دانلود پاورپوینت مقاله تاثیر مولفه ذهن آگاهی و شفقت به خود بر اضطراب و افسردگی

افسردگی و اضطراب، رایج ترین اختلالات پزشکی در جمعیت عمومی هستند، درحالیکه شیوع آنها در طول عمر در مورد اختلال افسردگی اساسی، 20.60%، و شیوع جهانی فعلی اختلالات اضطراب، 7.30% می باشد. این بیماری ها، که تجربه همزمان آنها پیوسته اتّفاق می افتد، غالباً بر از دست رفتن چشمگیر کیفیت زندگی و درجه خاصی از نقص در حوزه های مختلف زندگی، دلالت دارد. در این نمونه پاورپوینت آماده به مطالعه ای بر تاثیر ذهن آگاهی و شفقت به خود بر اضطراب و افسردگی پرداخته شده و نقش میانجیگر تاب آوری نیز مورد ارزیابی قرار گرفته شده است.

این پاورپوینت در 18 اسلاید تهیه شده و در ادامه نیز اسلاید شماره 2 آن قرار داده شده است:

در میان بسیاری از رویکردهای متفاوت که برای درمان کردن علائم اضطراب و افسردگی پیشنهاد شده است، روان درمانی های ” موج سوم ” طی دو دهه گذشته، توجه زیادی را به خود جلب نموده اند. این رویکردها، نشانگر یک نوآوری در چارچوب رفتار شناختی- رفتاری اند، چرا که بهبود دادن علائم را به عنوان تنها هدف خود دنبال نمی کنند بلکه بر موضوعاتی مانند ذهن آگاهی، شفقت، آمیختگی شناختی، پذیرش، و معنویت نیز تاکید دارند. مداخلات مبتنی بر ذهن آگاهی، درمان متمرکز بر شفقت، و درمان پذیرش و تعهّد، نمونه هایی از روان درمانی های ” موج سوم ” است که کارآیی آنها برای درمان کردن بیماری های مختلف، و عمدتاً اختلالات افسردگی و اضطراب، به اثبات رسیده است.

پیکره فزاینده شواهد درباره اثربخشی این مداخلات، تحلیل هایی درباره چگونگی اثرگذاری متغیّرهای “موج سوم” بر سلامت روان افراد را به جریان انداخته است. در این خصوص، دو عامل میانجی محتمل، با علاقه فزاینده، مطالعه شده است: ذهن آگاهی و شفقت به خود.

در ادامه، اسلاید شماره 10 مربوط به این پاورپوینت قرار داده شده است:

ذهن آگاهی، به عنوان ” آگاهی که از طریق توجه کردن آگاهانه، در حال حاضر، و به نحو غیر قضاوت گرانه به وقوع تجربه، پدیدار می گردد”، تعریف شده است. هرچند به عنوان سازه ای که از طریق تمرین قابل آموزش می باشد، تعریف گردیده است، اما ذهن آگاهی همواره به عنوان یک صفت مطالعه شده، و نقش مهم آن در خودتنظیمی هیجانی و آسیب پذیری در برابر افسردگی، مشاهده گردیده است. سایر مطالعات نیز به اثر میانجی معنادار ذهن آگاهی در مورد بهزیستی روانشناختی، و نیز در افسردگی و اضطراب، دست یافته اند. از جانب دیگر، شفقت به خود به عنوان “تاثیرپذیری از و پذیرا بودن رنج خویش، عدم اجتناب یا جدایی از آن، ایجاد تمایل برای کاستن از رنج خویش و شفا بخشیدن به خود با مهربانی” تعریف گردیده است. شفقت به خود، یک متغیّر پیش بین قوی برای افسردگی کاهش یافته و اضطراب صفت، و برای رضایت بیشتر از زندگی است، و مطالعات مختلف به اثر میانجی شفقت به خود، بر اضطراب و افسردگی دست یافته اند.

بدین ترتیب، به نظر می رسد که رابطه بین ذهن آگاهی و شفقت به خود با اضطراب و افسردگی،به خوبی مستند گردیده است. با این حال، برخی از متغیّرهای مکانیسمی مانند تاب آوری، می تواند میانجی این رابطه باشد. تاب آوری، به عنوان فرآیند پویا و انعطاف پذیر انطباق با تغییرات زندگی تعریف گردیده که یک فرد را قادر می سازد تا با فشار روانی مقابله و از آن بهبود یابد، و هنگام مواجه شدن با موقعیت دشوار، به شکوفایی توانمندی هایش دست پیدا کند، و اثر حفاظتی تاب آوری در مورد اختلالات روانی، بطور گسترده ای پذیرفته شده است. مطالعات مختلف، ارتباطات معنادار بین تاب آوری و ذهن آگاهی را مشاهده کرده اند. علاوه بر این، مطالعات زیادی با استفاده از نمونه های بالینی و غیر بالینی انجام شده که نقش میانجی تاب آوری در اثرگذاری ذهن آگاهی بر پیامدهای مختلف مرتبط با بهزیستی ذهنی را تائید می کند. تا جایی که اطلاع داریم، نقش میانجی بالقوّه تاب آوری، تاکنون، در مورد اثر شفقت به خود یا پیامدهای روانشناختی، بررسی نگردیده، اما ارتباطات معنادار بین این دو متغیّر، همراه با ذهن آگاهی و کیفیت زندگی، گزارش شده است.