دانلود ترجمه مقاله بهره وری هزینه، سودآوری و رفتار استراتژیک

1. مقدمه 2. پیشینه بخش بانکداری در ژاپن و داده ها 3. روش تحقیق 4. یافته های تجربی 5. نتیجه گیری

هدف: هدف بررسی این مسئله است که وقتی موج مگا ادغام در بانکداری ژاپن در اواخر 1990 شروع شد، آیا بانک های تجاری ژاپن صرفه جویی مقیاسی نشان دادند یا صرفه جویی تراکمی. از آنجاییکه این موج ادغامی بازدهی نداشت، هدف این تحقیق، بررسی این مسئله است که آیا در شروع موج، بانک ها دلیلی برای این باور داشتند که بانک های بزرگتر کارآمدتر خواهند بود یا نه. طرح/ روش تحقیق/ رویکرد: تحلیل با استفاده از نسخه اصلاحی تابع هزینه ترانسلوگ به برآورد صرفه جویی مقیاسی و صرفه جویی تراکمی در بانک های شهر ژاپن، بانک های اعتماد و بانکهای منطقه پرداخت. بنابراین، رابطه بین منطقه و صرفه جویی مقیاسی/ تراکمی و رابطه بین سودآوری و صرفه جویی مقیاسی/ تراکمی با استفاده از تحلیل رگرسیون بررسی می شود. یافته ها: نتایج نشان می دهند که بانکهای بزرگتر (توسط مقدار دارایی/ وام/ سپرده/ سرمایه گذاری و تعداد کارکنان/ شعبات) نسبت به بانک های کوچکتر دارای سود کاهشی/ ثابت نسبت به ناحیه مقیاسی/ تراکمی می باشند. یافته های هر سه نوع بانک ژاپنی از نظر آماری معنی دار بودند. بطور میانگین، بانکهای شهر عدم صرفه جویی مقیاسی/ تراکمی را نشان دادند؛ بانک های اعتماد سود ثابتی نسبت به مقیاس و افزایش سود نسبت به تراکم را نشان دادند و بانکهای منطقه افزایش سود به مقیاس و تراکم را نشان دادند. این نشان می دهد که اتحاد بین بانکهای شهر و بانکهای منطقه یا بانکهای اعتماد می تواند مقرون به صرفه باشد و مسائلی درزمینه انگیزه های بازده ادغام کننده های مگا بانک را مطرح کند. یافته ها نشان می دهند که بانک هایی با فروش بالا از بازده تراکم / مقیاس بالایی بهره برده اند و بانک هایی با درآمد خالص بالا در ناحیه سود افزایشی خواهند بود. اصالت/ ارزش: این مقاله نشان می دهد که موج مگا ادغام کننده ژاپن در اواخر 1990 به وسیله تمایل به بازده بیشتر از طریق کاربرد شبکه های شعبه کم مصرف برانگیخته نمی شد. برخلاف مطالعات دیگر، این تحلیل بین صرفه مقیاسی و صرفه تراکمی تمایز قائل می شود.

Purpose – To examine whether Japanese commercial banks exhibited economies of scale and economies of density at the time when the mega‐merger wave in Japanese banking began in the late 1990s. Since this merger wave has not yielded efficiencies, this analysis aims to shed light on whether banks, at the start of the wave, had reason to believe that larger banks would be more efficient. Design/methodology/approach – Using a modified version of the translog cost function, the analysis estimates economies of scale and economies of density for Japanese city banks, trust banks, and regional banks. Then, the relationship between size and economies of scale/density and that between profitability and scale/density are explored using regression analysis. Findings – Results suggest that larger banks (as measured by value of assets/loans/ deposits/investments, and number of employees/branches) were more likely to be in the decreasing/constant returns to scale/density region than smaller banks, The finding was statistically significant for all three types of Japanese banks. On average, city banks exhibited diseconomies of scale/density; trust banks exhibited constant returns to scale and increasing returns to density, and regional banks exhibited increasing returns to scale and density. This suggests that unions between city banks and either regional banks or trust banks may have been more likely to yield cost‐efficiencies, and raises questions concerning the efficiency motivations of the mega‐bank mergers. The findings further indicate that banks with higher sales were more likely to have exploited scale/density efficiencies, and that banks with higher net incomes were more likely to be in the increasing returns region. Originality/value – This paper suggests that the mega‐merger wave in Japan in the late 1990s may not have been motivated by a desire for greater efficiencies through utilization of under‐utilized branch networks. Unlike other studies, this analysis differentiates between economies of scale and economies of density.