دانلود ترجمه مقاله تاثیر مسئولیت اجتماعی شرکت ها بر عملکرد مالی، ثبات مالی، و شمولیت مالی

1. مقدمه 2. مروری بر مقالات 3. روش تحقیق 4. نتایج تجربی 5. نتیجه گیری

چکیده – این مقاله، اثر مسئولیت اجتماعی شرکت ها بر عملکرد مالی، شمولیت مالی، و ثبات مالی بخش بانکداری را با تمرکز بر داده های سالانه 20 بانک تجاری پاکستان در دوره زمانی 2017-2008، بررسی می کند. نتایج نشان می دهد که مسئولیت اجتماعی شرکت ها، و همچنین سن و اندازه{شرکت}، اثر مثبتی بر هر سه عامل دارد. با اینحال، سطوح بالای اهرم مالی، موجب کاهش یافتن شمولیت مالی و ثبات مالی گردیده، درحالیکه شمولیت مالی با مشهود بودن دارایی ها نیز، رابطه منفی دارد. مقدّمه: مسئولیت اجتماعی شرکتی، یک تصمیم راهبردی است که بموجب آن، سازمان های متعهّد به ادای دِین در برابر جامعه می توانند، با هدف اثرگذاری مثبت بر افراد خارج از سازمان، به حل کردن مسائل زیست محیطی و اجتماعی کمک کنند ( نِس، 1992) . سازمان های کسب و کار به اهمیت عملکرد مالی و غیرمالی ( مانند، عملکرد اجتماعی شرکت) در قالب پیامد کلی کسب و کار خود، اذعان دارند ( آکیسیک و گال، 2011) . درحالیکه، تامین مالی سنّتی بر نظریه بیشینه سازی سود شرکت تمرکز دارد، رویکرد مسئولیت اجتماعی شرکتی، یک ایده مدرن و ذینفع محور را از سازمان ها ارائه می دهد ( پالترینیِری و همکاران، 2020) . دیدگاه سنّتی به شرکت، یادآوری می کند که بیشینه سازی ثروت سهامداران، مسئولیت اصلی شرکت است و اینکه، فعّالیت های مربوط به مسئولیت اجتماعی شرکتی، جزو مسئولیت سازمان های تجاری نیست، بلکه، در حیطه مسئولیت جامعه و افراد می باشد ( فریدمَن، 1970) . هر فعّالیتی که به سودآوری شرکت ها کمک نمی کند، باید کنار گذاشته شود. از جانب دیگر، کارول (1979) استدلال نمود که مسئولیت هر سازمان تنها این نیست که انتظارات اقتصادی را تحقّق بخشد، بلکه مشارکت در فعّالیت های نوع دوستانه و اخلاقی نیز جزو مسئولیت شرکت هاست، زیرا کسب و کارها، جزئی از جامعه هستند. مارگولیس و همکاران (2009) بیان کردند که مسئولیت اجتماعی شرکتی، با ارتقا دادن توان مالی شرکت ها، موجب مزیّت رقابتی آنها می گردد، که این موضوع حاکی از اثر مثبت مسئولیت اجتماعی شرکت ها بر عملکرد مالی است که با نظریه ذینفعان مرتبط می باشد ( فریمَن، 1984) . هامان و همکاران (2009)، هنگام توضیح نظریه ذینفعان، بیان کردند که موفّقیت یک شرکت به رابطه مدیران آن با تمام ذینفعان وابسته است. بِنلِملی (2019) اشاره کرد که شرکت های برتر به لحاظ مسئولیت اجتماعی شرکتی، مشکلات نمایندگی را با عرضه کردن سودهای سهام بیشتر به ذینفعان، مدیریت می کنند. ویبیسونو (2007) اشاره داشت که مسئولیت اجتماعی شرکت، باید به عنوان یک ابزار سرمایه گذاری تلقّی گردد و نَه یک هزینه. بنابراین، انتظار می رود که سازمان های کسب و کار، هزینه های بیشتری برای فعّالیت های مربوط به مسئولیت اجتماعی شرکت انجام دهند. با اینحال، برخلاف جهان توسعه یافته، کشورهای نوظهور مانند پاکستان از نظر روش های ایفای مسئولیت اجتماعی شرکتی، عقب مانده اند.

This paper examines the impact of corporate social responsibility (CSR) on the financial performance, financial inclusion, and financial stability of the banking sector, focusing on annual data for 20 Pakistani commercial banks for the period 2008–2017. The results suggest that CSR, as well as age and size, has a positive impact on all three factors. However, high levels of leverage reduce financial inclusion and financial stability, while financial inclusion is also negatively associated with the tangibility of assets. Introduction: Corporate social responsibility (CSR) is a strategic decision by which organizations committed to repaying society can help solve environmental and social issues (Ness, 1992), aiming to have a positive effect on people outside the organization. Business organizations acknowledge the importance of financial as well as nonfinancial performance (e.g., corporate social performance) in the overall outcome of their business (Akisik and Gal, 2011). Whereas traditional finance focuses on the profit maximization theory of the firm, a CSR approach introduces a modern, stakeholder-oriented notion of organizations (Paltrinieri et al., 2020). The traditional view of the firm notes that its main responsibility is the maximization of shareholder wealth and that CSR activities are not the responsibility of commercial organizations but, rather, that of the community and individuals (Friedman, 1970). Any activity that does not contribute to the profitability of the firm should be eliminated. On the other hand, Carroll (1979) argues that the responsibility of any organization is not merely to meet economic expectations, but also to participate in philanthropic and ethical activities, since businesses are part of society. Margolis et al. (2009) states that CSR gives firms a competitive edge by enhancing their financial strength, which implies CSR has a positive impact on financial performance (FP) that is related to stakeholder theory (Freeman, 1984). Hammann et al. (2009), explaining stakeholder theory, state that the success of a company depends on its management’s relationships with all stakeholders. Benlemlih (2019) points out that high-CSR firms manage agency problems by offering higher dividends to shareholders. Wibisono (2007) suggests that CSR should be treated as an investment tool, and not as a cost. Hence, business organizations are expected to spend more on CSR activities. However, unlike in the developed world, emerging countries such as Pakistan lag behind in CSR practices.