دانلود پاورپوینت آشنایی با مفهوم ابر خصوصی

ابر خصوصی، نوعی از رایانش ابری می باشد که از طریق یک معماری اختصاصی، مزایای مشابهی نظیر مقیاس پذیری و سیستم های خود مدیریتی را برای ابر عمومی به همراه دارد. ابر خصوصی که ابر داخلی یا شرکتی نیز نامیده می شود، به نیازها و اهداف یک سازمان می پردازد، در حالی که ابرهای عمومی به نیازها و اهداف چندین سازمان می پردازند.

در ادامه می توانید بخشی از این پاورپوینت را در قالب یک ویدئو، مشاهده نمایید، لازم به ذکر است که کل اسلایدهای این پاورپوینت، در این ویدئو قرار نگرفته و تنها تعدادی از اسلایدها به عنوان نمونه قرار داده شده اند. برای دریافت فایل پاورپوینت قابل ویرایش، می توانید اقدام به خرید این محصول از سایت نمایید.

ابری خصوصی چیست و چگونه کار می کنند؟

ابر خصوصی، نوعی زیرساخت و محیط محاسباتی تک مستاجری محسوب می شود و به این معناست که سازمانی که از آن استفاده می‌کند – مستاجر – منابع را با سایر کاربران اشتراک گذاری نمی کند. منابع آن به روش های مختلفی توسط سازمان قابل میزبانی و مدیریت می باشد. همچنین بر اساس منابع و زیرساخت های موجود، این پلتفرم می تواند در مرکز داده داخلی سازمان باشد. بالعکس، یک ابر خصوصی می تواند بر روی زیرساخت جدید یا جداگانه ای که توسط سازمان یا یک سازمان شخص ثالث ارائه شده است، پیاده سازی شود. برخی اوقات، محیط تک مستاجری صرفا از طریق نرم افزار مجازی سازی، فعال می شود. به عبارت دیگر می توان اینگونه عنوان کرد که ابر خصوصی و منابع آن به یک کاربر یا مستاجر تخصیص داده شده است.

این پلتفرم، یکی از سه مدل کلی یعنی عمومی، خصوصی یا هیبریدی برای استقرار ابر در یک سازمان می باشد. همچنین ابرهای هیبریدی که متشکل از این سه ابر هستند نیز وجود دارد. هر سه مدل، عناصر پایه زیرساخت ابر را اشتراک گذاری می کنند. به طور مثال، تمامی ابرها برای عملکرد، نیازمند یک سیستم عامل هستند. با این وجود، انواع مختلف نرم افزار نظیر نرم افزار مجازی سازی و نرم افزار کانتینر که در بالای سیستم عامل قرار دارند، نحوه عملکرد ابر را تعیین کرده و سه مدل اصلی را از یکدیگر متمایز می کنند.

در این نمونه پاورپوینت، تمامی جنبه های مربوط به مفهوم ابر خصوصی بررسی شده و تفاوت آن با دیگر انواع این حوزه مانند ابر عمومی، ابر هیبریدی و … بررسی شده است که در ادامه می توانید بخشی از آن را مطالعه نمایید.

تفاوت ابر خصوصی با ابر عمومی

ابر عمومی محلی است که یک ارائه‌دهنده شخص ثالث مستقل نظیر خدمات وب آمازون (AWS) یا مایکروسافت آزور، منابع محاسباتی که مشتریان می‌توانند از طریق اینترنت به آنها دسترسی داشته باشند را در اختیار داشته و محافظت می‌کند. کاربران ابر عمومی این منابع و مدلی که تحت عنوان محیط چند مستاجری می باشد را اشتراک گذاری می کنند. به طور مثال، نمونه‌های مختلف ماشین مجازی (VM) که توسط کاربران ابر عمومی ارائه می‌شوند ممکن است یک سرور فیزیکی را اشتراک گذاری کنند، در حالی که ممکن است حجم‌های ذخیره‌سازی ایجاد شده توسط کاربران در یک زیرسیستم ذخیره‌سازی یکسان وجود داشته باشند.

در واقع ابر خصوصی، جنبه اشتراک گذاری رایانش ابری را حذف کرده و در عوض زیرساخت ها و خدمات را به یک کاربر تخصیص می دهد. این امر به سادگی و به نحو مؤثر توسط کسب و کاری که ابر خصوصی خود را ایجاد می کند، محقق می شود. هدف از این کار ایجاد انعطاف‌پذیری، مقیاس‌پذیری و سیستم های خود مدیریتی ابری برای کسب‌وکار و ایجاد این اطمینان است که تنها کسب‌وکار می‌تواند از منابع ابری خصوصی استفاده کند.

غالبا ابرهای خصوصی زمانی که ابرهای عمومی برای نیازهای یک کسب و کار نامناسب یا ناکافی باشند، مستقر می شوند. به طور مثال، یک ابر عمومی ممکن است سطح دسترس پذیری سرویس یا زمان آپدیت مورد نیاز یک سازمان را تامین نکند.

این پاورپوینت در 30 اسلاید آماده شده و در ادامه نیز، اسلاید شماره 7 آن قرار داده شده است:

مزایای ابرهای عمومی

یک ابر عمومی از طریق استفاده از محاسبات به عنوان ابزار مفید، فرصتی را برای صرفه جویی در هزینه در اختیار قرار می دهد، که به این معناست که مشتریان فقط برای منابعی که استفاده می کنند، هزینه هایی را پرداخت می کنند. همچنین از آنجائیکه ارائه دهنده، بیشتر مسئولیت های زیرساخت را بر عهده دارد، ابر عمومی می تواند مدل ساده تری برای پیاده سازی محسوب شود.

در نتیجه می توان عنوان کرد که، سازمان‌هایی که اقدام به پیاده سازی یک ابر خصوصی می‌کنند، با تمامی هزینه های مالکیت و مدیریت موجود در مرکز داده سنتی، نظیر هزینه‌های برق، سرمایش و سخت‌افزار روبه رو هستند. همچنین، ابرهای خصوصی با محدودیت‌های عملی در زمینه مقیاس‌پذیری و خدمات نیز روبه رو هستند، زیرا ممکن است یک کسب‌وکار برای پیاده‌سازی یک ابر با ویژگی‌های کامل جهت استفاده خصوصی، دارای واحد مالی یا تخصص فنی نباشد.

تفاوت ابر خصوصی با ابر هیبریدی

ابر هیبریدی مدلی است که طی آن یک ابر خصوصی با زیرساخت ابر عمومی ارتباط برقرار کرده و این امکان را به سازمان می دهد تا بارهای کاری یکپارچه را در دو محیط، هماهنگ کند. در این مدل، ابر عمومی به نحو موثری ابر خصوصی را برای تشکیل یک ابر واحد و یکنواخت، توسعه می دهد. لازم به ذکر است که، استقرار ابر هیبریدی مستلزم سطح بالایی از سازگاری بین نرم‌افزار زیربنایی و سرویس‌های مورد استفاده در ابرهای عمومی و خصوصی می باشد.

مزایای ابر هیبریدی

ابر هیبریدی در مقایسه با ابر خصوصی یا عمومی می‌تواند انعطاف‌پذیری بیشتری را نسبت به کسب‌وکار ایجاد کند، زیرا به دلیل تغییر نیازها و هزینه‌های محاسباتی، امکان حرکت بار کاری بین ابرهای خصوصی و عمومی را امکانپذیر می کند.

یک ابر هیبریدی برای مشاغلی با حجم کاری بسیار پویا و همچنین مشاغلی که با پردازش ابرداده ها سروکار دارند، مناسب تلقی می شود. در هر سناریو، کسب‌وکار می‌تواند برای بهره‌وری، بارهای کاری را بین ابرها تقسیم کند، بارهای کاری حساس به میزبان را به ابر خصوصی و وظایف محاسباتی توزیع‌شده کم‌تر را به ابر عمومی اختصاص دهد.

مزایای ابرهای خصوصی

• امنیت بالاتر و حفظ حریم شخصی
• کنترل های بیشتر
• هزینه و صرفه جویی در انرژی
• بهبود قابلیت اطمینان

معایب ابرهای خصوصی

• هزینه بالا. از آنجائیکه تنظیم و نگهداری منابع سخت افزاری ابر خصوصی، امری پر هزینه است، هزینه آن معمولا بالاتر از یک ابر عمومی می باشد.
• محدوده عملیات. از آنجائیکه ابر خصوصی صرفا در داخل سازمان قابل دسترس است ، از اینرو، حوزه عملیات آن نیز با محدودیت هایی مواجه است.
• مقیاس پذیری محدود. ابرهای خصوصی فقط با ظرفیت منابع میزبان داخلی مقیاس گذاری می شوند.
• افراد متخصص. تنها افراد متخصص مجاز به مدیریت و اداره خدمات ابری می باشند.

در ادامه، اسلاید شماره 26 این پاورپوینت، قرار داده شده است:

انواع ابرهای خصوصی

ابرهای خصوصی بر اساس نحوه میزبانی و مدیریتشان می توانند تفاوت هایی با یکدیگر داشته و بسته به نیاز سازمان، وظایف و کارکردهای مختلفی را ارائه دهند:

• ابر خصوصی مجازی. یک ابر خصوصی مجازی یک محیط محصور شده در یک ابر عمومی بوده و این امکان را برای سازمان فراهم می کند تا بارهای کاری خود را به صورت مجزا و منطقی از هر کاربر دیگر ابر عمومی اجرا کند. حتی اگر سرور توسط سایر سازمان ها اشتراک گذاری شود، منطق مجازی تضمین می کند که منابع محاسباتی کاربر، خصوصی هستند. همچنین، سازمان ها می توانند برای فعالسازی استقرار ابر هیبریدی از یک ابر خصوصی مجازی استفاده کنند.
• هاست ابری یا میزبانی ابری. در هاست ابری یا میزبانی ابری، سرورها با سایر سازمان ها، اشتراک گذاری نمی شوند. ارائه دهنده، خدمات شبکه را پیکربندی کرده، سخت افزار را تعمیر و نگهداری کرده و نرم افزار را به روز رسانی می کند، اما سرور در اختیار یک سازمان قرار می گیرد.
• مدیریت شده. این محیط صرفا یک محیط هاست ابری محسوب می شود که در آن ارائه دهنده، هر جنبه ای از ابر نظیر ارائه خدمات بیشتر، مدیریت هویت و ذخیره سازی را برای سازمان مدیریت می کند. این گزینه برای سازمان هایی که کارکنان مجهزی را برای مدیریت محیط های ابری خصوصی در اختیار ندارند، مناسب است.

تفاوت بین ابر خصوصی مجازی و ابر خصوصی داخلی

• نرم افزاری. فروشنده صرفا نرم افزار مورد نیاز برای اجرای محیط ابر خصوصی را ارائه می دهد که بر روی سخت افزار از قبل موجود سازمان اجرا می شود. این ابزار نرم افزاری، مانند اوپن استک (OpenStack)، غالبا در محیط های بسیار مجازی مورد استفاده قرار می گیرد.
• نرم افزاری و سخت افزاری. برخی از فروشندگان، ابرهای خصوصی را به عنوان یک بسته نرم افزاری و سخت افزاری به فروش می رسانند. به طور کلی، این ابزار نرم افزاری و سخت افزاری، یک پلتفرم ساده است که در محل کاربر وجود دارد و ممکن است از سوی ارائه دهنده مدیریت شده باشد/نشده باشد. HPE GreenLake و Azure Stack نمونه هایی از این ابزار نرم افزاری و سخت افزاری به شمار می آیند.

فروشندگان عمده ابر خصوصی

یک ابر خصوصی غالبا به همان روشی که یک کسب و کار، مرکز داده سنتی خود را ساخته و راه اندازی می کند، در محل ایجاد می شود. با این وجود، تعداد کثیری از فروشندگان، خدمات ابر خصوصی را ارائه می‌دهند که می‌تواند سیستم‌های داخلی را تقویت کرده و یا حتی جایگزین کند.

برخی از بزرگترین عاملان در بازار ابر خصوصی عبارتند از:

• AWS (ابر خصوصی مجازی آمازون). به کاربران اجازه می دهد تا برای ایجاد یک نمونه خصوصی از منابع عمومی AWS، منابع AWS را در یک شبکه مجازی مجزا (چه در محل یا از طریق یک ارائه دهنده مدیریت شده از راه دور) راه اندازی کنند.
• Cisco. این فروشنده برای ایجاد یک محیط ابری خصوصی خود مدیریتی، همراه با پلتفرم های مختلف، نظیر Cisco Firepower، Cisco ASAP Data Center، Cisco Secure Workload و سایر ابزارها برای بهینه سازی، مدیریت کانتینر و مدیریت عملکرد برنامه، ابر خصوصی Quickstart خود را ارائه می دهد.
• Dell EMC. علاوه بر مدیریت ابر و نرم افزار امنیت ابری، از طریق کنسول ابری Project Apex خود، خدمات ابر خصوصی مجازی را ارائه می دهد.
• Google. این غول فناوری یک محصول ابری خصوصی مجازی را ارائه می دهد که برای میزبانی بارهای کاری عمومی یا خصوصی و همچنین دسترسی به سرویس های گوگل مانند ذخیره سازی، تحلیل و یادگیری ماشینی، محیط های شبکه بسیار قابل تنظیم را فعال می کند.
• HPE. مجموعه ای از خدمات ابری سازگار با VMware، OpenStack، SAP و سایر اجزا را ارائه می دهد.
• IBM. سخت‌افزار ابر خصوصی را همراه با خدمات مدیریت‌ شده ابری، ابزارهای امنیتی ابری و ابزارهای مدیریت و هماهنگ‌سازی ابری ارائه می‌دهد. در حال حاضر، IBM مالک Red Hat با قابلیت های ابر خصوصی خود است.
• Microsoft (مایکروسافت). Azure Stack به ساخت و اجرای برنامه‌ها در مراکز داده و مکان‌های لبه تا دفاتر از راه دور یا حتی ابر عمومی کمک می‌کند.
• Oracle (اوراکل). دستگاه ابر خصوصی Private Cloud Appliance X8 توسط اوراکل، قابلیت‌های محاسباتی و ذخیره‌سازی را برای استقرار ابر خصوصی بهینه‌سازی شده،‌ امکانپذیر می کند.
• VMware. محصولات خصوصی، هیبریدی و چند ابری اعم از مدیریت ظرفیت، امنیت، پشتیبانی کانتینر، نوسازی اپلیکیشن و ابزارهای زیرساختی بیش از حد همگرا هستند. همچنین VMware، پلتفرم مدیریت ابری vRealize Suite، Cloud Foundation و پلتفرم مرکز داده تعریف شده توسط نرم افزار را برای ابرهای خصوصی ارائه می دهد.

مدیریت قیمت گذاری ابر خصوصی

همانطور که ذکر شد، راه اندازی یک ابر خصوصی در محل، معمولا در مقایسه با استفاده از یک ابر عمومی برای محاسبات به عنوان یک ابزار مفید، پر هزینه تر است. این امر در واقع به دلیل هزینه های تعمیر و نگهداری پشتیبان است. با این وجود، یک ابر خصوصی مدیریت شده، می‌تواند به کاهش هزینه‌ها منجر شده و در برخی موارد حتی ارزان‌تر از اجرای استاندارد ابر عمومی باشد.

فروشندگان برای ابرهای خصوصی مدیریت شده، چند مدل قیمت گذاری مختلف را ارائه می دهند. همچنین بسته به سخت افزار و نرم افزار و سطح مدیریت ارائه شده، مدل قیمت گذاری و قیمت توسط فروشنده می تواند متفاوت باشد. همچنین، قیمت‌گذاری بر اساس بسته‌های سخت‌افزار، نرم‌افزار و خدماتی انجام می گیرد که می‌تواند در استقرار ابر خصوصی اعمال شوند. به طور مثال، VMware از طریق یک مدل اشتراک و پشتیبانی سالانه، پلت فرم مجازی سازی vSphere خود را با یک قیمت سالانه برای اشتراک پایه یا قیمت کمی بالاتر برای اشتراک در سطح تولید و هزینه مجوز ثابت، قیمت گذاری می کند.

نکات پایانی

• ابر خصوصی، نوعی رایانش ابری می باشد.
• ابر خصوصی، نوعی زیرساخت ابری است که صرفاً برای یک سازمان، چه به صورت داخلی یا توسط شخص ثالث مدیریت شده و به صورت داخلی یا خارجی میزبانی می‌شود.
• انجام یک پروژه ابر خصوصی برای مجازی سازی محیط کسب و کار نیازمند مشارکت قابل توجهی بوده و سازمان را ملزم به ارزیابی مجدد تصمیمات مربوط به منابع می کند.

این نمونه پاورپوینت به صورت کامل به بررسی مفهوم ابر خصوصی پرداخته و انواع، مزایا و معایب آن را مشخص کرده و با انواع دیگر پلتفرم های رایانش ابری، مقایسه کرده است. این نمونه پاورپوینت به صورت کاملا حرفه ای طراحی شده و با مطالعه و استفاده از آن می توانید یک ارائه بی نقص و جذاب با این موضوع داشته باشید.