دانلود ترجمه مقاله مدل های بهینه سازی برای بهره برداری سیستم قدرت با پاسخ به تقاضا

1. زمینه و انگیزه 2. مفاهیم مهم، تعریف ها و نمادها 3. جریان بهینه توان 4. در مدار قرار گرفتن واحد 5. برنامه ریزی گسترش 6. نتیجه گیری

چکیده – با پیاده سازی برنامه های پاسخ به تقاضا و نفوذ فزاینده آن در شبکه قدرت، مشکلات جدید مختلفی برای کار شبکه ایجاد شده است. در نتیجه بهینه سازی کار شبکه قدرت و تخصیص منابع پاسخ به تقاضا در کوتاه مدت، میان مدت و بلندمدت، به یک مسئله اساسی تبدیل شده است. این پیمایش مروری بر روش های بهینه سازی مقالات برای یکپارچه سازی پاسخ به تقاضا در سه مسئله محوری در برنامه ریزی سیستم های قدرت، یعنی جریان بهینه قدرت، در مدار قرارگرفتن واحدها و برنامه ریزی گسترش تولید و انتقال ارائه می کند. همچنین جهت گیری های مهم پژوهشی در آینده را بیان می کنیم. زمینه و انگیزه: بکارگیری فزاینده تولید انرژی تجدیدپذیر، برنامه ریزی سیستم های قدر را به طور قابل توجهی دشوارتر کرده است. در عین حال، ظهور شبکه های هوشمند امکان توسعه و تشویق برنامه های پاسخگویی به تقاضا (DR) را فراهم کرده است که از تقاضای مشتری، از جمله مشتریان خانگی، برای ارائه خدمات جانبی به شبکه برق استفاده می کند. برای مثال، پاسخگویی به تقاضا می تواند به کاهش اثرات نوسانات ناشی از تولید انرژی تجدیدپذیر کمک کند. این تحولات اهمیت رویکردهایی را برای برنامه ریزی سیستم قدرت، هم برای عملکرد سیستم و هم برای توسعه سیستم، که استفاده بهینه از منابع پاسخگویی به تقاضا را یکپارچه می کند، نشان می دهد. تمرکز این بررسی بر یکپارچه سازی پاسخگویی به تقاضا در سه مشکل اصلی در برنامه ریزی سیستم قدرت، یعنی جریان توان بهینه (OPF)، در مدار قرار گرفتن واحد (UC) و برنامه ریزی توسعه تولید و انتقال است. مشخص شد مدل های جریان بهینه توان مسئله تولید و توزیع بهینه انرژی با در نظر گرفتن سیستم انتقال را حل می کنند (ماموه و همکاران، 1999) این مدل های می توانند منابع متنوع انرژی در سمت تولید را در نظر گیرند. همچنین مدل سیستم انتقال با در نظر گرفتن یک مدل جریان بهینه توان جریان متناوب (ACOPF) قابل توضیح بیشتر است، یا با در نظر گرفتن یک مدل جریان بهینه توان جریان مستقیم (DCOPF) ساده سازی می شود. از مدل های در مدار قرار گرفتن واحد برای تعیین برنامه کار بهینه برای واحدهای تولید سیستم استفاده می شود تا در عین بهینه سازی یک هدف مشخص، تقاضا تامین شود. این کار معمولاً کمینه سازی هزینه کل تولید است، اما می تواند کمینه سازی اتلاف توان اکتیو (بینگان و همکاران، 2018) یا اهداف مورد نظر دیگر هم باشد. پیچیدگی مدل های در مدار قرار گرفتن واحد ناشی از این است که آنها الزامات واحدهای تولیدی خاص در مدار قرار گرفته را در نظر می گیرند و هزینه های تحمیل شده در هنگام راه اندازی این واحدها و محدودیت های فیزیکی در هنگام افزایش یا کاهش تولید را نیز گزارش می کنند (تجادا-آرانگو و همکاران، 2019).

With the implementation of demand response programs and its increasing penetration in the power grid, various new challenges to the grid’s operation have emerged. As a consequence, optimizing the operation of the power grid and the allocation of demand response resources, in the short-term, medium-term and long-term, has become a fundamental problem. This survey presents a review of the optimization approaches in the literature for the integration of DR in three central problems in power systems planning, namely optimal power flow, unit commitment, and generation and transmission expansion planning. We also highlight important future research directions. Context and motivation: The growing adoption of renewable energy generation has made the planning of power systems significantly more challenging. At the same time, the advent of smart grids has enabled and incentivized the development of demand response (DR) programs that employ customer demand, including residential customers, to provide ancillary services to the electric power grid. For example, DR can contribute to mitigating the impacts of fluctuating renewable generation. These developments motivate the importance of approaches to power system planning for both system operation and system expansion that integrate the optimal use of DR resources. The focus of this survey is on the integration of DR into three central problems in power systems planning, namely optimal power flow (OPF), unit commitment (UC), and generation and transmission expansion planning. OPF models were conceived to solve the problem of generating and distributing energy optimally considering the transmission system (Momoh et al., 1999). These models can consider different energy sources on the generation side. Furthermore, the transmission system model can be either more detailed by considering an Alternating Current Optimal Power Flow (ACOPF) model or simplified by considering a Direct Current Optimal Power Flow (DCOPF) model. UC models are used to determine an optimal operating plan for the generating units in the system so that the demand is met while optimizing a given objective. This is typically the minimization of the total cost of generation but it can also be the minimization of active power losses (Bingane et al., 2018) or other objective of interest. The complexity of UC models comes from the fact that they consider the implications of committing specific generating units, accounting for the costs incurred when starting up these plants as well as physical constraints when ramping up or down production (Tejada-Arango et al., 2019).

ترجمه این مقاله در 30 صفحه آماده شده و در ادامه نیز صفحه 7 آن به عنوان نمونه قرار داده شده است که با خرید این محصول می توانید، فایل WORD و PDF آن را دریافت نمایید.