دانلود ترجمه مقاله مبدل های واسط و تأثیر آنها در تنظیم اصلی

1. مقدمه 2. مفهوم مبدل واسط 3. مرور توپولوژیک مبدل های واسط 4. تأثیر گذاری مبدل های واسط در فرآیند تنظیم اصلی 5. روند های آینده در مبدل های واسط 6. نتیجه گیری

چکیده – سیستم های کلاسیک انرژی که به طور معمول با توپولوژی بالا-پایین ساخته می شوند، به طور تدریجی در حال تبدیل شدن به سیستم های غیر متمرکز متشکل از خوشه های زیر شبکه های هوشمند جهت غلبه بر افزایش نفوذ تولید انرژی پراکنده، سیستم های ذخیره انرژی و بارهای قابل کنترل هستند. این خوشه ها موجب افزایش قابلیت اطمینان کلی، بهینه سازی استفاده از منابع و کاهش سرمایه گذاری در سیستم های پشتیبانی می شوند. با این حال، پیوند زدن زیرشبکه ها به وسیله دستگاه های پسیو (خطوط مانور یا ترانسفورماتور های انرژی) دارای مشکلاتی از نقطه نظر پیمانه ای بودن و کنترل پذیری است. همچنین آنها موجب محدود شدن قابلیت اتصال زیر شبکه ها می شود به طوری که انتظار می رود سیستم هایی با ماهیت ولتاژ متفاوت (ac و dc) در شبکه آینده وجود دارند. در این خصوص، مبدل های واسط (IC) به عنوان یک رویکرد عمومی جهت اتصال داخلی این زیرشبکه ها صرف نظر از ویژگی های آنها، مطرح شده اند. این مبدل های انرژی نه تنها موجب کنترل جریان انرژی شده، بلکه کیفیت انرژی شبکه ها را از طریق سرویس های جانبی مختلف، بهبود می بخشند. بنابراین انتظار می رود که IC ها به عنوان روتر های انرژی در آینده مطرح شده و موجب اتصال و مدیریت برهم کنش شبکه ها به طور هوشمند شود. در مراجع، چندین ساختار و تکنیک کنترلی برای این نوع از مبدل ها جهت انتقال انرژی میان شبکه ها و پشتیبانی تحت بروز احتمالات مختلف، پیشنهاد شده اند. با این حال، هیچ گونه دسته بندی از نقطه نظر مشارکت IC ها در تنظیم اصلی سیستم انرژی وجود ندارد. هدف این مقاله 1) شناسایی ویژگی های اصلی IC ها در مقایسه با اتصالات داخلی متداول بر اساس دستگاه های پسیو 2) مروری بر ساختار های معمول IC با توجه به ماهیت شبکه های متصل شده (ac-ac,ac-dc یا dc-dc) و (3) تحلیل و مقایسه رویکرد های کنترلی مختلف برای تنظیم اصلی به وسیله IC ها و پیشنهاد یک دسته بندی کلی بر اساس این تحلیل صرف نظر از تعداد مراحل تبدیل انرژی IC و ماهیت و ویژگی های شبکه های متصل شده است.

Classical power systems, which are typically structured in top-down topologies, are gradually evolving towards more decentralized systems comprised by clusters of smart subgrids to cope with the increasing penetration of distributed generation, energy storage systems and controllable loads. These clusters will increase the overall reliability, optimize resource usage and reduce investments in back-up systems. However, tying subgrids via passive devices (tie lines or power transformers) poses certain problems from the point of view of modularity and controllability. They also limit the connection capability of subgrids, as it is expected that systems with different voltage natures (ac and dc) will coexist in the future network. In this context, interlinking converters (IC) have emerged as a universal approach for the interconnection of such subgrids regardless of their characteristics. These power converters not only provide power flow control, but they also improve the power quality of networks through different ancillary services. Therefore, ICs are expected to be the energy routers of the future, smartly connecting and managing the interaction among grids. In the literature several topologies and control techniques have been proposed for this type of converters to transfer power between grids and provide support under contingencies. However, there are no classifications from the point of view of the participation of ICs in the primary regulation of the power system. The aim of this paper is to 1) identify the main characteristics of ICs compared to conventional interconnections based on passive devices, 2) review the most usual IC topologies depending on the nature of the grids they are interconnecting (ac-ac, ac-dc or dc-dc) and 3) analyse and compare the different control approaches for the primary regulation via ICs and propose a general classification based on this analysis regardless of the number of conversion power stages of the IC and the nature and characteristics of tied grids.

بخشی از ترجمه مقاله (صفحه 18 فایل ورد ترجمه)