical ventilation, a continuous infusion of hydrocortisone did not result in lower 90-day mortality than placebo.

بخشی از ترجمه مقاله (صفحه 11 فایل ورد ترجمه)