دانلود ترجمه مقاله تاثیر گردشگری بر توسعه پایدار مناطق روستایی

1. مقدمه و پیشینه نظری 2. مواد و روش ها 3. نتایج 4. بحث و بررسی 5. نتیجه گیری

چکیده – توریسم روستایی، در طول دهه های اخیر به عنوان روشی برای توسعه اقتصادی موقعیت های حساس (به خصوص در نواحی روستایی) بوده است. با این وجود پژوهش کمی، درباره پایداری توسعه القا شده توسط فعالیت توریسم، در نواحی روستایی انجام گشته است و پژوهش های انجام شده هم نتایج متناقضی را نشان می دهند. مقاله در دست درباره نحوه اثرگذاری توریسم، بر توسعه پایدار مکان های روستایی، با تمرکز بر سه شاخص پایداری دموگرافیک، صنایع همگانی عمومی و پایداری اجتماعی-اقتصادی صحبت می کند. آزمایش U من-وایتنی، برای تعیین تفاوت در هر کدام از شاخص های مذکور، میان موقعیت های روستایی ای که حضور توریست دارند، با مکان هایی که حضور توریست ندارند، استفاده شده است. نتایج نشان می دهد که تاثیر مثبت قابل توجه توریسم، بر نواحی روستایی، منجر به مقادیر بیشتر تمامی شاخص های تحلیل شده گشته است. این مطالعه مشارکت های ارزشمندی را برای دانشگاهیان و سیاست گذاران به ارمغان آورده است: از یک طرف بینش های جدید درباره تاثیر فعالیت های توریسم و از طرف دیگر ارائه اطلاعات ارزشمند، برای عوامل تصمیم گیرنده در زمینه استراتژی های توسعه. مقدمه و پیش زمینه نظری: در دهه های اخیر، توریسم، یکی از مهم ترین صنایع پویا در سطح جهانی بوده است که نرخ رشد آن بالاتر از هر شاخه دیگر اقتصادی بوده است [1]. با توجه به این که توریسم، فعالیتی است که غالبا تحت تسلط فضا و جمعیت شهری است [2]، چشم پوشی از اهمیت مناطق روستایی، در حفظ رشد ثابت بخش توریسم، دشوار گشته است [1]. توسعه های اخیر در زمینه توریسم، منجر به علاقه مجدد به توریسم روستایی، به عنوان یک فاکتور از توسعه اجتماعی-اقتصادی و بازسازی مناطق روستایی [3،4،5] (به خصوص مناطق حساس که فعالیت های صنعت نرم و زراعت رو به افول دارند) گشته است [6]. نقش توریسم، به عنوان یک موتور، برای توسعه پایدار [7،8]، عمدتا به دلیل این است که جاذبه های محلی (چه طبیعی و چه فرهنگی)، در محل مستقر می باشند و سطح سرمایه گذاری، تنها برای معرفی این جاذبه ها در سیستم توریست بوده است که نسبتا کم است [9]. اکثر منابع فرهنگی، مبتنی بر روش های قدیمی زندگی و فرهنگ هستند که متناظر با تلاش های توریست های پست مدرن، برای رسیدن به اصالت می باشد.

Rural tourism has been seen during the last decades as a means for economic development of sensitive localities, especially in rural areas. However, little research has been conducted on the sustainability of the development induced by tourism activities in rural areas, and even so, with contradictory results. Our paper investigated how tourism impacted on the sustainable development of rural localities, focusing on three composite indexes: demographic stability, public utilities, and socio-economic sustainability. Mann–Whitney U test was used to determine the differences on each of the above-mentioned indexes between the rural localities with tourist arrivals and those without. The results showed that there is a significant positive effect of tourism on rural areas translated into higher values of all the indexes analyzed. This study brings valuable contributions to both academics and policy-makers: on one hand, it provides new insights into the impact of tourism activities; on the other hand, it offers valuable information to decisional actors regarding development strategies. Introduction and Theoretical Background: In recent decades, tourism has represented one of the most, if not the most, dynamic industries at global level, with growth rates surpassing every economic branch [1]. Despite being considered an activity dominated by urban space and urban population [2], it is becoming increasingly difficult to ignore the importance of rural areas in sustaining the constant growth of the tourism sector [1]. Recent developments in the field of tourism have led to a renewed interest in rural tourism as a factor of socio-economic development and regeneration of rural areas [3,4,5], especially sensitive localities with weakening agricultural or soft industry activities [6]. Its role as an engine of sustainable development [7,8] is due in mainly to the fact that local attractions, either natural or cultural, are already in place and the level of investment in order to introduce those attractions in the tourist systems is relatively low [9]. Most of the cultural resources are based on the “older ways of life and cultures that respond to the post-modern tourists’ quest for authenticity” [10].