دانلود ترجمه مقاله کاربرد تکنولوژی دیجیتال در پاسخ به همه گیری COVID-19

1. مقدمه 2. برنامه ریزی و ردیابی 3. غربالگری برای عفونت 4. ردیابی تماس 5. قرنطینه و خود منزوی سازی 6. مدیریت بالینی 7. ریسک های تکنولوژی دیجیتال 8. نتیجه گیری

چکیده – کووید 19 بخاطر سرایت پذیری زیاد و عدم وجود واکسن یا درمان موثر، اکنون به یک همه گیری جهانی تبدیل شده است. تلاش های هدایت شده توسط دولت های سراسر جهان، بر شمول و رفع بیماری، با درجات مختلف موفقیت، متمرکز شده اند. کشورهایی که نرخ مرگ و میر سرانه ناشی از کووید 19 را کم نگه داشته اند، بنظر می رسد در استراتژی هایی که شامل پایش زودهنگام، تست، ردیابی تماس های فردی و قرنطینه سختگیرانه هستند، شباهت و اشتراک دارند. مقیاس هماهنگی و مدیریت داده لازم برای پیاده سازی موثر این استراتژی ها- در اکثر کشورهای موفق- بر بکارگیری فنآوری دیجیتال و تلفیق آن در سیاست و مراقبت سلامت، متکی بوده است. این دیدگاه، چارچوبی برای کاربرد فنآوری های دیجیتال در مدیریت و پاسخ به همه گیری، خاطر نشان کردن روش های بکار گیری این فنآوری ها توسط کشورهای موفق برای برنامه ریزی، پایش، تست بیماری، ردیابی تماس، قرنطینه کردن و مراقبت سلامت، فراهم می آورد. مقدمه: کووید 19، که یک بیماری عفونی ناشی از سندرم تنفسی حاد شدید جدید 2 (SARS-CoV-2) می باشد، یک همه گیری یا پاندومی جهانی است. بخاطر سرایت پذیری زیاد، نرخ مرگ و میر بیشتر از 1% و عدم وجود درمان یا واکسن موثر، قسمت اصلی مدیریت این پاندومی، شمول و جلوگیری بوده است [1]. اما، علیرغم اتکا به اصول مراقبت سلامت محرز شده، کشورهای سراسر جهان، درجات موفقیت مختلفی در مدیریت بار و حجم بیماری کووید 19 داشته است. فنآوری سلامت دیجیتال می تواند استراتژی و پاسخ به این پاندومی را به روش هایی که به صورت دستی دستیابی به آنها دشوار می باشد، تسهیل نموده است (شکل) [2]. کشورهایی مانند کره جنوبی، فنآوری دیجیتال را در فرآیندهای شمول و جلوگیری هدایت شده توسط دولت- شامل پایش، تست، ردیابی تماس، و قرنطینه سختگیرانه- تلفیق کرده است که این می تواند با تخت کردن زودهنگام منحنی های ابتلاء ارتباط داشته باشند [3]. با اینکه، کره جنوبی تنها متحمل 0.5 درصد فوتی از کووید 19 در هر 100 هزار نفر شده است [3، 4]، اما آمریکا، با بیش از سه برابر تخت واحد مراقبت ویژه به ازای هر 100 هزار نفر و رتبه اول در آمادگی برای بیماری قبل از همه گیری آن، ده برابر مرگ و میر سرانه را تجربه کرده است [3، 4].

With high transmissibility and no effective vaccine or therapy, COVID-19 is now a global pandemic. Government-coordinated efforts across the globe have focused on containment and mitigation, with varying degrees of success. Countries that have maintained low COVID-19 per-capita mortality rates appear to share strategies that include early surveillance, testing, contact tracing, and strict quarantine. The scale of coordination and data management required for effective implementation of these strategies has—in most successful countries—relied on adopting digital technology and integrating it into policy and health care. This Viewpoint provides a framework for the application of digital technologies in pandemic management and response, highlighting ways in which successful countries have adopted these technologies for pandemic planning, surveillance, testing, contact tracing, quarantine, and health care. Introduction: COVID-19, an infectious disease caused by the novel severe acute respiratory syndrome coronavirus 2 (SARS-CoV-2), is a global pandemic. With high transmissibility, a case fatality rate greater than 1%, and no effective antiviral therapy or vaccine, the mainstay of pandemic management has been containment and mitigation [1]. However, despite relying on established public health principles, countries across the world have had varying degrees of success in managing the burden of COVID-19. Digital health technology can facilitate pandemic strategy and response in ways that are difficult to achieve manually (figure) [2]. Countries such as South Korea have integrated digital technology into government-coordinated containment and mitigation processes—including surveillance, testing, contact tracing, and strict quarantine—which could be associated with the early flattening of their incidence curves [3]. Although South Korea has incurred only 0·5 COVID-19 deaths per 100 000 people, [3, 4] the USA, with three times as many intensive care unit beds per 100 000 people and ranked number one in pandemic preparedness before the COVID-19 pandemic, has sustained ten times as many deaths per capita [3, 4].