دانلود ترجمه مقاله ارزیابی عملکرد مدیریت پسماند جامد شهری توسط آنالیز جریان مواد

1. مقدمه 2. چارچوب کلی، روش ها و ابزارها 2.1. تشریح کلی سیستم مدیریت پسماند 2.2. مواد و روش ها 2.3. تعریف شاخص ها 3. آزمایش: منابع داده و ارزیابی داده ها 3.1. آنالیز پسماند جامد شهری و پسماند باقی مانده 3.2. آنالیز پسماند قابل بازیافت ترکیبی 4. نتایج و بحث و بررسی 4.1. تشریح سناریوهای موردی پایه و جایگزین 4.2. ارزیابی شاخص های سناریوی موردی پایه 4.3. آنالیز جریان مواد و ارزیابی شاخص های سناریوی جایگزین 4.4. Nie به عنوان تابعی از SDR 4.5. ملاحظات اقتصادی مقدماتی 5. نتیجه گیری

مقدمه: اروپا چندین دهه است که از رشد در رفاه و ثروت بر اساس استفاده گسترده از مواد و منابع انرژی زا برخوردار می باشد. به منظور افزایش استفاده کارامد از این مواد نیاز به یک چارچوب سیاسی بوده که نوآوری و راندمان منابع را افزایش داده، فرصت های اقتصادی را ایجاد کرده و امنیت منابع را از طریق طراحی مجدد محصول، مدیریت پایدار منابع زیست محیطی، صرفه جویی در منابع و افزایش استفاده مجدد از منابع، بازیافت و جایگزینی مواد اولیه بهبود بخشد. جهت افزایش رشد استفاده از منابع و بهبود این منابع جدید نیاز به همبستگی و انسجام در سیاسیت هایی بوده که اقتصاد و سبک زندگی ما را شکل می دهد (باین و همکاران، کمیسیون اروپا، 2011). به طور خاص، مقدار و کیفیت منابع ثانویه به دست آمده از یک سیستم مدیریت پسماند شهری باید با طراحی یک استراتژی مدیریت پسماند ی مناسب افزایش یابد. این برنامه ریزی یک فرایند پیچیده بوده که شامل بسیاری از رشته ها، فرایندها و فناوری هایی بوده که یک شبکه زیربنائی از سیستم مدیریت پسماند را تشکیل داده و امکان طراحی سناریوهای مختلف پایدار که تنها با انجام خودِ سیستم مدیریت پسماند در دستورالعمل های قانونی، اجتماعی و زیست محیطی مورد ارزیابی قرار گیرد، و بتواند رفاه عمومی و محیط زیست را حفظ کند (موی و همکاران، 2008) و به طور همزمان، از نظر اقتصادی و زیباشناسی نیز قابل پذیرش باشد (نمرو و همکاران، 2008)، است. معمولا، به منظور تحقق اهداف مدیریت پایدار پسماند، اهداف کلی زیر باید برآورده گردد: به حداقل رساندن مصرف مواد خام و انرژی بدون کاهش مزیت کلی زیست محیطی، بازیافت مواد، البته با توجه به اصول قبلا ذکر شده، بازیافت انرژی، چون در یک رویکرد چرخه عمر، بازیافت انرژی از پسماند امکان کاهش مصرف سوخت های فسیلی و انتشار کلی انرژی از همه ی سیستم های تبدیل انرژی (آزاپاگی و همکاران، 2004، برونر، 2011) و به حداقل رساندن دفن پسماند (کمیسیون اروپا، 2011) فراهم می آید. نیاز به ارزیابی پایداری ابزارهای سیستم مدیریت پسماند به منظور اندازه گیری مجموعه ای منتخب از شاخص های عملکردی می باشد (آرندس و گوفرای، 2010، ریستیک، 2005، تیکسیرا و همکارا، 2014). آنالیز جریان مواد، ارزیابی چرخه عمر و آنالیز خطر ابزارهای مختلفی بوده که می تواند به منظور اندازه گیری عملکرد یک سیستم مدیریت پسماند با ارزیابی مجموعه ای از شاخص ها به عنوان نتیجه ی نهایی مدل سازی دقیق مورد استفاده قرار می گیرد (بیگل و همکاران، 2008، کلری، 2009، گونامانتا و سارتو، 2012، ماستلون و همکاران، 2009، پایرس و همکاران، 2011). اولین گام تعیین ابعاد شاخص های مناسب و اندازه گیری شده می باشد. با توجه به مدیریت پسماند جامد شهری، سوالات اساسی در این رابطه "درصد بالای بخش های پسماند جامد شهری، جمع آوری شده برای بازیافت بالقوه، و شیوه ی به حداکثر رساندن راندمان منابع پایدار چیست؟ (وایلس و برنر، 2013)، با اشاره به ضرورت یک معیار به منظور اندازه گیری پایداری سیستم می باشد.

Introduction: Europe has enjoyed many decades of growth in wealth and wellbeing based on intensive use of material and energetic resources. To promote efficient use of these resources needs a policy framework that rewards innovation and resource efficiency, creates economic opportunities and improved security of supply through product redesign, sustainable management of environmental resources, resource savings and increased reuse, recycling and replacement of primary materials. To decouple growth from resources’ use and unlock these new sources needs coherence and integration in the policies that shape our economy and our lifestyles (Bain et al., 2012; European Commission, 2011). In particular, the secondary resources obtained from a municipal waste management system should be increased in amount and quality by designing a proper waste management strategy. This planning is a complex process involving many disciplines, processes and technologies that compose the infrastructural network of the waste management system and allows to design different scenarios whose sustainability can be evaluated only by carrying out the waste management system itself, within existing legal, social and environmental guidelines that protect the public health and the environment (Moy et al., 2008) and are, at same time, aesthetically and economically acceptable (Nemerow et al., 2009). Generally, to fulfil the objectives of sustainable waste management, the general following objectives must be reached: minimisation of consumption of raw materials and energy without yielding a real overall environmental advantage; recovery of materials, albeit in respect of the principles laid down previously; recovery of energy since, in a life-cycle approach, energy recovery from waste allows decreasing consumption of fossil fuels and overall emissions from all energy conversion systems (Azapagic et al., 2004; Brunner, 2011) and minimisation of landfill use (European Commission, 2011). The evaluation of a waste management system sustainability of methodological tools needs to measure the distance to targets of a selected series of performance indicators (Arendse and Godfrey, 2010; Ristic, 2005; Teixeira et al., 2014). Material flow analysis, life-cycle assessment and risk analysis are different tools that can be used to measure the performance of a waste management system by evaluating a set of indicators as a final result of an accurate modelling (Beigl et al., 2008; Cleary, 2009; Gunamantha and Sarto, 2012; Mastellone et al., 2009; Pires et al., 2011). First question is defining the aspects to be measured and the proper indicators. Regarding the municipal solid waste management, a crucial questions is ‘does a high percentage of municipal solid waste fractions, collected for potential recycling, translate into maximum sustainable resource efficiency?’ (Velis and Brunner, 2013), by pointing out the necessity of a metric to measure the sustainability of the system.

بخشی از ترجمه مقاله (صفحه 15 فایل ورد ترجمه)