دانلود ترجمه مقاله اثر برداشت محصول بر مرگ و میر بنه درخت و جوانه زدن مجدد

1. مقدمه 2. مواد و روش ها 3. نتایج 4. بحث و بررسی 5. نتیجه گیری و توصیه های جنگلداری

چکیده - در اروپای مرکزی، مدیریت سنتی جنگل شاخه زاد بلوط در ابتدای قرن اخیر کنار گذاشته شد و وسعت بزرگی از جنگل که به توده های شاخه زاد مسن تبدیل شده است، برجای ماند. از زمان افزایش اهمیت و استفاده از بیومس به عنوان یک منبع انرژی تجدید پذیر، از سرگیری مدیریت شاخه زاد در این جنگل ها مورد ملاحظه قرار گرفت. با این وجود، عدم اطمینان هایی در مورد قابلیت جوانه زنی مجدد بنه های بلوط بزرگ و قدیمی وجود دارد. در این تحقیق، ما توانایی جوانه زنی مجدد بنه های بلوط بی ساقه (Quercus petraea ) (ماتوشکا) ، 80 تا 100 سال بعد از آخرین برش شاخه زاد را تعیین کردیم. مرگ بنه و میزان جوانه زنی مجدد در رابطه با سه روش برداشت مختلف (هاورستر؛ برش اره زنجی متداول، برش اره زنجیری بسیار کوتاه)، شدت میزان چرای دام ها، ماندگاری درختان والد و پارامترهای بنه درخت را تحلیل کردیم. علاوه بر آن، میزان مرگ و میر بنه که بوسیله بازرویش زایشی قابل جبرانسازی است، اندازه گیری شد. بطور میانگین، 16% از کل بنه های بلوط بی ساقه در دو دوره پوشش گیاه یا کاشت، بعد از شاخه زادی مردند. مرگ و میر بنه در مناطق بدون حصار، در مقایسه با مناطق حفاظت شده در برابر چرای حیوانات، بیشتر بود. رابطه مشخصی بین مرگ و میر بنه و روش برداشت یا مشخصه های درخت والد وجود نداشت. در دو دوره پوشش گیاهی یا کاشت بعد از شاخه زادی، جوانه های بنه جدید متعدد ثبت شدند. در مناطق بدون حصار، حداکثر ارتفاع میانگین جوانه به اندازه تقریباً 80 درصد کاهش یافت. فهمیده شد که حداکثر ارتفاع جوانه (استفاده شده به عنوان نشانگر برای شدت جوانه زنی مجدد) ، تحت تاثیر روش برداشت نیست و ارتباطی با ارتفاع بنه یا مشخصات درخت والد ندارد. هنگامی که بنه ها نزدیک به سطح خاک بریده شدند، قوی ترین جوانه های بلوط ، در زیر زمین، تشکیل شدند. نتایج ما نشان می دهند که توانایی جوانه زنی مجدد درختان بلوط 80 تا 100 ساله حاصل شده از مدیریت شاخه زاد قبلی هنوز زیاد است و به میزان کمی تحت تاثیر روش های برداشت قرار می گیرند.

In Central Europe, traditional management of oak coppice forest was abandoned at the beginning of the last century, leaving large tracts of forest developing into aged coppice stands. Since the increasing importance and use of biomass as a renewable energy source, resumption of coppice management in these forests is being considered. However, there are uncertainties about the re-sprouting ability of large and old oak stumps. In this study we determined the re-sprouting ability of sessile oak (Quercus petraea (Mattuschka) Liebl.) stumps 80–100 years after the last coppice cut. Stump mortality and re-sprouting intensity were analyzed in relation to three different harvesting methods (harvester; conventional chainsaw cut; very low chainsaw cut), browsing intensity, vitality of parent trees and stump parameters. In addition, the extent to which stump mortality may be compensated by generative regeneration was quantified. On average, 16% of all sessile oak stools died within two vegetation periods after coppicing. Stump mortality was higher in unfenced areas compared to areas protected against browsing. No clear relationships were observed between stump mortality and harvesting method or parent tree characteristics. Two vegetation periods after coppicing, numerous new stump sprouts were recorded. In unfenced areas, average maximum sprout height was reduced by nearly 80%. Maximum sprout height (used as an indicator for re-sprouting intensity) was found to be unaffected by harvesting method and not related to stump height or parent tree characteristics. When stumps were cut close to the soil surface the majority of the most vigorous oak sprouts originated below ground. Our results indicate that the re-sprouting ability of 80–100 year old oak trees originating from former coppice management is still high and little influenced by harvesting methods.