دانلود ترجمه مقاله کاربرد LRFD جهت ارزیابی تضعیف سازه های موجود

1. مقدمه 2. تضعیف سازه ای 3. مدلهای بار احتمالاتی 4. برای المان تضعیف شونده 5. تخمین ضریب کاهش مقاومت 6. مثال عددی 7. نتیجه گیری

چکیده – تضعیف زیرساخت ها یک مسئله گسترده در بسیاری از کشورها می باشد. برای ارزیابی چنین سازه هایی برای سرویس دهی مداوم در آینده، ابزارهای ساده و عملی نیاز است برای ارزیابی قابلیت اطمینان وابسته به زمان و عملکرد سازه ها ایجاد شود. این مقاله، مفهوم یک ضریب کاهش مقاومت بخاطر تضعیف یک المان برای تقریب یک مسئله قابلیت اطمیان وابسته به زمان به صورت یک مسئله مستقل از زمان، را توصیف می کند. با داشتن عامل یا ضریب مقاومت متغیر با زمان را می توان برای ارزیابی، با بکار بردن تعیین نمود. یک روش تقریب برای تعیین این ضریب پیشنهاد شده است و یک مثال عددی نشان می دهد که سطح قابلیت اطمینان هدف را می توان از طریق استفاده واقعاً دقیق یک ضریب کاهش تقریبی، حاصل نمود. همچنین نشان داده شد که روش تقریب را می توان برای تخمین یک ضریب کاهش مقاومت شامل مواردی که قدرت یک المان تا حدی بوسیله بازرسی و تعمیر بازیابی می شود، و به همین طریق، برای ارزیابی اثر بازرسی و تعمیر بر قابلیت اطمینان المان ها، بکار گرفت. مقدمه: استفاده مداوم از سازه های موجود از اهمیت بسیاری برخوردار است، زیرا محیط ساخته شده یک دارایی سیاسی و اقتصادی بزرگ است. همچنین اهمیت حفاظت از محیط زیست زمین بخوبی تشخیص داده شده است. نگرانی عمده در ارزیابی سازه ها برای سرویس دهی مداوم ، مطمئن شدن از این است که ظرفیت آنها برای مقاومت در برابر رویدادهای شدید بخاطر سن زدگی سازه ای در طی سابقه سرویس دهی قبلی خود، تنزل پیدا نکرده است. مسئله امنیت در مهندسی سازه، با روش های احتمالاتی، معقول تر مورد ملاحظه قرار می گیرد. این روش ها ابزارهای پایه برای ارزیابی کمیتی ایمنی سازه ای فراهم می کنند. عدم قطعیت در بارها، خواص مصالح، و شیوه ساختمان سازی، که در گذشته و بطور سنتی با عوامل ایمنی تجربی بررسی می شدند، صریحاً و مطمئن تر در یک ارزیابی ایمنی احتمالاتی، می توانند در نظر گرفته شوند. چنین روش هایی برای ایجاد اولین نسل آیین نامه های طراحی حالت محدود (یا وضعیت حدی) استفاده شده اند، در این روش، تیک های (بررسی) ایمنی با یک احتمال یا قابلیت اطمینان حالت محدود مشخص، ارتباط داده می شوند. با این وجود، در توسعه آیین نامه های نسل اول، تاکید بر ساختمان سازی جدید بوده است و این پیشفرض وجود نداشته است که مقاومت سازه ای کاهش می یابد و بازرسی و تعمیر دوره ای باید برای بازیابی این مقاومت انجام شود.

The deterioration of infrastructures is a widespread problem in many countries. In order to assess such structures for continued future service, simple and practical tools need to be developed for evaluating the time-dependent reliability and performance of the structures. This paper describes the concept of a resistance reduction factor due to degradation of a component to approximate a time-dependent reliability problem as a time-independent one. With the factor the time-varying resistance can be equivalently replaced with a time-invariant resistance, and load and resistance factors can be determined for the assessment applying simple AFOSM. An approximation method to determine the factor is proposed, and a numerical example shows that the target reliability level can be achieved fairly accurately using an approximate reduction factor. It is also demonstrated that the approximation method can be applied to estimate a resistance reduction factor including the cases when the strength of a component is restored to some extent by means of inspection and repair, and, accordingly, to evaluate the effect of inspection and repair on the reliability of the component. Introduction: The continued use of existing structures is of great importance because the built environment is a huge economic and political asset [1]. Also the importance of preserving the earth environment is well recognized. A major concern in evaluating structures for continued service is in ensuring that their capacity to withstand extreme events has not deteriorated from structural aging during their previous service history. The safety problem in structural engineering can be treated more rationally with probabilistic methods. These methods provide basic tools for evaluating structural safety quantitatively [2]. Uncertainties in loads, material properties, and construction practice, which have been traditionally dealt with by empirical safety factors, can be taken into account explicitly and consistently in a probabilistic safety assessment. Such methods have been used to develop the first-generation of limit state design codes, in which the safety checks are associated with a specified limit state probability or reliability [3]. However, in the development of the first-generation codes the focus has been put on new construction and there is no presumption that structural resistance decreases and periodic inspection and repair would be carried out to restore the resistance.