دانلود ترجمه مقاله اولویت ژنتیکی روزانه، زمان بندی خواب و خطر بروز اختلال افسردگی ماژور

1. مقدمه 2. روش ها 3. نتایج 4. بحث و بررسی 5. نتیجه گیری

اهمیت: صبح گرایی مرتبط با کاهش خطر بروز اختلال افسردگی ماژور (MDD) است، با این حال، علت این ارتباط هنوز مشخص نیست. هدف: به منظور بررسی ارتباط صبح گرایی ژنتیکی با خطر افسردگی با استفاده از تصادفی سازی مندلی. طرح، تنظیم و شرکت کنندگان: در این مطالعه تصادفی سازی مندلی دو نمونه ای از روابط ژنتیکی در سطح خلاصه با اولویت روزانه و اختلال افسردگی ماژول استفاده شد. تا بالای 340 جایگاه ژنتیکی مرتبط با ترجیح روزانه در متا آنالیز بانک زیستی انگلیس و گروه 23andMe به عنوان نمونه های ژنتیکی برای اولویت روزانه در نظر گرفته شد. اندازه اثر این واریانت ها با استفاده از نقطه میانی خواب مقیاس بندی شد. روابط ژنتیکی با MDD از متاآنالیز داده های مطالعات روابط گسترده ژنومی انجمن ژنومیک روانپزشکی و بانک زیستی انگلیس به دست آمد. روش توزین واریانس معکوس به منظور برآورد ارتباط صبح گرایی روزانه، مربوط به یک نقطه میانی خواب یک ساعته با خطر MDD استفاده شد. مواجهه: صبح گرایی روزانه تا یک ساعت زودتر با اندازه گیری عینی نقطه میانی خواب مقیاس بندی شد. پیامدها و معیارهای اصلی: خطر MDD شامل علل تشخص داده شده به صورت بالینی و خود گزارش شده در متاآنالیز مطالعات ارتباط گسترده ژنوم مشخص شد. نتایج: مجموع 697828 نفر (همه اجداد اروپایی) در بانک زیستی انگلیس و گروه های 23andMe قرار داشتند. نقطه میانی خواب 85502 نفر در بانک زیستی انگلیس اندازه گیری شد. 170756 نفر دیگر با اختلال افسردگی ماژور و 329443 شرکت کننده شاهد (همه اجداد اروپایی) در انجمن ژنومیک روانشناختی و داده های بانک زیستی انگلیس بودند. صبح گرایی ژنتیکی روزانه مرتبط با 23 درصد خطر پایین تر بروز افسردگی بود (نسبت شانس در هر نقطه میانی خواب یک ساعت زودتر: 0.77). این ارتباط هنگام محدود کردن آنالیز به افراد مبتلا به اختلال افسردگی حاد که به طور دقیق توسط انجمن ژنومیک روانشناختی تعریف شده بودند، مشابه بود، اما هنگام تعریف توسط کدهای صورتحساب بیمارستان در بانک زیستی انگلیس به لحاظ آماری معنی دار نبود. آنالیز حساسیت با بررسی سوگیری بالقوه احتمالی ناشی از پلیوتروپی یا علیت معکوس به یافته های مشابهی دست یافت. نتیجه گیری و اهمیت: نتایج این مطالعه تصادفی سازی مندلی ار وجود ارتباط حفاظتی صبح گرایی روزانه با خطر اختلال افسردگی ماژور حمایت کرد و برآوردهایی به منظور اندازه گیری عینی زمان بندی خواب ارائه داد. ممکن است نیاز به بررسی بیشتر در قالب آزمایشات بالینی تصادفی باشد.

IMPORTANCE Morning diurnal preference is associated with reduced risk of major depressive disorder (MDD); however, causality in this association is uncertain. OBJECTIVE To examine the association of genetically proxied morning diurnal preference with depression risk using mendelian randomization. DESIGN, SETTING, AND PARTICIPANTS This 2-sample mendelian randomization study used summary-level genetic associations with diurnal preference and MDD. Up to 340 genetic loci associated with diurnal preference in ameta-analysis of the UK Biobank and 23andMe cohorts were considered as genetic proxies for diurnal preference. The effect size of these variants was scaled using genetic associations with accelerometer-based measurement of sleep midpoint. Genetic associations with MDD were obtained from ameta-analysis of genome-wide association studies data from the Psychiatric Genomics Consortium and UK Biobank. The inverse-variance weighted method was used to estimate the association of genetically proxied morning diurnal preference, corresponding to a 1-hour earlier sleep midpoint, with MDD risk. EXPOSURES Morning diurnal preference scaled to a 1-hour earlier, objectively measured sleep midpoint. MAIN OUTCOMES AND MEASURES Risk of MDD, including self-reported and clinically diagnosed cases, as ascertained in meta-analyses of genome-wide association studies. RESULTS A total of 697 828 individuals (all of European ancestry) were in the UK Biobank and 23andMe cohorts; 85 502 in the UK Biobank had measurements of the sleep midpoint. A further 170 756 individuals with MDD and 329 443 control participants (all of European ancestry) were in the Psychiatric Genomics Consortium and UK Biobank data. Genetically proxied earlier diurnal preference was associated with a 23%lower risk of depression (odds ratio [OR] per 1-hour earlier sleep midpoint, 0.77 [95%CI, 0.63-0.94]; P = .01). This association was similar when restricting analysis to individuals with MDD as stringently defined by the Psychiatric Genomics Consortium (OR, 0.73 [95%CI, 0.54-1.00]; P = .05) but not statistically significant when defined by hospital-based billing codes in the UK Biobank (OR, 0.64 [95%CI, 0.39-1.06]; P = .08). Sensitivity analyses examining potential bias due to pleiotropy or reverse causality showed similar findings (eg, intercept [SE], 0.00 [0.001]; P = .66 by Egger intercept test). CONCLUSIONS AND RELEVANCE The results of this mendelian randomization study support a protective association of earlier diurnal preference with risk of MDD and provide estimates contextualized to an objective sleep timing measure. Further investigation in the form of randomized clinical trials may be warranted.

ترجمه این مقاله در 15 صفحه آماده شده و در ادامه نیز صفحه 11 آن به عنوان نمونه قرار داده شده است که با خرید این محصول می توانید، فایل WORD و PDF آن را دریافت نمایید.