دانلود ترجمه مقاله آیا شاخه زادهای دوره کوتاه، شکل جالبی برای کاربری زمین است؟

1. مقدمه 2. مساله تصمیم گیری و رویکرد روش شناختی 3. مفروضات مدل و داده ها 4. نتایج 5. بحث و بررسی و نتیجه گیری

چکیده - شاخه زاد دوره یا گردش کوتاه (SRC) ، به میزان زیادی به عنوان یک راهکار مفید از نظر اقتصادی و اکولوژیک برای کاربری کشاورزی سنتی زمین، مورد بحث قرار گرفته است. در کشورهای مختلف، کشاورزان از طریق مشوق هایی ترغیب می شوند تا از SRC استفاده کنند. با این حال، آنهااز کاربری سنتی زمین به سمت SRC نمی روند، حتی اگر طبق قائده ارزش کنونی خالص (NPV)، SRC نسبتاً مفید باشد. بنابراین، کشاورزان تئوری سرمایه گذاری کلاسیک را دنبال نمی کنند. یک تئوری نسبتاً جدید، تئوری روش گزینه های واقعی (ROA) می باشد. ROA بیشتر جنبه هایی مانند بازگشت ناپذیری هزینه های سرمایه گذاری، انعطاف پذیری مربوط به زمان بندی سرمایه گذاری و عدم اطمینان بازده سرمایه گذاری را مورد ملاحظه قرار می دهد، چیزی که قانون NPV نادیده می گیرد. در مورد SRC، (تبدیل )سرمایه گذاری، هنگامی فعال می شود که یک کشاورز به سمت SRC متمایل شود، بعد از اینکه ROA بتواند بیشتر از بکار گیری قائده NPV باشد. همانگونه که اغلب در کاربردهای گزینه های حقیقی صدق می کند، احتمال اینکه تصمیم گیران بطور کلی سرمایه گذاری اشتباه کنند و احتمال تبدیل مجدد برای کشاورزان، بخصوص در عمر مفید SRC، مورد ملاحظه قرار نمی گیرد. ما مدلی ایجاد می کنیم تا فعال کننده های تبدیل برای رفتن از تولید کاشت سالیانه به سمت SRC با دنبال کردن ROA را محاسبه کنیم. ما فرصت تبدیل مجدد زمین و ارزیابی اثرات مربوطه بر محرک های تبدیل، طبق ROA را مورد ملاحظه قرار می دهیم. علاوه بر آن، اثر یک مشود دولتی مربوط به گذشته، برحسب یارانه سرمایه گذاری، بر فعال کننده های تبدیل مربوط به دو تئوری را تحلیل می کنیم. محاسبات ما نشان می دهند که با پیروی از ROA، یک کشاورز باید کاربری زمین را آرامتر از پیروی از قانون NPV، تغییر دهد. علاوه بر آن، نادیده گیری احتمال تبدیل مجدد، باعث اریبی قابل توجهی در نتایج می شود. ملاحظه یارانه های سرمایه گذاری، فعال کننده های تبدیل هر دو تئوری را کمرنگ می کند. نتیجه می گیریم که ROA می تواند حداقل تاحدی اینرسی رفتن کشاورزان به سمت SRC را توجیه کند.

Short rotation coppice (SRC) is intensively discussed as being an economical and ecological advantageous alternative to traditional agricultural land use. In various countries, farmers have been encouraged through incentives to cultivate SRC. Nevertheless, they often do not switch from conventional land use to SRC, even if SRC is relatively beneficial according to the net present value (NPV) rule. Therefore, farmers do not follow the classical investment theory. A relatively new theory is the real options approach (ROA). The ROA takes further aspects like irreversibility of the investment costs, flexibility regarding investment timing, and uncertainty of the investment returns into account, which the NPV rule ignores. In the case of SRC, investment (conversion) triggers when a farmer should switch to SRC following the ROA can be higher than those following the NPV rule. As it is often the case in real options applications, decision makers’ possibility to disinvest in general and farmers’ possibility to reconvert, in particular within the useful lifetime of SRC, is not considered. We build a model to calculate the conversion triggers for switching from annual crop production to SRC following the ROA. We consider the opportunity to reconvert the land and evaluate the respective effects on the conversion triggers according to the ROA. Furthermore, we analyze the effect of a former governmental incentive, in terms of an investment subsidy, on the conversion triggers of both theories. Our calculations show that following the ROA, a farmer should change land use to SRC more slowly than when following the NPV rule. Furthermore, neglecting the reconversion possibility would cause considerable bias amongst the results. The consideration of investment subsidies diminishes the conversion triggers of both theories. We conclude that the ROA can at least partially explain farmers’ inertia of converting to SRC.