دانلود ترجمه مقاله تصویر برداری در رادیوتراپی انکولوژی

1. مقدمه 2. فرایند پرتودرمانی 2.1. تصمیم به درمان 2.2. مدل بیمار تحت پرتودرمانی 2.3. تشریح هدف 2.4. ارزیابی حرکت 2.5. تعیین دوزهای برنامه ریزی شده 2.6. IGRT 2.7. نظارت بر واکنش 3. اثربخشی و مزایای تصویر برداری در پرتودرمانی جهت تشخیص سرطان پروستات 3.1. مثال اول: پرتودرمانی با پرتو خارجی 3.2. مثال 2: رادیوتراپی درونی (براک تراپی یا نزدیک درمانی) 4. فرصت هایی در زمینه ی تصویر برداری: نمونه ای از برنامه ریزی در رابطه با دوز 5. آینده: ادغام پیشرفته ی علم تصویر برداری با رادیوتراپی انکولوژی

مقدمه: مدت زمانی کوتاه بعد از کشف اشعه ی ایکس در سال 1859، مزایای درمانی بالقوه ی اشعه ایکس و سمیت احتمالی آن تشخیص داده شد. بیش از یک قرن بعد، ما همچنین به بررسی نحوه ی متعادل ساختن شدت درمان سرطان در جهت افزایش شانس درمان با پتانسیل سمیت بافت طبیعی پرداختیم. تصویر برداری درک ما را از پیچیدگی بیولوژی سرطان، تشخیص سرطان، شناسایی مراحل بیماری و پیش آگاهی از آن بهبود بخشید و یکی از اجزاء ضروری شیوه ی رادیوتراپی انکولوژی امروزی می باشد. پیشرفت در زمینه ی رادیوتراپی انکولوژی به موازات با پیشرفت در تصویر برداری رخ داد. یکی از پیشرفت ها در زمینه ی رادیوتراپی انکولوژی مربوط به انرژی اشعه ی ایکس از ارتوولتاژ، با دوزهای پوستی تا مگاولتاژ (MV) بوده که مرتبط با تسکین پوست، تسهیل درمان تومورهای مرکزی می باشد. ادغام تصویر برداری توموگرافی محاسبه ای (توموگرافی کامپیوتری) در فراند تابش مزایایی مانند تابش با انرژی بالا را دارا می باشد. تصویر برداری توموگرافی محاسبه ای دانش بهتری در رابطه با حجم تومور هدف و موقعیت اندام های طبیعی حیاتی در اختیار ما قرار می دهد و به عنوان یک پلت فرم به خدمت گرفته شده که محاسبات دوز سه بُعدی را می تواند انجام دهد، به طوری که توزیع دوز در سراسر کل حجم تحت تابش ممکن است نشان داده شود. تنها با این فرایند مبتنی بر تصویر می توان روزنه ی میدان تابش را به منظور نشان دادن حجم اندام هدف بیماران را مشخص کرد (به عنوان مثال پرتودرمانی کونفورمال (CRT)). شکل 1 نمونه ای از یک برنامه ی CRT برای بیماران با متاستاز کبد را نشان می دهد که در آن دوز بالا حجم های هدف را نشان می دهد. اشکال سه بُعدی نشان دهنده ی حجم هدف بوده و بافت های نرمال یک پیش نیاز برای برنامه ریزی پیچیده تر بوده که در آن تابش دوز مورد نظر تعیین شده و با بهینه سازی خودکار به کمک کامپیوتر به منظور تعیین شدت پرتو مرتبط با توزیع دوز بهینه مورد استفاده قرار می گیرد (به عنوان مثال پرتو درمانی با شدت متعادل (IMRT)) (شکل 2). مثالی از نحوه ی پیشرفت در برنامه ریزی شامل نتایج پیشرفته ی بیماران در سرطان سر و گردن می باشد که کاهش دوز ارسالی به غده های بزاقی منجر به حفظ عملکرد بزاق و کیفیت بهتر زندگی در این بیماران شده است. علاوه بر تصویر برداری آناتومیک و ساختاری، تصویر برداری دیگری به غیر از نوع آناتومیک نیز به درمان سرطان کمک می کند. توانایی اندازه گیری فضایی فرایندهای بیولوژیکی، متابولیکی و فیزیولوژیکی فرصت های جالبی را برای پرتودرمانی فراهم آورده است، یک شیوه ی درمانی که اساسا به بهترین شکل عمل می کند، همگرایی بیولوژی و فیزیکی می باشد. چنین عملکرد تصویر برداری پیشرفته ای ممکن است قادر به ارسال تابش در تومور به شیوه ای پاسخگو به زمان و فضا برای افراد مختلف می باشد. به طور مشابه، تصویر برداری عملکردی می تواند ما را از عملکرد بافت طبیعی بدن آگاه سازد، به طوری که این نوع تصویر برداری می تواند در توسعه ی برنامه ی پرتودرمانی به منظور حفظ بهتر اکثر بخش های عملکردی بافت های طبیعی بدن در نظر گرفته شود.

INTRODUCTION: Shortly after the discovery of the x-ray in 1895, the potential therapeutic benefits of the x-ray and possible toxicities were realized. More than a century later, we continue to struggle with how to balance the intensity of cancer treatment toward increasing the chance of cure with the potential for normal tissue toxicity. Imaging has improved our understanding of the complexities of cancer biology, cancer diagnosis, staging, and prognosis, and it is an essential component of present-day radiation oncology practice. Progress in radiation oncology has occurred in parallel to advances in imaging. One advance in radiation oncology relates to x-ray energy: from orthovoltage, with high skin doses, to megavoltage (MV), associated with skin sparing, facilitating treatment of central tumors. The integration of computed tomography (CT) imaging in the radiation process allowed the benefits of high-energy radiation to be exploited. CT imaging allows better knowledge of the target volume and critical normal organ position, and it serves as a platform upon which three-dimensional (3D) dose calculations can be made, such that the dose distribution throughout the entire irradiated volume may be displayed. Only with this image-based process could radiation field apertures be customized to conform to an individual patient’s target volumes (i.e., conformal radiation therapy [CRT]). Figure 1 shows an example of a CRT plan for a patient with liver metastases, in which the high doses tightly conform to the target volumes. 3D displays of target volumes and normal tissues are a prerequisite to more complex planning, for which the desired dose distribution is defined and computer-aided automated optimization is used to determine the beam fluence intensities associated with optimal dose distributions (i.e., intensity-modulated radiation therapy [IMRT]) (Fig. 2). An example of how advances in planning have improved patient outcomes is in head and neck cancer, for which sparing of the dose to the salivary glands has led to preserved salivary function and better quality of life in these patients [1]. In addition to anatomical and structural imaging, imaging more than anatomy is becoming established in cancer care. The ability to spatially measure biological, metabolic, or physiological processes provides exciting opportunities for radiation therapy (RT), a therapeutic modality that fundamentally performs best at the convergence of biology and physics. Such advanced imaging performance may enable radiation delivery to account for an individual’s variability in tumor biology in a spatial- and time-responsive manner. Similarly, functional imaging can inform on normal tissue function, so that it can be considered in RT plan development, to better preserve the most functional portions of normal tissues.

بخشی از ترجمه مقاله (صفحه 8 فایل ورد ترجمه)