دانلود پروپوزال رابطه هوش هیجانی و یادگیری خود تنظیمی با اهمال کاری تحصیلی

اهمال‌کاری تحصیلی، پدیده‌ای شایع در میان دانش‌آموزان و دانشجویان است که به معنای به تعویق انداختن غیرمنطقی و مداوم تکالیف و وظایف مرتبط با تحصیل می‌باشد. این رفتار می‌تواند پیامدهای منفی متعددی از جمله کاهش عملکرد تحصیلی، افزایش استرس و اضطراب، و احساس گناه و ناکامی را به همراه داشته باشد. در سال‌های اخیر، پژوهشگران توجه ویژه‌ای به عوامل روان‌شناختی مؤثر بر این پدیده داشته‌اند و در این میان، هوش هیجانی به عنوان یکی از متغیرهای کلیدی مورد بررسی قرار گرفته است. هوش هیجانی، که به توانایی درک، مدیریت و استفاده مؤثر از هیجانات خود و دیگران اشاره دارد، نقش مهمی در تنظیم رفتارها و انگیزه‌ها ایفا می‌کند. افرادی که از هوش هیجانی بالاتری برخوردارند، معمولاً بهتر می‌توانند هیجانات منفی مانند اضطراب امتحان، ترس از شکست یا بی‌حوصلگی را که اغلب منجر به اهمال‌کاری می‌شوند، شناسایی و مدیریت کنند. آن‌ها قادرند با ایجاد انگیزه در خود، غلبه بر موانع هیجانی و حفظ دیدگاه مثبت، به طور مؤثرتری با چالش‌های تحصیلی روبرو شوند. در مقابل، ضعف در هوش هیجانی می‌تواند فرد را در برابر فشارهای روانی آسیب‌پذیرتر کرده و او را به سمت به تعویق انداختن کارها سوق دهد، زیرا فرد ابزارهای لازم برای مقابله سازنده با هیجانات ناخوشایند مرتبط با وظایف تحصیلی را در اختیار ندارد.

علاوه بر هوش هیجانی، یادگیری خود تنظیمی نیز به عنوان یک عامل تعیین‌کننده در مقابله با اهمال‌کاری تحصیلی مطرح است. فراگیرانی که از مهارت‌های خودتنظیمی قوی برخوردارند، توانایی بیشتری در برنامه‌ریزی زمان، سازماندهی تکالیف، و نظارت بر پیشرفت خود دارند. آن‌ها می‌توانند اهداف واقع‌بینانه تعیین کنند، راهبردهای مناسبی برای رسیدن به آن اهداف انتخاب نمایند و در صورت مواجهه با مشکلات، راهبردهای خود را بازبینی و اصلاح کنند. این توانایی‌ها به آن‌ها کمک می‌کند تا بر تمایل به تعویق انداختن کارها غلبه کرده و وظایف خود را به موقع و با کیفیت مناسب به انجام برسانند. در واقع، یادگیری خود تنظیمی به فراگیران اجازه می‌دهد تا کنترل بیشتری بر فرآیند یادگیری خود داشته باشند و کمتر تحت تأثیر عوامل درونی (مانند بی‌انگیزگی یا اضطراب) یا بیرونی (مانند عوامل حواس‌پرتی) قرار بگیرند که می‌توانند منجر به اهمال‌کاری شوند. بنابراین، تقویت مهارت‌های یادگیری خود تنظیمی، در کنار پرورش هوش هیجانی، می‌تواند به عنوان یک راهکار مؤثر برای کاهش اهمال‌کاری تحصیلی و بهبود عملکرد و سلامت روان‌شناختی فراگیران در نظر گرفته شود. این دو سازه، هوش هیجانی و یادگیری خود تنظیمی، احتمالاً در تعامل با یکدیگر عمل می‌کنند؛ به طوری که هوش هیجانی بالا می‌تواند زمینه را برای توسعه مهارت‌های خودتنظیمی فراهم کند و مهارت‌های خودتنظیمی قوی نیز به نوبه خود به مدیریت بهتر هیجانات و در نتیجه، کاهش اهمال‌کاری کمک می‌نماید.