دانلود ترجمه مقاله تحقیقات مبتنی بر تئوری بازی در مدیریت زنجیره تامین سبز

1. مقدمه 2. روش تحقیق 3. طبقه بندی مقالات 4. بحث و بررسی 5. نتیجه گیری

چکیده – مقالات گسترده ای در دو دهه گذشته با موضوع مدیریت زنجیره تامین سبز (GSCM) توسعه یافته است. با تمرکز بر هماهنگی تصمیم گیری و فعالیت شرکای زنجیره تأمین ، نظریه بازی به عنوان ابزار روش شناختی اساسی برای تجزیه و تحلیل GSCM پدید آمد. این مقاله پژوهش‌های انجام ‌شده در زمینه تحلیل زنجیره تامین سبز (GSC) را مرور می کند. ابتدا به بررسی اجمالی این مقاله پرداخته و مقالات را بر اساس مشکلات مورد بررسی طبقه بندی می کنیم. سپس ، بررسی مختصری را انجام داده و سهم مقالات را مورد تاکید قرار می دهیم. همچنین در مورد یافته های خود بحث کرده و در آن به دستاوردها و محدودیتهای مختلف مقالات موجود و فرصتها برای تحقیقات آینده اشاره می کنیم. مقدمه: یک زنجیره تأمین می تواند به عنوان مجموعه ای از اشخاص که مستقیماً در جریان بالادست و پایین دست محصولات ، خدمات ، امور مالی و / یا اطلاعاتی از منبع به مشتری قرار دارند تعریف شود (منتزر و همکاران 2000). مدیریت مؤثر زنجیره تأمین نیازمند شرکای مختلف است تا اهداف مشترک را اتخاذ کرده و فعالیتهای خود را براساس آن هماهنگ کنند تا به این اهداف مشترک دست یافته و مزایای مربوطه را به اشتراک بگذارند (فاوکت و همکاران 2008). بنابراین ، تئوری بازی به ابزاری اساسی برای بهبود تصمیم گیری و بهینه سازی عملکرد کلی زنجیره تبدیل شده است. مقالات قابل توجهی در مورد کاربردهای رویکردهای نظری بازی در مدیریت زنجیره تأمین در چند دهه گذشته جمع آوری شده و بررسیهای جامع در خصوص این مقالات منتشر شده است. چاکون و ننتسین (2004) مفاهیم و تکنیکهای مربوط به تئوری بازی که در آنالیز زنجیره تأمین استفاده می شود را مورد تاکید قرار دادند. لنگ و پارلار (2005) دامنه وسیعی را پوشش داده و استفاده از تجزیه و تحلیل تئوری بازی را در زمینه های مختلف مرتبط با مدیریت زنجیره تأمین بررسی کردند که عبارتند از: مدیریت موجودی ، رقابت تولید و قیمت گذاری ، تصمیم گیری در مورد ظرفیت ، کیفیت خدمات ، تبلیغات و معرفی محصول جدید. جای تعجب نیست که موضوع نوظهور مدیریت زنجیره تأمین سبز (GSCM) در این بررسی ها گنجانده نشده است ، زیرا این موضوع هنوز به اندازه کافی در مقالات مطرح نشده است (فهیم نیا و همکاران، 2015).

A vast literature has been developing on the topic of Green Supply Chain Management (GSCM) during the last two decades. Focusing on coordinating the decision making and the activities of the supply chain partners, game theory emerged as an essential methodological tool for analyzing GSCM. This paper presents a review the research that used game theoretical approaches in analyzing the Green Supply Chain (GSC). We first give an overview of this literature and classify papers based on the problems investigated. Then, we give a brief review and highlight the contribution of the papers. We include also a discussion of our findings where we point out the different achievements and limits of the existing literature and the opportunities for future research. INTRODUCTION: A supply chain could be defined as a set of entities directly involved in the upstream and downstream flows of products, services, finances, and/or information from a source to a customer (Mentzer et al. 2000). Effective management of the supply chain requires different partners to adopt common goals and coordinate their activities accordingly to achieve these common goals and share the corresponding benefits (Fawcett et al. 2008). Therefore, game theory has become an essential tool to improve decision making and optimize the overall chain performance. A considerable literature on the applications of game theoretic approaches in supply chain management has accumulated in the last few decades and comprehensive reviews of this literature have been published. Cachon and Nentessine (2004) highlighted game theory related concepts and techniques that are used in supply chain analysis. Leng and Parlar (2005) covered a broad scope and reviewed the use of game theoretic analysis in different supply chain management related areas: inventory management, production and pricing competition, capacity decisions, service quality, advertising and new product introduction. It is no surprise that the nascent topic of Green Supply Chain Management (GSCM) has not been included in these reviews, as this topic has not yet established enough in the literature (Fahimnia et al., 2015).