دانلود ترجمه مقاله مبانی بتن سبک

1. مقدمه 2. توصیف مصالح ریزدانه و بتن سبک 3. عوامل تشکیل دهنده، طرح اختلاط و تولید بتن سبک 4. ریزساختار بتن سبک و پیامدهای حاصل 5. حوزه های کاربرد بتن سبک و بتن مادون سبک بسته به استحکام، تراکم، و رسانایی گرمایی 6. نتیجه گیری

چکیده – بتن سبک سابقه ای بیش از دو هزار سال دارد و توسعه فنی آن هنوز در حال پیشرفت است. این بررسی با بازنگری برای ایده گرفتن از گستره وسیع کاربردهای بتن سبک در طول قرن پیش آغاز می شود. اگرچه بتن سبک بخوبی شناخته شده است و قابلیت فنی خود در کاربردهای مختلف در دهه های گذشته ثابت شده است، اما هنوز هم در عمل تردیدها و ابهام هایی وجود دارد. به همین دلیل، ویژگی های مصالح ریزدانه سبک و انواع مختلف بتن سبک با تمرکز ویژه بر استانداردهای کنونی با جزئیات مورد بحث قرار می گیرد. این مطالعه بر پایه سابقه 25 ساله تجربه عملی و نظری در این حوزه است. یکی از چالش های اصلی در طراحی بتن سبک، تطابق دادن بیشتر قواعد طراحی، تولید و اجراست، چراکه اینها اغلب نسبت به بتن معمولی انحراف (اختلاف) دارند. بنابراین جتبه هایی بررسی می شود که اغلب موجب سوء درک ها می شود، مانند اصطلاحات یا ارزش اطلاعاتی آزمون های مشخص. مشکلات پرتکرار در خصوص طراحی ترکیب و تولید بتن سبک مورد توجه قرار می گیرد و پیامدهای ناخواسته توضیح داده می شود. یک دید انتقادی در مورد برخی اطلاعات به دست آمده از استانداردهای بتن اروپایی در مورد ویژگی های مکانیکی بتن ساختاری سبک اعمال می شود. در آخرین مرحله توسعه بتن های خیلی سبک ارائه می شود. بتن مادون سبک به عنوان روشی نوآورانه برای گسترش بیشتر کاربردهای بتن سبک با تامین دانش و تجربیات از سوابق موردی معرفی می شود. مقدمه: بتن های سبک دستاورد جدید فناوری بتن نیستند. آنها از زمان های باستان شناخته شده بودند و اساساً سلف بتن امروزی هستند. اولین مرجع های اروپایی بتن سبک دو هزارسال در دوره ابتدای امپراطوری روم ساخته شد. معبد Pantheon در رم ایتالیا 128 سال پس از میلاد ساخته شد و می توان آن را یکی از شناخته شده ترین نمونه ها دانست. این بنا مهندسان رشته های مختلف را در طول صدها سال شگفت زده کرده و به شکل گیرایی کاربرد سیستماتیک مصالح ریزدانه طبیعی سبک مختلف را در این شاهکار سیمانی نشان داده است [1]. پس از فروپاشی امپراطوری روم، کاربرد بتن سبک بخاطر دسترسی محدود و قابلیت تغییر زیردانه های آتشفشانی و طبیعی، کم شد. توسعه و تولید مصالح ریزدانه سبک تولید شده به صورت صنعتی در قرن های 19 و 20 نقطه عطف تاریحی برای فناوری مواد بود [2،3].

Lightweight concrete has a history of more than two-thousand years and its technical development is still proceeding. This review starts with a retrospective that gives an idea of the wide range of applications covered by lightweight concrete during the last century. Although lightweight concrete is well known and has proven its technical potential in a wide range of applications over the past decades, there are still hesitations and uncertainties in practice. For that reason, lightweight aggregate properties and the various types of lightweight concrete are discussed in detail with a special focus on current standards. The review is based on a background of 25 years of practical and theoretical experience in this field. One of the main challenges in designing lightweight concrete is to adapt most of design, production and execution rules since they often deviate from normal weight concrete. Therefore, aspects are highlighted that often are the cause of misunderstandings, such as nomenclature or the informational value of certain tests. Frequently occurring problems regarding the mix design and production of lightweight concrete are addressed and the unintended consequences are described. A critical view is provided on some information given in existing European concrete standards regarding the mechanical properties of structural lightweight concrete. Finally, the latest stage of development of very light lightweight concretes is presented. Infra-lightweight concrete is introduced as an innovative approach for further extending the range of applications of lightweight concrete by providing background knowledge and experiences from case records. Introduction: Lightweight concretes are not a modern achievement of concrete technology. They have been known since ancient times and are basically the predecessors of today’s concrete. The first European references of lightweight concrete were built two thousand years ago during the early Roman Empire. The Pantheon in Rome, Italy, was built ca. 128 A.D. and can be cited as one of the best-known examples. It has amazed engineers from various disciplines over hundreds of years and has impressively demonstrated the systematic use of various natural lightweight aggregates in opus caementitium [1]. After the collapse of the Roman Empire, the use of lightweight concrete was limited due to the low availability and variability of natural, volcanic aggregates. The development and production of industrially produced lightweight aggregate in the 19th and 20th centuries marked a historic turning point for material technology [2,3].

ترجمه این مقاله در 30 صفحه آماده شده و در ادامه نیز صفحه 21 آن به عنوان نمونه قرار داده شده است که با خرید این محصول می توانید، فایل WORD و PDF آن را دریافت نمایید.