دانلود ترجمه مقاله تاثیر مدیریت سود بر بازده بانک

1. مقدمه 2. روش تحقیق 3. نتایج تجربی 4. نتیجه گیری

چکیده – این مطالعه، تاثیر مدیریت سود بر بازده بانک های منطقه یورو و همچنین تکامل زمانی آن تا زمان پیاده سازی استاندارد گزارشگری مالی بین المللی 9، را مورد بررسی قرار می دهد. با استفاده از داده های مربوط به 70 بانک، در می یابیم که مدیریت سود، که به صورت ذخیره اختیاری زیان وام تعریف می شود، تاثیری منفی بر بازده می گذارد. در عین حال، زمانی که ذخایر غیراختیاری (ذخایر ملزم شده توسط الزامات قانونی) را نیز شامل می کنیم، تاثیر مثبت ذخایر وام بر بازده تخصیصی (برعکس اثر منفی ذخایر اختیاری) را برآورد می کنیم. این یافته به تاکید بر اهمیت تعریف مناسب و کافی مدیریت سود، یعنی به هدف تحلیل اثرش بر بازده بانکداری، کمک می کند. مقدمه: بحران مالی سال 2008 نشان داد که بانک های بخوبی مدیریت شده، برای هموار سازی کارکرد تجاری و اقتصادی بسیار مهم هستند، زیرا تخصیص کارآمد منابع در اقتصاد را بهبود می بخشند (پاتان و فاف، 2013). با این حال، بازده به خودی خود حاصل نمی شود اگر موسسات مالی در فعالیت هایی دخیل شوند که یکپارچگی آنها و آن بخش صنعتی را مختل کند (یوجاه و همکاران، 2017). یکی از مثالهای این شیوه ها، که در مجموعه مقالات به عنوان یکی از دلایل نهفته در بحران مالی 2008، عنوان شده است، وقوع مدیریت سود کمتر شفاف (الحداب و العون، 2019)، برای مثال از طریق خلق «ذخایر زیان وام» (LLP) مفرط، با ذخیره کردن منابع مالی فراتر از آن منابعی که برای کار با ریسک اعتباری و خطر مرتبط قصور توسط وام گیرندگان، معقول دیده شده اند، بوده است. در مجموعه مقالات، رابطه بین مدیریت سود و بازده بانک بندرت مورد توجه قرار گرفته است. تا آنجا که می دانیم، اندک مطالعات مربوط به این موضوع، مقاله های نوشته شده توسط ابوحمید و همکاران (2018)؛ مارتنس و همکاران (2021) و وو و همکاران (2016)، می باشند. این مطالعات، با استفاده از «تحلیل پوششی داده ها» (DEA) (وو و همکاران، 2016) یا «تحلیل مرزی تصادفی» (SFA) (ابوحمید و همکاران، 2018؛ مارتنز و همکاران، 2021)، این مطالعات نشان می دهند که LLP مفرد، بر بازده بانک ها تاثیر منفی می گذارد. توجیه این تاثیر منفی از این حقیقت نشات می گیرد که LLP مفرد از تبدیل کارآمد ورودی ها (برای مثال، سرمایه، کار و سپرده ها) به خروجی ها (برای مثال، وام ها و سرمایه گذاری ها) توسط بانک ها جلوگیری می کند. علاوه بر آن، مدیران ممکن است کنترل و نظارت کافی را اعمال نکنند و در نتیجه بازده را شرطی سازی کنند («فرضیه مدیریت بد» پیشنهاد شده توسط برگر و دی یانگ، 1997). با این حال، مطالعات دیگر بیان می کنند که LLP می تواند بازده را افزایش دهد، از آنجایی که حجم زیاد ذخایر می تواند قسمتی از استراتژی بانک باشد، زیرا مدیران منابع کافی برای ریسک اعتباری صرف نمی کنند («فرضیه خساست» پیشنهاد شده توسط برگر و دی یانگ (1997)).

This study investigates the impact of earnings management on the efficiency of Eurozone banks, examining its chronological evolution until the implementation of International Financial Reporting Standard 9. Using data on 70 banks, we find that earnings management, defined as discretionary loan loss provisions, negatively affects efficiency. Meanwhile, when we also include non-discretionary provisions (those required by legal obligations), we estimate a positive impact of loan provisions on allocative efficiency—contrarily to a negative effect of discretionary provisions. This finding helps stress the importance of adequately defining earnings management, namely for the purpose of analyzing its effect on banking efficiency. Introduction: The 2008 financial crisis showed that well-managed banks are crucial to the smooth functioning of the business fabric, as they promote the efficient allocation of resources in the economy (Pathan and Faff, 2013). However, efficiency is not achieved if institutions are involved in activities that compromise their integrity and that of the sector (Ujah et al., 2017). One example of these practices, identified in the literature as one of the motives behind the 2008 financial crisis, was the occurrence of less transparent earnings management (Alhadab and Al-Own, 2019) through, for instance, the creation of excessive loan loss provisions (LLP), by reserving financial resources beyond those deemed reasonable to deal with credit risk and the associated danger of default by borrowers. The relationship between earnings management and bank efficiency has received little attention in the literature. To the best of our knowledge, the few studies on the subject are the papers by Ab-Hamid et al. (2018); Martens et al. (2021) and Wu et al. (2016). Using either Data Envelopment Analysis (DEA) (Wu et al., 2016) or Stochastic Frontier Analysis (SFA) (Ab-Hamid et al., 2018; Martens et al., 2021), these studies show that excessive LLP adversely impact the efficiency of banks. The justification for this negative effect stems from the fact that excessive LLP prevent banks from efficiently transforming their inputs (e.g., capital, labor, and deposits) into outputs (e.g., loans and investments). Furthermore, directors may not practice adequate controls and monitoring, thereby conditioning efficiency (“bad management hypothesis” proposed by Berger and DeYoung, 1997). However, other studies suggest that LLP could increase efficiency, as a high volume of provisions can be part of the bank's strategy because directors do not spend enough resources on credit risk (“skimping hypothesis” proposed by Berger and DeYoung (1997).

ترجمه این مقاله در 15 صفحه آماده شده و در ادامه نیز صفحه 11 آن به عنوان نمونه قرار داده شده است که با خرید این محصول می توانید، فایل WORD و PDF آن را دریافت نمایید.