دانلود ترجمه مقاله حاکمیت شرکتی، کیفیت سود و ریسک سقوط غیرسیستماتیک

1. مقدمه 2. مقالات مرتبط، مبانی نظری، و فرضیات تحقیق 3. تعریف متغیرها و روش تحقیق 4. آمار توصیفی و نمونه 5. بحث و بررسی در مورد نتایج 6. اظهارات نهایی

چکیده – این مطالعه، ماهیّت ارتباط بین کیفیت افشای{اطلاعات} مالی، حاکمیت شرکتی، و ریسک سقوط که با زمان متغیّر است را بدقّت بررسی می کند. مشخّصاً، اهمیت متغیّرهای ذکر شده فوق برای کاهش دادن مولّفه های غیرعادی ریسک سقوط، که در جریان دوره های بی اعتمادی رو به افزایش بروز می یابد، در این مطالعه ارزیابی می شود. طرح تجربی ما از بحران مالی سال 2008 به عنوان یک شوک بیرون زاد ناگهانی و منفی که اعتماد کلّی به بازارهای سرمایه را تحت تاثیر قرار داد، بهره می گیرد. این آزمایش تقریباً طبیعی، بررسی اثر کیفیت حسابداری و حاکمیت شرکتی بر ریسک سقوط غیرعادی که در جریان بازه های زمانی درماندگی{مالی} بوجود می آید، را با استفاده از یک نمونه متشکّل از 1361 شرکت متعلق به کشورهای توسعه یافته، امکان پذیر نمود. درحالیکه ابهام یا عدم شفافیت حسابداری قبل از بحران، مولّفه غیرعادی ریسک سقوط مرتبط با بحران را تقویت و تحریک نمود، امّا روش های حاکمیت شرکتی، تقریباً فاقد اثر بودند. تفسیر ما این است که صداقت و راستی اِدراک شده مرتبط با شرکت ها از طریق کیفیت افشاگری مالی، اطمینان سرمایه گذار به اطلاعات مالی شرکت در جریان یک بحران را تقویت نموده، و بدانوسیله، ریسک سقوط را تقلیل می دهد.

This study explores the time-varying nature of the association between financial disclosure quality, corporate governance, and crash risk. Specifically, it evaluates the relevance of the above-mentioned variables in alleviating the abnormal components of crash risk that emerge during periods of mounting mistrust. Our empirical design takes advantage of the 2008 financial crisis as a sudden and negative exogenous shock that affected overall trust in capital markets. This near-natural experiment enables the examination of the influence of accounting quality and corporate governance on abnormal crash risk arising during distress periods, using a sample of 1361 firms from developed countries. While pre-crisis accounting opacity fueled the abnormal component of crash risk associated with the crisis, corporate governance practices had virtually no effect. Our interpretation is that perceived integrity compounded by firms by way of financial disclosure quality bolsters investor confidence in the firms’ financial information during a crisis, thereby attenuating crash risk.