دانلود ترجمه مقاله بیش اعتمادی مدیریتی، تامین مالی داخلی و کارآیی سرمایه ‌گذاری

1. مقدمه 2. مرور مقالات 3. توسعه فرضیات 3.1. بیش اعتمادی مدیریتی و تامین مالی داخلی 3.2. تامین مالی داخلی و کارایی سرمایه گذاری 3.3. بیش اعتمادی مدیریتی، تامین مالی داخلی و کارایی سرمایه گذاری 4. طرح پژوهش 4.1. انتخاب نمونه و منابع داده 4.2. تعاریف متغیر 4.2.1. بیش اعتمادی مدیریتی 4.2.2. کارآیی سرمایه گذاری 4.3. مدل های تجربی 5. تحلیل تجربی و نتایج 5.1. آمار توصیفی 5.2. تجزیه و تحلیل رگرسیون 5.3. شرکت های دولتی و شرکت های غیر دولتی 6. نتیجه گیری و توصیه ها

مقدمه: سرمایه‌ گذاری نقش مهمی در تضمین توسعه پایدار شرکتها در رقابت بازار و ایجاد ارزش جدید برای سهامداران دارد. سیاستهای سرمایه ‌گذاری شرکتی توسط طیف وسیعی از عوامل، از جمله اقتصاد کلی، سیاستهای پولی کلان، بازارهای سرمایه، و عملیات شرکت تعیین می‌ شوند (ریچاردسون، 2006). عوامل مدیریتی، از جمله نامعقول بودن مدیران، به خصوص در بازارهای مالی ناکارآمد و در شرکتهایی با حاکمیت شرکتی ضعیف اهمیت دارد (مالمندیر و همکاران، 2011). رول (1986) پیشنهاد نمود که بیش اعتمادی یک رفتار نامعقول معمول است و مدیران شرکت تمایل دارند آن را هنگام تصمیم گیری تجاری نشان دهند. مطالعات قبلی نشان داده اند که مدیران بیش اعتماد تصمیمات سرمایه ‌گذاری می ‌گیرند که منجر به مسائل سرمایه گذاری بیش از حد یا سرمایه‌ گذاری کم تر از حد می شوند (هیتون، 2002؛ بیتس، 2005؛ شین و همکاران، 2007). با این حال، این مطالعات بر تاثیر بیش اعتمادی مدیریتی بر ساختار سرمایه شرکتی، تامین مالی خارجی (تامین مالی با فروش سهام جدید و تامین مالی بدهی)، سررسید بدهی و سایر مسائل مالی شرکت تمرکز داشتند (شفرین، 2001؛ باروس و سیلویرا، 2007؛ یو و همکاران، 2006؛ لی و همکاران، 2009). بیش اعتمادی مدیریتی هیچگاه در رابطه با منابع داخلی تامین مالی به طور ژرف مورد مطالعه قرار نگرفته است. بر اساس نظریه سلسله مراتب (مایرز، 1984)، شرکتها منابع مالی خود را بر مبنای هزینه‌ های خود اولویت ‌بندی می ‌کنند، بنابراین تامین مالی داخلی و سپس بدهی را ترجیح می ‌دهند و به عنوان آخرین راه چاره فروش سهام جدید را افزایش می دهند. مدیران بیش اعتمادی که بر این باورند که ارزش شرکت آن‌ها کمتر از حد پایین است، تامین مالی خارجی را به عنوان گران قیمت، به خصوص تامین مالی با فروش سهام می نگرند. در نتیجه، آنها اولویت سلسله مراتبی برای تامین مالی داخلی را بیش از بدهی ها و بدهی را بیش از فروش سهام نشان می دهند (مالمندیر و همکاران، 2011). از چشم انداز امور مالی رفتاری، مدیران شرکتی تمایل دارند که منابع مالی داخلی را نسبت به منابع دیگر انتخاب کنند زیرا آن‌ها کنترل بیشتری بر بودجه داخلی دارند.

Introduction: Investment plays a critical role in ensuring companies’ sustainable development in market competition and creating new value for shareholders. Corporate investment policies are determined by a wide range of factors, including the overall economy, macro monetary policies, capital markets, and firm operations (Richardson, 2006). Managerial factors, such the irrationality of managers, also matters, especially in inefficient financial markets and in firms with poor corporate governance (Malmendier et al., 2011). Roll (1986) proposed that overconfidence is a typical irrational behavior and that corporate managers tend to exhibit it when they make business decisions. Previous studies have shown that overconfident managers make investment decisions that result in overinvestment or under-investment problems (Heaton, 2002; Bates, 2005; Xin et al., 2007). However, these studies focused on the impact of managerial overconfidence on corporate capital structure, external financing (new equity financing and debt financing), debt maturity, and other corporate finance issues (Shefrin, 2001; Barros and Silveira, 2007 Yu et al., 2006; Li et al., 2009). Managerial overconfidence has never been studied in-depth in relation to internal sources of financing. According to pecking order theory (Myers, 1984), companies prioritize their sources of financing on the basis of their costs, so they prefer internal financing, and then debt, and as a last resort raising new equity. Overconfident managers who believe that their company is undervalued view external financing as overpriced, especially equity financing. As a result, they display pecking-order preferences for internal financing over debt and for debt over equity (Malmendier et al., 2011). From the perspective of behavioral finance, corporate managers tend to choose internal financing over other sources because they have more control over internal funds.

بخشی از ترجمه مقاله (صفحه 11 فایل ورد ترجمه)